Πράγμα και εμπόρευμα

Είμαστε στο τέλος του καλοκαιριού και ακόμη από τον μήνα Μάη είμαι πολύ απασχολημένος, να απαντώ στα τηλεφωνήματα της εισπρακτικής εταιρείας, η οποία πήρε εντολή από την τράπεζα, μαζί με όλα μου τα προσωπικά στοιχεία, ώστε να εισπράξει τα 150 ευρώ που χρωστάω και τα οποία  από το έτος 2012 που σταμάτησα να παίρνω ειδοποίηση μπορεί να είναι περίπου 300 ευρώ.

Λέγομαι….από την εταιρεία…..τηλεφωνώ εκ μέρους της τράπεζας…. Και ζητάω τον κ……για μία ενημέρωση. Παρακαλώ ενημερώστε με, είμαι ο ίδιος. Δώστε μου σας παρακαλώ το όνομα του πατέρα σας, την επόμενη, δώστε μου της μητέρας σας, και άλλες μέρες, τον τόπο καταγωγής,  την ημερομηνία γέννησης, τον ΑΦΜ, τον αριθμό ταυτότητας, ε και μία φωτογραφία αν έχετε και αν θέλετε και τελικά, αν πούμε ότι απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις, μπορούν κάλλιστα πολύ σύντομα να εκδώσουν ένα δελτίο ταυτότητας, για κάθε χρήση από τον οποιονδήποτε.

Αν δεν απαντήσεις στις ερωτήσεις τους και τους πεις ότι, επικοινώνησες με την τράπεζα, συνεννοήθηκες μαζί της και πολύ σύντομα θα ρυθμίσεις την οφειλή σου, είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα, γιατί καθημερινά σχεδόν, σίγουρα όμως ανά διήμερο ή τριήμερο, θα δέχεσαι το ίδιο τηλεφώνημα, με τις ίδιες ερωτήσεις, θα απαντάς τα ίδια πράγματα, αλλά σιγά μην σε ακούσουν, το «χαβά τους» αυτοί θα τον συνεχίζουν, μέχρι η τράπεζα αποφασίσει να μην εξευτελίζεται και να μην σε ενοχλεί με αυτό τον τρόπο για 150 ψωροευρώ.

Κι αν το αποφασίσει η τράπεζα, μπορεί πιθανόν να ανακαλέσει την σχετική εντολή, αλλά μάλλον αυτό δεν πρόκειται να γίνει, γιατί πρόκειται για γενική ρύθμιση και είναι αδύνατο να ασχολείται σοβαρά με τόσο μικρούς και ασήμαντους πελάτες, χωρίς κανένα ενδιαφέρον πλην της είσπραξης του πενιχρού υπολοίπου ,με κάποιους αμφισβητούμενους τόκους, εκτός και αν το όλο πακέτο των μικροϋπολοίπων λογαριασμών σε καθυστέρηση, έχει πουληθεί στην λεγόμενη εισπρακτική, ή σε όποια  εταιρεία που κάνει μπίζνες αυτού του είδους και βέβαια με κάθε τρόπο πρέπει να εισπράξει τα χρήματα του προϊόντος που αγόρασε.

Μάλλον ο φίλος μας δεν κατάλαβε, ότι τελικά έχει ήδη πουληθεί , σε εκτιμημένη αξία από την τράπεζά του κάπου στα 150 έως 300 ευρώ και ακόμη δεν καταλαβαίνει, ότι τον εκτίμησαν πολύ χαμηλά,  τον υποτίμησαν τραγικά και προκλητικά και με αυτή την έννοια θα έπρεπε ήδη να έχει εξοφλήσει την μικρή του οφειλή, ώστε να αποφύγει τον διασυρμό της αγοραπωλησίας ως «πράγμα και εμπόρευμα» ευτελούς αξίας.

Μετά απ όλα αυτά, αλλά κυρίως επειδή δεν αντέχει τον εξευτελισμό του «πράγματος και εμπορεύματος», φαίνεται μάλλον σίγουρο ότι θα πληρώσει, σύμφωνα άλλωστε με τις τηλεφωνικές εντολές του αγοραστή της οφειλής του

Συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος, Αρθρογράφος στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ».