Ορεινή Ηλεία: Ο τουρισμός άργησε μια μέρα

Φύση, ιστορία, πολιτισμός και ιστορικά κεφαλοχώρια μιας «άλλης» Πελοποννήσου.

Η ιδέα ήταν να κάνουμε ένα οδοιπορικό σε έναν προορισμό που συχνά επισκιάζεται είτε από την –πολύ πιο προχωρημένη– Μεσσηνία είτε από την Αχαΐα και την Αρκαδία, δύο νομούς όπου έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα ο χειμερινός τουρισμός. Να περιηγηθούμε στην ενδοχώρα της Ηλείας, μια περιοχή χαμηλών τόνων για την οποία είχαμε ακούσει ότι έχει βουκολική γαστρονομία με πρωταγωνιστή το αγριογούρουνο, μέτριους δρόμους, μάλλον ανεπαρκή ξενοδοχειακή υποδομή, αλλά φανταστική φύση. Έτσι ήταν. Παρότι πριν από δέκα χρόνια ο νομός κατακάηκε, τα δάση του ξαναγεννιούνται. Η Ηλεία, πέρα από το Κατάκολο και την Αρχαία Ολυμπία, είναι εν πολλοίς παρθένα. Διαθέτει τις προδιαγραφές για να μετατραπεί σε πόλο εναλλακτικών μορφών τουρισμού –έχει ποτάμια, καταρράκτες, αρχοντικά κεφαλοχώρια– και να αναπτυχθεί με βιώσιμο τρόπο. Πέρα από την τουριστική (ή μη) εξέλιξή της, πάντως, η χειμωνιάτικη εκδρομή στην Ηλεία προσφέρει ζωντανές εικόνες: Ένα τεράστιο χοιροτόμαρο κρεμασμένο σαν τρόπαιο στην είσοδο ενός κρεοπωλείου. Μια κυρία που κερνάει τους συγχωριανούς μπακλαβά από το παράθυρό της. Έναν Αμαλιαδίτη τσιγγάνο που μπαλώνει με κασσίτερο τα καζάνια που του φέρνουν οι ντόπιοι στο υπαίθριο γανωματάδικό του, στην άκρη του δρόμου.

ΠΕΝΤΕ ΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΧΩΡΑ

1. Στα ίχνη του Ηρακλή και του Φόλου

Οι καταρράκτες της Νεμούτας είναι ένα –άγνωστο στους πολλούς– φυσικό αξιοθέατο της Ηλείας. (Φωτογραφία: ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΣ)

Με την προώθηση δύο φυσικών αξιοθεάτων της Ηλείας, του δρυοδάσους της Φολόης και των καταρρακτών της Νεμούτας, ασχολείται ενεργά μια ομάδα ντόπιων. Αρκετά γνωστό το πρώτο (ένα τεράστιο αυτοφυές βελανιδόδασος ενταγμένο στο δίκτυο NATURA 2000), άγνωστοι στους περισσότερους οι δεύτεροι. Στόχος της ομάδας, που έχει συστήσει και μια Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση («Περιβαλλοντικές Διαδρομές Δράσεις Νεμούτα-Αρχαία Ολυμπία»), είναι «να δείξει τις ομορφιές της περιοχής, να ευαισθητοποιήσει την τοπική κοινωνία σε θέματα φυσικού περιβάλλοντος και ουσιαστικά να προωθήσει τη λεγόμενη “ενδογενή ανάπτυξη”, όπου οι ίδιοι οι κάτοικοι αναλαμβάνουν την προβολή του τόπου», αναφέρει ο Νίκος Σιάκκουλης, εκ των συμμετεχόντων. Μαζί του κάνουμε μια φοβερή βόλτα σε τρεις καταρράκτες (από τους περίπου τριάντα που, όπως μας λέει, υπάρχουν στη Νεμούτα), αλλά και στο ομιχλώδες δάσος της Φολόης με τις γυμνές από φύλλα βελανιδιές. Είναι χειμώνας, ο τουρισμός ανύπαρκτος και η φύση δική μας.

Χειμωνιάτικο στιγμιότυπο από το δρυοδάσος Φολόης. (Φωτογραφία: ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΣ)

Ο Νίκος μάς εξηγεί ότι η ομάδα σκοπεύει να προωθήσει ένα τουριστικό πρότζεκτ όπου οι πεζοπορίες θα επενδύονται με μυθολογική αφήγηση, για να γίνονται πιο ενδιαφέρουσες για το κοινό. «Το δρυοδάσος της Φολόης ήταν η κατοικία των Κενταύρων. Πήρε την ονομασία του από τον Κένταυρο Φόλο και συνδέεται με άθλους του Ηρακλή, όπως είναι η σύλληψη του Ερυμάνθιου Κάπρου. Ο Ηρακλής κατευθύνεται στον Ερύμανθο και συλλαμβάνει τον Κάπρο, που στην πραγματικότητα συμβολίζει την ορμητικότητα του ποταμού. Ο μυθικός ήρωας δεν είναι τίποτε άλλο παρά η προσπάθεια του ανθρώπου να προστατευτεί από τα φαινόμενα της φύσης».

||Πληροφορίες για τις δράσεις της ομάδας θα βρείτε στο facebook («Καταρράκτες Νεμούτας-Φαράγγι Ερυμάνθου»). Τα μονοπάτια της Νεμούτας δεν είναι σηματοδοτημένα.

2. Αρχοντική Δίβρη

Ένα από τα σημαντικά ορεινά κεφαλοχώρια της περιοχής είναι η Δίβρη ή Λαμπεία (υψ. 900 μ.). Το χωριό έχει χάσει πια την παλιά του αίγλη, όμως περπατώντας στα δρομάκια του, καταλαβαίνεις ότι εδώ κάποτε υπήρχε ευημερία και πλούτος.

Βραδινή όψη της Δίβρης, ιστορικού χωριού της Ηλείας. (Φωτογραφία: ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΣ)

Το κέντρο πολιτισμού και περιβάλλοντος «Αρχοντικό Πετραλιά» στεγάζεται στην ιστορική οικία της γνωστής οικογένειας, σε ένα πέτρινο κτίριο του 19ου αιώνα στη συνοικία Περδικαράδες. Φιλοξενεί μια έκθεση για το περιβάλλον, αλλά και για σημαίνοντες Διβραίους όλων των πολιτικών και κοινωνικών αποχρώσεων: από τους αδελφούς Αγγελόπουλους που ανήκαν στους οκτώ ιδρυτές της ελληνοαμερικανικής οργάνωσης ΑΧΕΠΑ και τον πρόεδρο της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (και μέλος της Διεθνούς) Επαμεινώνδα Πετραλιά μέχρι τον αντιστασιακό Αλέξανδρο Παναγούλη και τον συγγραφέα Παύλο Μάτεσι. Είναι λίγο βαριά η θεματολογία του μουσείου, όμως αυτό αλλάζει όταν αντικρίσει κανείς την Beibei το ψάρι, την Jingjing το πάντα και τη Nini το χελιδόνι, τρεις κινέζικες μασκότ από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, που με κάποιον μυστήριο τρόπο κατέληξαν στον εκθεσιακό χώρο της Δίβρης.

Στον «Μύλο» θα ψαρέψετε πέστροφες. (Φωτογραφία: ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΣ)

Φεύγοντας από το χωριό, συνεχίστε τη βόλτα σας προς Τριπόταμα. Στις όχθες του Ερύμανθου βρίσκεται ο «Μύλος», μια ταβέρνα-ιχθυοτροφείο που στεγάζεται στον χώρο ενός παλιού νερόμυλου και σερβίρει πέστροφα, ψητή και καπνιστή, την οποία μπορείτε ακόμα και να ψαρέψετε. Αν παραγγείλετε τσίπουρο, παρατηρήστε το λογότυπο του μπουκαλιού: δείχνει έναν ασημένιο οβολό του 5ου αιώνα π.Χ., που, όπως μας λένε οι ιδιοκτήτες, βρέθηκε στην αρχαία Ψωφίδα και απεικονίζει –τι άλλο;– μια πέστροφα. Όταν ανοίξει λίγο ο καιρός, βουτήξτε στο ποτάμι (η θερμοκρασία του νερού είναι στους 12 βαθμούς όλο τον χρόνο με μικρές διακυμάνσεις). Θα βρεθείτε να κολυμπάτε στο υδάτινο σύνορο Ηλείας-Αχαΐας!

|| «Αρχοντικό Πετραλιά», τηλ. 6978-584111. Επίσκεψη κατόπιν συνεννόησης με ελεύθερη είσοδο. Ταβέρνα «Μύλος», τηλ. 26920-51380.

 

 

Δείτε περισσότερα στην kathimerini