Ποτέ πια χούντα

Είχε ανάγκη ο κόσμος να γιορτάσει την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου της 17 Νοέμβρη του 1973 και το έδειχνε όλα τα προηγούμενα χρόνια, όταν προσπαθούσε να παρευρεθεί στην μεγάλη πορεία, αλλά το απέφευγε την τελευταία στιγμή, κάτω από την επαπειλούμενη παρέμβαση των γνωστών αγνώστων παλαιότερα, των μπάχαλων σήμερα και γενικώς των κάθε είδους ταραχοποιών .

Και πραγματικά φέτος κατέβηκε στο κέντρο της Αθήνας, έλαβε μέρος στην μεγάλη πορεία, βροντοφώναξε αντιφασιστικά και αντιχουντικά συνθήματα, βάζοντας ταυτόχρονα σε αυτό το πνεύμα και μικρά παιδιά που ήταν με τους γονείς τους, ακόμη δε και μωρά στα καροτσάκια τους.

Ήταν πραγματικά μία πραγματική παρέλαση, χωρίς εξέδρα επισήμων, αλλά με πολλούς επίσημους, μαζί με τον λαό στους δρόμους στην ζηλευτή και ειρηνική πορεία και τον συμβολισμό της, με τερματισμό στην Αμερικανική Πρεσβεία, που κατά γενική παραδοχή, αλλά και ομολογία του Προέδρου των ΗΠΑ του κ. Κλίντον, ήταν οι ΗΠΑ που στήριζαν τότε την μαύρη Χούντα.

Βέβαια δεν μπορέσαμε μέσα στο μέγα πλήθος να διακρίνουμε τους λεγόμενους επίσημους, πλην του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, που ασφαλώς μπορούμε να χειροκροτήσουμε ανεπιφύλακτα την παρουσία του και να ελπίζουμε πως στον επόμενο εορτασμό θα βρίσκεται μαζί με τον απλό και ανώνυμο κόσμο, σύσσωμη η πολιτική ηγεσία.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να μεμψιμοιρούμε για τα αυτονόητα, αλλά ούτε και να απορούμε που ο φετινός εορτασμός της επετείου, ήταν ο μόνος ειρηνικός μετά από σαράντα πέντε χρόνια και τούτο οφείλεται ασφαλώς σε όλους τους παράγοντες που συνετέλεσαν σε αυτό, από την πολιτική ηγεσία, την Αστυνομία, μέχρι φυσικά τον απλό λαό, που περιθωριοποίησε  τους γνωστούς αγνώστους, τους μπάχαλους και τους λοιπούς ταραξίες.

Ναι κύριε, κατεβήκαμε στους δρόμους εχτές, πήγαμε στην ειρηνική πορεία, το γιορτάσαμε και το καταφχαριστηθήκαμε, βροντοφωνάξαμε ποτέ πια χούντα, θυμηθήκαμε οι παλαιότεροι και δώσαμε υπόσχεση μαζί με τους νεότερους και τους πολύ νέους, για μόνιμο αγώνα εναντίον κάθε μορφής φασισμού και ολοκληρωτισμού, δηλώσαμε πίστη στο δημοκρατικό μας πολίτευμα και να είναι διαρκής η παρουσία μας στα καθημερινά γεγονότα, ώστε η πορεία να μην διαταράσσεται από κάθε είδους ματαιόδοξα φασιστικά στοιχεία.

Όσο και αν σου κακοφαίνεται κύριε, όσο κι αν προσπαθείς να βρεις δικαιολογίες για να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα των σαθρών πιστεύω σου, εσύ και τα λίγα σταγονίδια που απέμειναν στην κοινωνία μας, οργανωμένα ή μενονωμένα, εμείς, ο κόσμος, η συντριπτική του πλειοψηφία παραμένουμε σταθεροί και ακλόνητοι στα δημοκρατικά μας πιστεύω και στις παρακαταθήκες των νεαρών φοιτητών και εργατών που τόλμησαν στις 17 Νοέμβρη του 1973 να εναντιωθούν στην σκληρή χούντα των προδοτών συνταγματαρχών.

Και σταμάτα να βλέπεις σκιές και φαντάσματα παντού, κινδυνεύεις ο ίδιος να γίνεις φάντασμα των χουνταίων μιας ξεπερασμένης και χωρίς επιστροφή εποχής, που πήγε την χώρα μας 10/ετίες πίσω και αναλογίσου μήπως τελικά στον επόμενο εορτασμό θα πρέπει να είσαι μαζί μας και να βροντοφωνάζεις, ποτέ πια χούντα;