Οι Έλληνες της νότιας Ουκρανίας: Το ταξίδι τους στην Ηλεία

dscn1277.jpg

Ελληνισμός στη χώρα της Νότιας Ουκρανίας.

Έναν ελληνισμό που γνωρίζουμε από την Ιστορία, και που δεν χάθηκε εδώ και 2.600 χρόνια. Ζει, δημιουργεί και νιώθει την υπερηφάνεια ότι ο Έλληνας είναι δυνατός και παλεύει. Οι άνθρωποι στη Νότια Ουκρανία επιμένουν στην ελληνικότητά τους, μαθαίνοντας την γλώσσα στα δικά τους κατηχητικά, κρατούν τις παραδόσεις, διασκεδάζουν με ελληνικούς χορούς και   τραγούδια και νιώθουν χαρούμενοι όταν ακούν το χειροκρότημα σε κάθε τους παρουσία, τόσο στην πόλη που γεννήθηκαν,  όσο και εδώ στις πόλεις της Ηλείας που γνώρισαν για πρώτη φορά.

Το αντάμωμα των μικρών και των μεγάλων από την εμπόλεμη ζώνη της νότιας Ουκρανίας έγινε για δεύτερη φορά από λόγω της ευαισθησίας του  «ανθρώπου», Μιχάλη Ροδόπουλου. Οι  δυσκολίες που είχε ζήσει από μικρός κάνοντας η ζωή του κύκλους επιτυχίας αλλά και αποτυχίας, τον έκαναν ευαίσθητο τόσο που κάθε πόνος ανθρώπινης ζωής πονάει και τον ίδιο.

Η γνωριμία του με τον πατέρα Ερμόλαο της εκκλησίας της Αγ. Σοφίας στην Πάτρα, τον έφερε στην πλημμυρισμένη Νις της Σερβίας όπου βοήθησε  τους πληγέντες με φάρμακα και τρόφιμα. Το δέσιμο με την εκκλησία ήταν και οι λόγοι της γνωριμίας του  με τους ανθρώπους της Νότιας Ουκρανίας που δοκιμάζονται από τον πόλεμο. Ο ξενώνας της φιλοξενίας «Φάρος» στη Βάρδα, έργο του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Ηλείας κ.κ. Γερμανού, ήταν το κίνητρο να εμπιστευτεί το ένστικτό του για την επιτυχία αυτής της προσπάθειας.  Πέτυχε λοιπόν  με την ανθρώπινη ευαισθησία του, αυτά τα παιδιά από την εμπόλεμη Ουκρανία να ζήσουν μέρες ξεκούρασης αλλά και γνώσης για την Ηλεία που δεν γνώριζαν ποτέ. Τους δόθηκε η ευκαιρία να νιώσουν διαφορετικά, να νιώσουν τον «Φάρο» της φιλοξενίας που τους έκανε ένα όνειρό τους πραγματικότητα. Να γνωρίσουν την Ελλάδα, την Πατρίδα που νιώθουν και δική τους πατρίδα.

 

Έτσι μας μίλησαν όταν τους γνωρίσαμε και τους καλωσορίσαμε στην Ηλεία μας.  Με τις παραδοσιακές χειροποίητες πολύχρωμες στολές τους και τα μοναδικά ακροβατικά που εντυπωσίασαν, τους χορούς και τα ελληνικά τραγούδια που τραγούδησαν έδωσαν την πιο ευχάριστη νότα στην κάθε της παρουσία δείχνοντας ότι αληθινά  τα παιδιά αυτά κρατούν τη ζωντάνια του Ελληνισμού στη Νότια Ουκρανία. Τους θαυμάσαμε, τους χειροκροτήσαμε και κρατήσαμε για τη θύμησή τους, τη ζωντάνια τους την ιδιαίτερη παρουσία τους για τον τόπο τους και αφιερώνουμε τα λόγια που είχε ο ύμνος τους που τον τραγουδούσαν με μεγάλη υπερηφάνεια.

