Πύργος: Από τον Πέτρο Αυγερινό στο … Βρυσούλη !

011.jpg

Λίγοι μικροί Πυργιώτες με έμπνευση, ένας εμψυχωτής με γνώσεις και το προσωπικό της βιβλιοθήκης Πύργου αποδείχτηκε πως είναι εντέλει τα απαραίτητα συστατικά για να μετατραπεί ένα ζεστό, καλοκαιρινό πρωινό σε μια εκπαιδευτική δραστηριότητα έξω από τα συνήθη, σε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, τότε που ο Πέτρος Αυγερινός και το επιτελείο του ετοιμάζονταν να παραδώσουν στους δημότες Λετρίνων την -επαναστατική για τα δεδομένα του 1868 – ύδρευση της πόλης από το Λαμπέτι μέσα από καλαίσθητες μαρμάρινες κρήνες στις γειτονιές της πόλης.

   Όλα ξεκινούν από ένα άρθρο που χρονολογείται στο 2012 και φέρει την υπογραφή του  Διονύση Λιανού, εμψυχωτή της προχθεσινής δράσης στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Πύργου, στο οποίο ανέπτυσσε την ιστορία, τη χρήση και την τέχνη που χρησιμοποιήθηκε στην τοποθέτηση των μαρμάρινων κρηνών στον Πύργο από το 1868 ως και το 1878. Έτσι, την Παρασκευή 12 Αυγούστου,  25 Πυργιώτες ηλικίας 8 – 10 ετών κλήθηκαν να γίνουν οι τελετάρχες αυτής της ηρωικής στιγμής για τον Πύργο, γυρνώντας το χρόνο πίσω στα 1868 και ετοιμάζοντας όχι μόνο τις προσκλήσεις προς τους δημότες Λετρίνων – συντάσσοντάς τες με πολυτονικό σύστημα παρακαλώ – αλλά και μαθαίνοντας βήμα – βήμα όλα όσα συνέβαιναν στην πόλη εκείνη την περίοδο (εμπόριο σταφίδας, δημοτική αγορά, Μανωλοπούλειο νοσοκομείο, θέατρο Απόλλων, σιδηρόδρομος Πύργου – Κατακόλου κλπ).

Μέχρι και…γραμματόσημο

Μα όταν οι προσκλήσεις ετοιμάστηκαν, έπρεπε να σταλθούν, και τι το καλύτερο από το να φτιάξουν όλοι μαζί τον φάκελο και το γραμματόσημο που θα την περιέκλειε. Έτσι, οι μικροί αυτοί «τελετάρχες» έγραψαν με την πρέπουσα επισημότητα όλα τα απαραίτητα στοιχεία πάνω στον φάκελο και φυσικά ήταν αυτοί που έφτιαξαν το γραμματόσημο της εποχής!!! Αυτή ήταν και η δεύτερη φάση της δραστηριότητας. Αφού είδαν και έμαθαν για το πρώτο γαλλικό και το πρώτο ελληνικό γραμματόσημο, τα οποία κυκλοφόρησαν μεν από το ίδιο τυπογραφείο στο Παρίσι, αλλά με 20 χρόνια διαφορά, είχαν και παραπλήσιο θέμα, αφού το μεν γαλλικό είχε τη θεά Δήμητρα και το ελληνικό το θεό Ερμή (τυχαίο ; ). Οι μικροί μας συμπολίτες έπρεπε να βάλουν επάνω στο δικό τους γραμματόσημο το «Βρυσούλη», μια σταγόνα νερού, η οποία υποτίθεται ότι θα ήταν η πρώτη σταγόνα που θα έρρεε από τις νέες μαρμάρινες βρύσες και φυσικά να αναγράψουν το «Δήμος Λετρίνων».

Γιατί Λετρίνων;

Και κάπου εκεί ήρθε και η απορία «Μα γιατί Λετρίνων, κύριε ;». Μια τέτοια απορία οδήγησε την ολοζώντανη αυτή ομάδα μέσα στην αίθουσα της βιβλιοθήκης πολύ πίσω. Τότε που τα Λέτρινα ήταν πόλη, στην οποία ζούσε ο Λετρεύς, λατρευόταν η Αλφειωνίδα ή Αλφειέα Άρτεμις και… «Και πώς πήρε αυτό το όνομα η Άρτεμις» – «Από τον Αλφειό»… Και τότε πάμε ακόμα πιο πίσω, στην πλούσια μυθολογία μας… Μα θέλει χρόνια να διηγηθούμε στα παιδιά μας όλα αυτά που κάνουν τούτο τον τόπο σπουδαίο, μοναδικό, με μια ιστορία σαν λατέρνα, η οποία γυρνάει στους δρόμους με μια μελωδία σχεδόν συγκινητική και η οποία σημαδεύει γλυκά, δίχως γυρισμό, τις μνήμες των παιδιών αυτής της αιώνια ακούραστης πόλης, του Πύργου.

   Η αρχή έγινε ….. Και ένα αντίγραφο αυτής της σπουδαίας ημέρας θα σταλθεί ενθύμιο στην Εθνική Βιβλιοθήκη, ώστε ο Πύργος να δηλώσει για ακόμη μια φορά μέσα στην ιστορία και το μέλλον της Ελλάδας το παρών….

   Ο κύριος Διονύσης Λιανός, εμψυχωτής της εν λόγω δραστηριότητας, είναι Πτυχιούχος Αρχαιολογίας και MSc στη Νεότερη Ελληνική Ιστορία από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εργάζεται σε λύκειο στη Γαλλία ως βοηθός εκπαίδευσης και είναι εκπαιδευτικός ελληνικής γλώσσας και ιστορίας στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας και Τέχνης Γενεύης, στην Ελβετία. Δημοσιεύσεις του έχουν φιλοξενηθεί στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο των Ιωαννίνων, της Αθήνας και της  Δυτικής Ελλάδας.