Η σύμπτωση, η τύχη, η σύγχυση και η… κοροϊδία

«Ακόμη και σήμερα, οι εκδοχές και τα σενάρια για το μέλλον του αυτοκινητόδρομου «Πάτρα – Πύργος» διαφέρουν, διχάζοντας τους πολιτικούς μας ταγούς»

Από τον
ΓΙΑΝΝΗ
ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟ
Αρχισυντάκτη της
εφημ. «Πατρίς»

Δύο νέα σοβαρά τροχαία ατυχήματα σημειώθηκαν χθες, στην κατ’ ευφημισμόν, Εθνική  Οδό Πάτρας – Πύργου. Όπως θα διαβάσετε στο αναλυτικό ρεπορτάζ της εφ. «Πατρίς», και τα δύο, κατά σύμπτωση συνέβησαν στο ίδιο ακριβώς σημείο, λίγο έξω από τον Πύργο, ενώ και στα δύο ευτυχώς δεν υπήρξαν νεκροί, παρά μόνο ελαφρά τραυματίες.

Βεβαίως, το γεγονός ότι αυτή τη φορά, από καθαρή και μόνο τύχη, δεν θρηνήσαμε θύματα, δεν μας αφαιρεί το δικαίωμα να επαναφέρουμε με όσο πιο δυνατό τρόπο μπορούμε το αίτημά μας για την άμεση επανεκκίνηση των εργασιών και την ολοκλήρωση του κλειστού αυτοκινητόδρομου, χωρίς εκπτώσεις και μειώσεις του φυσικού αντικειμένου.

Γιατί αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός, ότι ζούμε έναν ακήρυχτο πόλεμο που διαρκεί εδώ και πολλά χρόνια, έχοντας μετατρέψει τον συγκεκριμένο δρόμο σε εκατόμβη εκατοντάδων νεκρών. Το μαρτυρούν τα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, σύμφωνα με τα οποία είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους δρόμους της χώρας, αλλά και τα αμέτρητα εικονοστάσια που έχουν, είναι τοποθετημένα ένθεν και ένθεν του οδοστρώματος.

Έχουν περάσει 18 μήνες, από τις 24 Δεκεμβρίου 2015, όταν ο τότε και νυν υπουργός Υποδομών κ. Χρήστος Σπίρτζης είχε επισκεφθεί τον Πύργο και είχε δεσμευθεί ενώπιον των θεσμικών εκπροσώπων του νομού ότι μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2016 θα έχουν ολοκληρωθεί οι δημοπρατήσεις των οχτώ τμημάτων του νέου κλειστού αυτοκινητόδρομου και αμέσως μετά θα ξεκινήσει η κατασκευή τους. Το 2016 πέρασε, βρισκόμαστε στο μέσο του 2017 και ακόμα δεν έχουμε δει τις μπουλντόζες να πιάνουν δουλειά…

Πάντως για να είμαστε δίκαιοι,  οι ευθύνες για αυτή την κωμικοτραγική κατάσταση που βιώνουν επί χρόνια οι Ηλείοι, δεν βαρύνουν μόνο τον κ. Σπίρτζη, αλλά επιμερίζονται σε πολλούς παράγοντες της πολιτικής ζωή του τόπου. Από Πρωθυπουργούς και κορυφαίους υπουργούς όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων έως και στο ντόπιο πολιτικό προσωπικό που αποδείχθηκε «λίγο» για να επιβάλει το αυτονόητο δικαίωμά μας να ενταχθούμε στο σύγχρονο δίκτυο αυτοκινητοδρόμων της χώρας. Όλες οι εξαγγελίες, οι υποσχέσεις και οι δεσμεύσεις τους, έμειναν… ως σχέδια επί χάρτου.

Ο τεμαχισμός του έργου σε οκτώ τμήματα αποδείχθηκε ότι δεν ήταν και η καλύτερη επιλογή, καθώς πέρα από τη νέα μεγάλη καθυστέρηση που έφερε στην υλοποίησή του, έχει προκαλέσει και μια άνευ προηγούμενου σύγχυση και αβεβαιότητα για τη συνολική του τύχη. Ταυτόχρονα, συνεχίζεται με αμείωτη ένταση η πολιτική αντιπαράθεση κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων για το ποιος ευθύνεται περισσότερο ή λιγότερο, που έχει μετατραπεί σε…  σύγχρονο γεφύρι της Άρτας.

Ακόμη και σήμερα, οι εκδοχές και τα σενάρια για το μέλλον του αυτοκινητόδρομου διαφέρουν, διχάζοντας τους πολιτικούς μας ταγούς. «Προχωρά κανονικά ο δρόμος Πάτρα-Πύργος…» Τι άραγε θα λένε τα παπαγαλάκια όταν θα μπουν οι μπουλντόζες στη κατακαημένη, από το παλιό πελατειακό κράτος, Ηλεία;», αναφέρει στο άρθρο του, που δημοσιεύεται σήμερα στην εφ. «Πατρίς», ο Μάκης Μπαλαούρας. «Τα ολέθρια σφάλματα της Κυβέρνησης οδηγούν σε ματαίωση τον αυτοκινητόδρομο Πατρών-Πύργου με την αρχική του μορφή», υποστηρίζει στο δικό του άρθρο ο Κώστας Τζαβάρας.

Ποιος από τους δύο άραγε να έχει δίκιο; Ποιος τελικά θα επιβεβαιωθεί και ποιος θα διαψευστεί; Μέχρι πότε θα παρατείνεται αυτή η αβεβαιότητα και αυτή η σύγχυση ακόμη και μεταξύ των κοινοβουλευτικών μας εκπροσώπων; Είναι ερωτήματα που βγαίνουν από το στόμα κάθε καλόπιστου Ηλείου πολίτη. Όπως και ότι επιτέλους, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό στα κέντρα των αποφάσεων της Αθήνας και των Βρυξελών, ότι για εμάς η κατασκευή του κλειστού αυτοκινητόδρομου, δεν αποτελεί απλώς ένα σημαντικό οδικό έργο που θα συμβάλλει στην ανάκαμψη και στην αναπτυξιακή πορεία, ίσως του πιο παραμελημένου νομού της χώρας. Είναι στην κυριολεξία ζήτημα ζωής και θανάτου, γι’ αυτό και δεν πρόκειται να ανεχτούμε άλλη κοροϊδία!