Οι βολεμένοι…

mallios.jpg

Συναντήθηκαν πρόσφατα στην πλατεία του χωριού τους, παλαιοί συμμαθητές και συμμαχητές στο σχολείο την 10/ετία του `70 και εκτός από τα παλιά ,που φυσικά τα θυμήθηκαν, μπήκαν και στα καινούργια, τα προσωπικά τους και τα γενικότερα.

Έμεινε πολύ πίσω ρε φίλε το χωριό μας, σαν να χάθηκαν τόσο χρόνια και που να πήγαν αλήθεια, αναφώνησε ο ένας και συμφώνησε ο δεύτερος, κοιτάζοντας το διπλανό ερειπωμένο σπίτι του τρίτου συμμαθητή τους, που και αυτός κατοικοεδρεύει για πολλές 10/ετίες στην πρωτεύουσα ,όπου και δραστηριοποιείται επαγγελματικά.

Όλοι φύγαμε απαντά ο έτερος συνομιλητής και κοιτάξαμε να βολευτούμε στα δύσκολα χρόνια, αφήνοντας πίσω  μας γερόντους και λίγους νέους ,που έμειναν στον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης με δυσκολίες αξεπέραστες και κρατική προστασία ανύπαρκτη.

Μην κοιτάς εμείς που φύγαμε ,ξεστραβωθήκαμε και πήραμε τις τύχες μας στα χέρια μας, φυσικά με την δουλειά μας, αλλά και τις συγκυρίες που εκμεταλλευτήκαμε και μας δόθηκαν πλουσιοπάροχα, με ανταλλάγματα φυσικά από το πολιτικό σύστημα ,αλλά όπως και να έχει μπορέσαμε να φτιαχτούμε.

Τι λες λέει ο πρώτος, θα μπορούσες να γίνεις μεγαλοδικηγόρος, ή πάντα θα ήσουν βοηθός του βοηθού, αν δεν άρπαζες την ευκαιρία και διοριζόσουν νομικός σύμβουλος της μεγαλοτράπεζας, τότε στις αρχές της 10/ετίας του 80, που το έπαιξες μάλιστα και αριστερός επαναστάτης;

Άξιζα όμως απαντά ο συνομιλητής του και χωρίς την αξία μου δεν θα με εκτιμούσε κανείς, ούτε και ο αρχηγός του κόμματος που μου ανέθεσε μέρος των κομματικών υποθέσεων  και φυσικά με αμοιβή ,γιατί άλλο ιδεολογία και άλλο εργασία, όπως και εσύ ρε φίλε που από την ίδια εποχή είσαι  στην επικοινωνιακή υπηρεσία του Υπουργείου των ΜΜΕ και μάλιστα καλά αμειβόμενος επίσημα και ανεπίσημα.

Δεν διαφωνώ ασφαλώς, αλλά έτσι είναι η ζωή, αν δεν αρπάξεις τις ευκαιρίες και δεν βολευτείς όταν σου δοθούν, μην ψάχνεις και πολλά πράγματα, για δημοσιουπαλληλίκια και επιχειρήσεις χωρίς μέλλον και προοπτική, αλλά πολύ περισσότερο για παραμονή στο χωριό ,σαν αγρότης, εργάτης, ακόμη και επιστήμονας.

Εμείς κατορθώσαμε να ανήκουμε με την αξία μας στους ημέτερους και όπως βλέπεις παρότι πολιτικά διαφωνούμε και συγκρουόμαστε αν χρειαστεί, επαγγελματικά όμως πετύχαμε και σήμερα απολαμβάνουμε τους καρπούς των αγώνων μας στο κόμμα και στην πολιτική ,αφανώς μεν χρήσιμα δε.

Είχαν την εντύπωση, ανήκοντες  στους «ημέτερους» ότι πέτυχαν κιόλας επαγγελματικά, αλλά τους διέφευγε πάντοτε ,ακόμη και σήμερα, ότι απλά ήταν βολεμένοι και αραχτοί ,εξαρτημένοι και ανελεύθεροι, με όλες τις δράσεις τους κατευθυνόμενες και τυποποιημένες από τα αφεντικά, που ανέχθηκαν το βόλεμα και το επέβαλαν με ανταπόδοση, αλλά και εκμηδένιση της προσωπικότητάς τους.

 

Δημήτρης Μάλλιος

Συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος, Αρθρογράφος στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ».