Όταν η μοίρα χτυπά σκληρά και ανελέητα – Θρήνος και οδύνη για την oικογένεια του Κώστα Κουτρουμπή

Η μοίρα εφθόνησε απερίγραπτα τον διακεκριμένο συμπατριώτη Κώστα Κουτρουμπή, εκεί στα ξένα που ζει – Τορόντο του Καναδά – επί 50 και πλέον χρόνια. Η μοίρα, αυτή η Αδράστεια θεά, που κατά τον Αισχύλο «Την πεπρωμένην χρη αίσαν φέρειν ως ράστα, γιγνώσκονθ’ ότι το της ανάγκης αδήριτον σθένος», χτύπησε μέσα σε οκτώ χρόνια, τον Αμαλιαδίτη ευπατρίδη: με τον αδόκητο θάνατο του δεύτερου γιου του, Βασίλη, 51 ετών, πατέρα δύο παιδιών. Το πρώτο χτύπημα ήταν τον Φεβρουάριο του 2009, με τον θάνατο του άλλου γιου του, Γιώργου, 45 ετών!

Έφυγε από τη ζωή ο δεύτερος γιος του Κώστα Κουτρουμπή, πρώην Προέδρου της Πανηλειακής Ομοσπονδίας

Τα τραγικά αυτά χτυπήματα πλήγωσαν τον Κώστα Κουτρουμπή και τη σύζυγό του Ζωή, που ξενιτεμένοι μια ζωή αγωνίστηκαν σκληρά για την οικογένειά τους και την επιβίωσή τους. Δεν είχαν φανταστεί ποτέ τέτοια συμφορά. Άνθρωποι εργατικοί, ενάρετοι και προοδευτικοί, πάλεψαν στη ζωή τους για να αποκατασταθούν και να ζήσουν χριστιανικά το βίο τους. Τα δυο παιδιά τους – Ελληνόπουλα σε όλα – ήταν η περιουσία τους, η ύπαρξή τους. Τα μεγάλωσαν και τα αποκατέστησαν, με πολλούς τρόπους. Και θυσίες.

Η ζωή τους κυλούσε ειρηνικά. Έως ότου έπεσαν οι κεραυνοί της μοίρας τους. Τον Φεβρουάριο του 2009 ο Γιώργος – δευτερότοκος γιος – δολοφονήθηκε άνανδρα από στυγερούς εγκληματίες του Καναδά. Ήταν επιτυχημένος επιχειρηματίας και αρραβωνιασμένος. Ο Κώστας Κουτρουμπής γονάτισε από το χτύπημα αυτό. Πέρασε μεγάλη πίκρα και δυστυχία. Ο καημός του φώλιασε στην καρδιά του, βαρύς και αγιάτρευτος. Η υγεία του κλονίστηκε ανεπανόρθωτα. Και ζούσε με την μνήμη του αδικοχαμένου παιδιού του. μέχρι τον περασμένο Ιούνιο… όταν εσπευσμένα έφυγε από την Αμαλιάδα – όπου είχε έρθει για την τρίμηνη ετήσια παραμονή στην γενέτειρά του – για το Τορόντο όταν ειδοποιήθηκε για το σοβαρό ατύχημα του γιου του Βασίλη: την πτώση του στο σπίτι του και τον βαρύτατο τραυματισμό του. Εκεί έζησε το μεγάλο μαρτύριο της κρίσιμης και επιδεινούμενης κατάστασης του Βασίλη, που ήταν διασωληνωμένος στην Εντατική. Επί δίμηνο και πλέον, κράτησε η δοκιμασία του. Μόλις την περασμένη εβδομάδα ο τραυματισμένος γιος, άφησε την τελευταία πνοή υποκύπτοντας στο μοιραίο χτύπημα…

Η τραγωδία του Κώστα και της Ζωής Κουτρουμπή δεν μπορεί να περιγραφεί και μετρηθεί. Η απώλεια και του δεύτερου γιου τους είναι ο βαρύτερος και ασήκωτος σταυρός τους. Πώς να τον κουβαλήσουν και πώς να βρουν λύτρωση – ανάσταση από τον καθημερινό τους θάνατο; Ο Θεός ας τους ενισχύσει να σταθούν όρθιοι, ζωντανοί μέχρι το τέλος της ζωής τους.

 

Γιάννης Νικολόπουλος