«Ελλάδα δικό μας το φως

Εμπρός πατριώτες εμπρός»

Τους υποδεχτήκαμε με λόγια αγάπης και στήριξης. Τα μάτια τους περιεργάζονταν  το κτίριο και τις λειτουργίες του. Εντυπωσιάστηκαν με το γεγονός ότι εδώ στην Ηλεία υπάρχει εφημερίδα που έχει ζωή 115 χρόνια. Χαμογέλασαν όταν τους ρωτήσαμε τι εφημερίδες έχουν εκεί;

«Έχουμε μας απάντησαν την εφημερίδα «Έλληνες της Ουκρανίας» που κυκλοφορεί μια φορά τον μήνα με αρχισυντάκτρια την Βικτώρια Πομαζάν μια γυναίκα με ελληνική ψυχή».  Με υπερηφάνεια μας είπαν πως όλοι διαβάζουν τα ελληνικά νέα από ελληνική εφημερίδα.

Φεύγοντας πήραν την εφημερίδα μας ως ανάμνηση της επίσκεψής τους.

Η πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Ελληνικών Συλλόγων στην Ουκρανία Αλεξάνδρα Προτσένκο – Πιτσαντζή, μας μίλησε για την άριστη φιλοξενία στο κέντρο «Φάρος». Εντυπωσιάστηκε για την   υποδοχή που γνώρισε από όλους, και μας είπε: «Νομίζαμε ότι η Ελλάδα ήταν μέχρι τα Μετέωρα, την Πελοπόννησο δεν την είχαμε γνωρίσει. Τα προβλήματα που ζούμε στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας δεν μας σκιάζουν μπροστά στη δύναμη που παίρνομε όταν είμαστε όλοι μαζί. Ενωμένοι πάντα πάμε καλά.

Κρατάμε την ελληνικότητα μας και πολεμάμε όλοι μαζί να κρατήσουμε «ζωντανή» την ελληνική παράδοση».

Η ευαίσθητη και δοτική αντιδήμαρχος Πύργου Ανδριάνα Αγγελακοπούλου πρόεδρος του Συλλόγου των Γυναικών οι «Πυργιώτισσες» και τα μέλη του αγκάλιασαν με πολλή αγάπη για δεύτερη φορά τα παιδιά από την Ουκρανία. Όπως και την πρώτη φορά έτσι και τώρα προγραμμάτισαν τις καλύτερες στιγμές φιλοξενίας. Το πρωί της Παρασκευής στο κλειστό του Πύργου  τα σχολεία της πόλης και το βράδυ του Σαββάτου είχαν την ευκαιρία μικροί και μεγάλοι να θαυμάσουν τα ακροβατικά και  τα χορευτικά τους. Οι γυναίκες του συλλόγου ντύθηκαν με παραδοσιακές στολές από την Πελοπόννησο χόρεψαν όλες μαζί για να τιμήσουν την μεγάλη ομάδα από την Ουκρανία. Ενώθηκαν μαζί τους, χάρηκαν μαζί τους και όπως είπε η πανταχού παρούσα Ανδριάνα Αγγελακοπούλου με λόγια ζεστά και ανθρώπινα «Τους νιώθουμε αδέλφια μας και είμαστε κοντά τους».

Η Αλεξάνδρα Λυκοκανέλλου είναι η γυναίκα που κρατά γερά τόσο την επικοινωνία  με τους Έλληνες της Ουκρανίας όσο και τον άψογο προγραμματισμό της φιλοξενίας τους στον «Φάρο». Το ψηλό, νεραϊδένιο κορίτσι προετοιμάζει την σωστή τους γνωριμία με τους τόπους της Ηλείας αλλά και με τους ανθρώπους της. Προσπαθεί για το καλύτερο, αφιερώνοντας την παραγωγικότητά της στην όλη ατμόσφαιρα.  Εμπνέει με τα τρυφερά της λόγια σε κάθε παρουσίαση τους, ενώ ο λόγος της πάντα αγκαλιάζει αυτές τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες των παιδιών της Ουκρανίας.

Νιώθει πολύ οικεία μαζί τους και όλοι την θεωρούν το δικό τους άνθρωπο.

Συγκεντρώνεται πάντα σ’ αυτό που αναλαμβάνει και το κάνει με άριστο τρόπο γιατί είναι χαρισματική στην επικοινωνία.

 

Από την Σοφία Βαρουξή

Δημοσιογράφος της εφ.Πατρίς , Υπευθ. στήλης Ηλειούπολη (Επιλογές)