Συνωστισμός…

Συνωστισμός παρατηρείται τελευταία, δηλαδή όχι και τόσο τελευταία, αλλά η ουσία είναι ότι παρατηρείται συνωστισμός στους σταθμούς αποβίβασης κυρίως και είναι περίεργο γιατί αλήθεια, αλλά απάντηση δεν πρόκειται να δοθεί από κανέναν, όχι γιατί δεν ξέρει κανείς, αλλά γιατί δεν υπάρχει απάντηση.

Είναι πολλοί που υποστηρίζουν ότι έρχονται μαζικά επενδυτές εκ του εξωτερικού για να τοποθετήσουν τα χρήματά τους σε παλιές και νέες επιχειρήσεις, με την ελπίδα να πολλαπλασιάσουν τα χρήματά τους, σε μία αγορά που θα μπορούσε να είναι αναδυόμενη, που θα μπορούσε να ξαναβρεί την παλιά της αίγλη και πραγματικά να υποδεχθεί τους ξένους λεφτάδες.

Για τους εγχώριους δεν συζητάμε βέβαια, γιατί δεν ενδιαφέρονται για επενδύσεις, αλλά και αν υπάρχουν κάποιοι μικρομεσαίοι ή και μεγαλύτεροι, φαίνονται άτολμοι και κυρίως αβοήθητοι από το τραπεζικό σύστημα, που και αυτό θέλει βοήθεια για πολλοστή φορά από το 2012 και δώθε, γιατί τα δισεκατομμύρια που πλήρωσε ο λαός με τα δανεικά, ίσα-ίσα που το κρατάνε όρθιο.

Όλοι μαζί, οι εγχώριοι πιθανοί επενδυτές και οι τράπεζες, την βοήθεια του κράτους περιμένουν, που μπορεί να εκδηλωθεί με απλούστευση διαδικασιών, εγγυήσεων, ελέγχων και ειδικότερα απλούστευση και ταυτόχρονη μείωση της φορολόγησης κάθε είδους, από τον ΦΠΑ, τον Φόρο εισοδήματος και τις κάθε είδους εισφορές, τουλάχιστον στα επίπεδα των γειτονικών μας χωρών, δηλαδή κάπου γύρω στο 10%.

Και για να επανέλθουμε στον συνωστισμό, πραγματικά θα μπορούσε να υπάρχει συνωστισμός, αν γινόταν ένα χωριστό και ανεξάρτητο υπουργείο ξένων επενδυτών, δημιουργώντας έτσι μία στάση εξυπηρέτησης για τους επίδοξους επενδυτές, με φορολογικές και αντιγραφειοκρατικές παρεμβάσεις, τολμηρές και μόνιμες και φυσικά με την προοπτική φορολόγησης περισσότερου παραγόμενου προϊόντος, σε αντιστάθμισμα της μείωσης των συντελεστών.

Πιθανόν θα πρέπει οι υπεύθυνοι της διοίκησης του κράτους και της πολιτικής να ξαναδιαβάσουν το εγχειρίδιο της Α΄ Λυκείου και να φρεσκάρουν τα απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας, χωρίς ανώτερες σπουδές με μάστερ και μεταπτυχιακά, που καμιά φορά, τα πολλά πτυχία δηλαδή, μπορούν να οδηγήσουν σε δύσκολους ατραπούς, όπως συνέβη για παράδειγμα το 2015, που κοντέψαμε να χρεοκοπήσουμε βίαια .

Και απ την άλλη μεριά, έχοντας για παράδειγμα την περίπτωση της πιθανής επένδυσης στο Ελληνικό, φαίνεται εντελώς παράδοξο και περίεργο, να παρακάμπτονται οι πολιτικοί και διοικητικοί Θεσμοί και να καλούνται τα δικαστήρια να δώσουν λύση, επειδή ο οποιοσδήποτε μπορεί να προσφύγει για πραγματικούς ή φανταστικούς λόγους, που ουσιαστικά μπορεί να είναι ενάντια στο δημόσιο συμφέρον.

Και βέβαια πραγματικά θα μπορούσε να υπάρχει συνωστισμός επενδυτών, σε μία αγορά που έχει διαλυθεί, και ασφαλώς ζητάει χρήματα για να ξαναπάρει εμπρός, να ανοικοδομηθεί επενδυτικά, με στήριξη όσων επιχειρήσεων επιβίωσαν και επαναφορά όσων δεν μπόρεσαν να συνεχίσουν και φυσικά με στήσιμο νέων επιχειρήσεων, με στόχο την μικρή εγχώρια αγορά, αλλά κυρίως την αγορά των γειτονικών μας χωρών.

Μπορούμε αλήθεια να είμαστε αισιόδοξοι, ότι μπορεί να υπάρξει συνωστισμός επενδυτών, το πολιτικό σύστημα, έχει μήπως απάντηση στην αγωνία του κόσμου;

Συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος, Αρθρογράφος στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ».