Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης

Το αποφασίσαμε τελευταία στιγμή και φύγαμε οδικώς για Θεσσαλονίκη, για την έκθεση φυσικά, όπως το κάνουμε για αρκετά χρόνια τώρα και φυσικά από πλευράς έκθεσης αποζημιωθήκαμε και με το παραπάνω, αφού οι εκθέτες, εγχώριοι και ξένοι, ήταν πλήρως ενημερωμένοι με ποικίλα εκθέματα, πρωτοποριακά και χρήσιμα για την βιομηχανία, την βιοτεχνία, την πληροφορική και γενικά για κάθε είδους επιχείρηση, που μπορεί και βλέπει το μέλλον.

Ήταν πραγματικά μία Διεθνής Έκθεση κατοχυρωμένη πλέον στον διεθνή επαγγελματικό χώρο, η οποία κάθε χρόνο προχωράει πολλά βήματα μπροστά και μπορεί να οδηγήσει μαζί της και την κοινωνία μας, εφόσον βέβαια και εμείς ενδιαφερθούμε για νέες τεχνολογίες, μεθόδους και λειτουργίες, τολμήσουμε και φυσικά εφόσον η πολιτεία αποφασίσει επιτέλους να σταθεί δίπλα στις επιχειρήσεις αρωγός και σύμβουλός τους.

Όλο πλεονεκτήματα λοιπόν ήταν η φετινή Διεθνής  Έκθεση Θεσσαλονίκης, αλλά είχε ένα σοβαρό μειονέκτημα, δεν είχε πολιτική ταυτότητα, παρότι ήταν παρόντες Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, όμως χωρίς να εκφέρει ουδείς εκ των πολιτικών αρχηγών ή εκπροσώπων τους πολιτικό λόγο, που να έχει σχέση με την επιχείρηση, τις επενδύσεις, αλλά και με τους εργαζόμενους και συνταξιούχους.

Πάντα τα προηγούμενα χρόνια, μη εξαιρουμένων  και των πρώτων χρόνων της λεγόμενης κρίσης, τα πολιτικά στελέχη  και ειδικά ο Πρωθυπουργός και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είχαν να πουν και κάτι για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, για τους μικρομεσαίους και τους μικρούς, για τους μη προνομιούχους, μετατρέπονταν  ένας χώρος της έκθεσης κάτι σαν μικρό και μεταβατικό Κοινοβούλιο , όπου ανταλλάσσονταν με ιδιαίτερο τρόπο θέσεις και απόψεις.

Πάντα προέκυπτε  κάτι θετικό και μόνιμο από αυτήν την συνεδρίαση ας την πούμε έτσι, πάντα οι μη προνομιούχες τάξεις κάτι προσδοκούσαν και περίμεναν να υλοποιείται, ή να υπάρχει υπόσχεση υλοποίησης, κάτι με αυξήσεις μισθών και συν τάξεων , κάτι με μείωση επιτοκίων δανεισμού, κάτι με άνοιγμα των τραπεζών για χρηματοδότηση επενδύσεων, κάτι γινόταν τέλος πάντων που άλλαζε την ροή των πραγμάτων, έφτιαχνε το κλίμα και άνοιγε προοπτικές.

Φέτος δυστυχώς  δεν καταλάβαμε να έγινε κάτι σοβαρό και ιδιαίτερο, όλα και όλοι κινήθηκαν στα στενά κομματικά τους πλαίσια και περιορίστηκαν στα λιτά τους αφηγήματα, άτολμοι να χαράξουν προοπτικές, να δεσμευτούν και να προτείνουν δρόμους προς την ανάκαμψη και την ανάπτυξη, απέφυγαν  να κάνουν κάτι ώστε να βοηθήσουν στην αλλαγή του κλίματος στην κοινωνία και στην επιχείρηση ειδικότερα.

Δεν τόλμησαν μάλλον, σαν να είναι άτολμοι έδειχναν, αν και προεκλογικά μας φαίνονταν όλοι τολμηροί και έτοιμοι να πάρουν ρίσκα, ώστε να ξεκολλήσει η κοινωνία από την στασιμότητα, αλλά δυστυχώς σταμάτησαν κάπου στη μέση, τόνισαν όμως ότι πέρασε βέβαια η εποχή των μνημονίων, αλλά χρειάζεται προσοχή για να μην επανέλθουμε στα παλιά και τούτο το έλεγαν σε εμάς και όχι στους εαυτούς τους, απενοχοποιώντας ταυτόχρονα τους ίδιους για ότι συμβαίνει.

Επιστρέψαμε απογοητευμένοι και τώρα δυστυχώς προσαρμοζόμαστε στα καθημερινά μας, με την προσμονή ο επόμενος χρόνος να είναι καλύτερος και η ΔΕΘ να αποκτήσει ξανά το πολιτικό της περιεχόμενο.-