Τα δηλητηριώδη πλάσματα του ελληνικού βυθού

Τεράστιους καρχαρίες ευτυχώς δεν έχουμε, όμως κάποιοι από τους κατοίκους των ελληνικών θαλασσών δεν είναι και τόσο φιλικοί με τις πατούσες ή τα μέλη μας.

Βέβαια τι να κάνουν και αυτοί, από τη στιγμή που ένα τεράστιο πλάσμα εισβάλλει ξαφνικά στο οικοσύστημά τους. Α κάτσουν α μαλώσουν; Η φύση τους προίκισε με άμυνες και εκείνοι τις χρησιμοποιούν όταν νιώσουν πως απειλούνται.

Ακούγεται δίκαιο και – συχνά – γίνεται πράξη.

Ποια είναι λοιπόν τα δηλητηριώδη πλάσματα του ελληνικού βυθού;

 

Δράκαινα


Συνήθως κρύβεται κάτω από την άμμο και έχει επτά δηλητηριώδη αγκάθια σε πλάτη και πτερύγια τα οποία προκαλούν έντονο πόνο με διάρκεια, οίδημα, λιποθυμία (σπάνια), εμετό και υψηλό πυρετό (σπάνια). Στην Ελλάδα τα πιο συνηθισμένα είδη δράκαινας είναι η μεγάλη δράκαινα (Trachinus draco) που είναι η πιο διαδεδομένη και φθάνει σε μήκος τα 40 ή και 50 εκατοστA, η γραμμοδράκαινα (Trachinus radiatus), η αραχνοδράκαινα (Trachinus araneus) και η μικρή δράκαινα (Echiichthys vipera) που είναι και η πιο τοξική.

 

Σκορπίνα


Πέρα από πεντανόστιμη στο πιάτο, είναι κάπως οδυνηρή στον… πάτο (της θάλασσας). Τα ραχιαία αγκάθια της και κάποια της κεφαλής έχουν δηλητήριο και προκαλούν οξύ πόνο αν τα πατήσουμε, λιγότερο έντονο από της δράκαινας παρ’ όλα αυτά: πονάει μεν, αλλά αρκετά λιγότερο και τα συμπτώματα υποχωρούν σχετικά γρήγορα.

 

Λεοντόψαρο

Όμορφο, εντυπωσιακό αλλά πέρα για πέρα τοξικό, το λεοντόψαρο απαντάται σπάνια στις ελληνικές θάλασσες. Έχει ισχυρή τοξίνη στα αγκάθια του, η οποία προκαλεί έντονο πόνο και αλλεργικό σοκ, πονοκέφαλο και δύσπνοια κατά περίπτωση.

 

 

Άσπρη κουρκούνα και μαύρη κουρκούνα


Πρόκειται για μικρά ψαράκια τα οποία απαντώνται σε βραχώδεις περιοχές και έχουν μικρά και λεπτά δηλητηριώδη αγκάθια κατά μήκους του ραχιαίου πτερυγίου τους. Τα συμπτώματα από το κέντρισμα τους είναι αντίστοιχα με εκείνα του τσιμπήματος από δράκαινα.

 

Σμέρνα


Ανήκει στην ίδια οικογένεια με το χέλι, έχει αστείο πρόσωπο με γουρλωτά μάτια, έγινε meme, όμως το δάγκωμά της είναι επικίνδυνο. Αν δαγκώσει, δεν ανοίγει τα δόντια της, ακόμα και μετά τον θάνατό της. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί και να έχει δηλητήριο, αν και δεν κατατάσσεται στα δηλητηριώδη ψάρια.

 

Μέδουσες – τσούχτρες

Oι μέδουσες που συναντάμε πιο συχνά στις ελληνικές θάλασσες είναι η «Χρυσαλίδα η χρυσοποίκιλτη» που μοιάζει με γυαλί, η καφέ-μουσταρδί μέδουσα Cotylorhiza tuberculata, η μεγάλη γαλάζια μέδουσα Rhizostoma pulmo, η Pelagia noctiluca και η Rhopilema nomadica. Οι δύο τελευταίες είναι και τσούχτρες, δηλαδή το τσίμπημα από τα πλοκάμια τους γίνεται αισθητό και οδυνηρό για τον άνθρωπο. Η επαφή με τις τσούχτρες για τα αλλεργικά άτομα μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα. Για τους υπόλοιπους, το τσίμπημά τους είναι απλά επώδυνο, γεγονός που οφείλεται στο δηλητήριο που απελευθερώνεται από τα πλοκάμια τους.

Σε κάθε περίπτωση, αν έρθετε σε όχι και τόσο… φιλική επαφή με τα παραπάνω ψάρια – συγκεκριμένα όσα έχουν δηλητηριώδη αγκάθια/πλοκάμια, οι ειδικοί συνιστούν να καθαρίσετε την πληγή, να αφαιρέσετε τυχόν υπολείμματα από τα αγκάθια/πλοκάμια με γάντι και να εφαρμόσετε κάποιο αντιισταμινικό σκεύασμα για τσιμπήματα. Μη βάλετε πάγο, αλλά βυθίστε το πονεμένο σημείο σε ζεστό νερό που να μπορείτε να αντέξετε. Αμέσως μετά, καλό θα ήταν να κάνετε και μια επίσκεψη στο ιατρικό κέντρο της περιοχής.

 

 

Πηγή: in2life