Ορεινή Ολυμπία: Σε οριακό σημείο οι κτηνοτρόφοι

Την αύξηση των τιμών  στην πώληση γάλακτος, την πάταξη των Eλληνοποιήσεων σε γάλα και κρέας, την ανάγκη ουσιαστικών αποζημιώσεων στο ζωικό κεφάλαιο,  την εξάλειψη της γραφειοκρατίας στο ζήτημα των αδειοδοτήσεων των εγκαταστάσεων είναι τα κυριότερα αιτήματα των κτηνοτρόφων της περιοχής της Δημοτικής Ενότητας Λασσιώνος και Λαμπείας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.

 

Άνθρωποι που ξέρουν από δουλεία, άνθρωποι που «μάχονται» για να διατηρήσουν το εισόδημα τους αλλά και για να συνεχίσουν το επάγγελμα τους, σε ένα περιβάλλον αφιλόξενο και με σημαντικά προβλήματα.

Αυτό το βλέπεις άλλωστε  και από την αγωνία που εκφράζουν για το μέλλον, αφού όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν η συνέχιση της δραστηριότητας τους είναι εξαιρετικά δύσκολη και αμφίβολη.

Και μαζί με αυτό εξαιρετικά αμφίβολη τίθεται  και η «συνέχιση» πολλών χωριών, αφού οι νέοι βλέποντας τόσο ζοφερό το μέλλον, αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους για να αναζητήσουν αλλού μία καλύτερη ζωή…

 

Η τιμή του γάλακτος

«Κάνουμε μία δουλειά και δεν ξέρουμε πόσο θα πουλήσουμε το προϊόν που παράγουμε. Δεν ξέρουμε πόσο έχει το γάλα, πόσο θα πουλήσουμε  και δεν ξέρουμε και το κυριότερο το πότε θα πάρουμε τα χρήματα μας. Πάντοτε δίνουμε το γάλα κι έχουμε ανοιχτή τιμή, δηλαδή όσο πληρώσουν οι γαλακτοβιομηχανίες. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται. Δεν το κάνει κανένας επαγγελματίας».

Οι κτηνοτρόφοι που συναντήσαμε στο Πανόπουλο,  υπογραμμίζουν ότι «η κατηφόρα που πήρε το γάλα την τελευταία τριετία και η μείωση των τιμών,  τους έφερε  σε απόγνωση και πάρα πολύ ζωικό κεφάλαιο έχει φύγει από την περιοχή».

Ως εκ τούτου «ζητάμε  την αύξηση της  τιμής  του γάλακτος στο συμφωνητικό που υπογράφουμε οι κτηνοτρόφοι με τις γαλακτοβιομηχανίες και να υπάρχουν κυρώσεις σε περίπτωση μη εφαρμογής των συμφωνηθέντων, είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά. Και φυσικά να υπάρχει και ένα χρονοδιάγραμμα για την καταβολή των χρημάτων μας»

 

 Πρόβλημα οι ελληνοποιήσεις

«Σήμερα η παραγωγή του γάλακτος δεν αντιστοιχεί στο ζωικό κεφάλαιο. Τα παραγωγικά ζώα στη χώρα μας είναι πολύ λίγα, γι’ αυτό λέμε ότι το ζωικό κεφάλαιο μπορεί να υπάρχει αριθμητικά αλλά σε ότι αφορά την καλή παραγωγή μετράμε πολύ λιγότερες εκτροφές, πολύ λιγότερα κοπάδια…».

Αναντιστοιχία υπάρχει  και στην παραγωγή τυροκομικών προϊόντων με τους παραγόμενους τόνους γάλακτος στη χώρα, γεγονός που  επιβεβαιώνει το πρόβλημα εισαγωγής γάλακτος που «βαφτίζεται» ελληνικό.

«Θεωρούμε ότι είναι πάρα πολύ μεγάλο το πρόβλημα και μπορεί σήμερα να έχει μειωθεί το ποσοστό στις εισαγωγές του γάλακτος αλλά τα προηγούμενα χρόνια εισάγαμε πολύ μεγάλες ποσότητες. Αν υπολογίσουμε, βάση των στοιχείων των κτηνιατρικών υπηρεσιών, τα πραγματικά στοιχεία των ζώων με μεγάλη παραγωγή γάλακτος και τους τόνους γάλακτος που παράγουμε στη χώρα μας, σε συνάρτηση με την ποσότητα της παραγόμενης φέτας ή άλλων τυριών, θα δούμε ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν.

‘Αρα λοιπόν αυτό το γάλα από πού έρχεται; Προφανώς από κάπου εισάγεται. Μεγάλη ποσότητα εισαγωγής γίνεται και ανεπίσημα και όταν έρχεται εδώ χάνεται στη διαδικασία της εισαγωγής και παρουσιάζεται ως ελληνικό γάλα, έτσι παράγουμε φέτα με πολύ περισσότερο γάλα απ’ όσο παράγουμε ως χώρα».

«Το πρόβλημα με το γάλα αλλά και με τις παράνομες εισαγωγές ποσοτήτων κρέατος  υπάρχει εδώ και χρόνια και κάποια στιγμή πρέπει να λυθεί.

Παρακολουθούμε το νέο υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και πιστεύουμε, βλέποντας και τη νέα κυβέρνηση να επιδεικνύει ένα άλλο ήθος, ότι θέλει ν’ αλλάξει κάτι στον πρωτογενή τομέα και τη χώρα. Ένα από αυτά, το πρώτο που πρέπει ν’ αλλάξουμε είναι το ισοζύγιο γάλακτος και κρέατος για να μπορέσουμε επιτέλους να βάλουμε σε μία σωστή σειρά ότι έχει σχέση με την κτηνοτροφία» δηλώνουν οι κτηνοτρόφοι της περιοχής.

 

 Δασικές εκτάσεις-βοσκοτόπια- επιδοτήσεις

«Θα πρέπει να δούμε με τον υπουργό τις δασικές εκτάσεις και τις πραγματικές εκτάσεις που δραστηριοποιούνται τα ζώα. Είναι πολύ εύκολο να λέμε μία έκταση ότι είναι δασική και άρα να φεύγει μέσα από το κομμάτι των βοσκοτόπων και να μην μπορεί να επιδοτηθεί ως χώρα αλλά είναι όμως πάρα πολύ εύκολο, πάρα πολύ χρήσιμο, να υπάρχουν ζώα σ’ αυτές τις εκτάσεις, να βόσκουν τα ζώα. Θα πρέπει να γίνει μία σωστή διαχείριση αυτών των εκτάσεων και μία σωστή εκτίμηση για να μπορέσουμε κι εμείς ως κτηνοτρόφοι να δηλώνουμε τις εκτάσεις που μας αναλογούν για να μπορούμε να είμαστε στην ΕΕ και απέναντι στον ΟΠΕΚΕΠΕ εντάξει και για να παίρνουμε τις επιδοτήσεις.

Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτοί που παράγουν, αυτοί που εργάζονται είτε είναι με την κτηνοτροφία, είτε με τη φυτική παραγωγή, θα πρέπει να επιδοτούνται. Να μην υπάρχει το κατεστημένο ότι εγώ έχω τα ιστορικά δικαιώματα, άρα λοιπόν έχω το δικαίωμα να κρατήσω για δύο, πέντε, δέκα χρόνια ακόμη την επιδότηση χωρίς να έχω ζώα ή χωράφια.»

Αυτό που ζητούν από την πολιτεία για να μπορέσουν οι ορεινές περιοχές να συνεχίσουν να υπάρχουν είναι το έμπρακτο ενδιαφέρον όλων των αρμόδιων φορέων.

«Είμαστε στα όρια μας, πρόκειται για την επιβίωση των ανθρώπων αλλά και ολόκληρων περιοχών….»