«Ταξίδια» μέσα από το πιάνο με την Άντζελα Αλεξίδη

34.jpg

Το πιάνο είναι μια ασχολία που την «τράβηξε» από την πρώτη στιγμή. Βασικός παράγοντας στην ενασχόλησή της με αυτό, ήταν το σπίτι που μένει, το οποίο, βρίσκεται απέναντι από το Ελληνικό Ωδείο στον Πύργο και τα ακούσματα που «λάμβανε» καθημερινά, την καθοδήγησαν στην εκδήλωση του ταλέντου της. Ενός ταλέντου που παρέμενε αδρανές μέχρις ότου ήρθε εκείνη η στιγμή. Η Άντζελα Αλεξίδη ξεκίνησε μαθήματα πιάνου και θεωρητικών το 1990 στο Ελληνικό Ωδείο παράρτημα Πύργου με καθηγήτρια την κα Κ. Σακκά. Συνέχισε τις ανώτερες σπουδές πιάνου με κα Δ. Ρόζη όπου έλαβε τον Ιούνιο του 2012 το πτυχίο πιάνου με άριστα. Απ’ τον Σεπτέμβριο του 2012 συνέχισε τις σπουδές για την απόκτηση διπλώματος πιάνου με την κα Δ. Ξένου.

Η ίδια έχει παρακολουθήσει σεμινάρια πιάνου με τους Μ. Τιρίμο και Δ. Ευνουχίδου ενώ τον Ιούνιο του 2015 έλαβε μέρος στις θερινές απολυτήριες εξετάσεις του σχολικού έτους 2014/15, που διεξήχθησαν ενώπιον εξεταστικής επιτροπής συσταθείσης από το Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ. στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών και απέσπασε Δίπλωμα Πιάνου με βαθμό Λίαν Καλώς (8,5).

Το πιάνο, όπως μου λέει η ίδια, ήταν ένα μουσικό όργανο που πάντα της άρεσε. Και αυτό γιατί, βγάζει μια ένταση και μια δυναμικότητα που σε καθηλώνουν. Η μεγάλη έκταση ήχου που έχει το πιάνο, μπορεί να σε ταξιδέψει ανάμεσα σε μουσικές διαδρομές, σαν «όνειρο».

«Έτυχε να μένω ακριβώς απέναντι από το Ελληνικό Ωδείο, παράρτημα Πύργου και άκουγα καθημερινά μαθητές να παίζουν πιάνο. Έτσι και ξεκίνησα κι εγώ τα μαθήματα», αναφέρει στην διάρκεια της κουβέντας μας η Άντζελα Αλεξίδη.

Όσο για εκείνα που προσφέρει το άκουσμα των ήχων του πιάνου η Άντζελα μου είπε ότι: «Είναι ένας μοναδικός τρόπος έκφρασης συναισθημάτων. Παρόλο που χρειάζεται αρκετό διάβασμα για να τελειοποιήσεις ένα κομμάτι, το αποτέλεσμα πάντα σε ανταμείβει. Σου δίνει ώθηση να πας στο επόμενο».

 

Με αυτές τις λέξεις η Άντζελα, με μετέφερε στον δικό της «μαγικό» κόσμο, τον κόσμο της μουσικής, του πιάνου και με έκανε να καταλάβω την μαγεία που προσφέρει στους ακροατές της, όταν παίζει κάποιο μουσικό κομμάτι. Άλλωστε για την Άντζελα, η μουσική και ο άνθρωπος είναι δύο πράγματα αλληλένδετα. «Μπορείτε να φανταστείτε τον κόσμο χωρίς μουσική;» με ρωτά για να με αφήσει κυριολεκτικά άφωνη καθώς σε αυτή την ερώτηση δεν υπάρχει άλλη απάντηση εκτός από το «όχι». Φυσικά, η μουσική, είναι μια διαδικασία αναγκαία στον άνθρωπο. Είναι μια φυσική ανάγκη που πρέπει να υπάρχει στη ζωή μας. Σε ηρεμεί, σε χαλαρώνει και σε ταξιδεύει.

«Η μουσική επηρέαζε και επηρεάζει τον συναισθηματικό χαρακτήρα ενός ανθρώπου, τον τρόπο σκέψης του και συμβάλει στην ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του», τονίζει η Άντζελα.

 

Μαθήματα στο Ελληνικό Ωδείο

Η Άντζελα Αλεξίδη, αποφάσισε να κάνει την εγγραφή της στο Ελληνικό Ωδείο το έτος 1990. Εκεί, παρακολούθησε τα θεωρητικά και πρακτικά μαθήματα πιάνου και σήμερα νιώθει υπερήφανη όχι μόνο για τον εαυτό της και όσα μπόρεσε να καταφέρει αλλά και για την στήριξη που έτυχε από τους καθηγητές. Για τον λόγο αυτό, όπως λέει, αξίζει ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους αυτούς, που στάθηκαν δίπλα της, την στήριξαν και την έκαναν να καταλάβει την σημασία όχι μόνο του πιάνου, που η ίδια αγαπούσε, αλλά και της ψυχικής ανάτασης που μπορεί να έχει με την ενασχόλησή της με αυτό.

Μπορεί κάποιες στιγμές κατά την διάρκεια των μαθημάτων της να ήταν δύσκολες, γιατί και η ίδια δεν γνώριζε, αλλά οι καθηγητές που συνεργάστηκαν μαζί της, είχαν τον τρόπο να της δείξουν τον «σωστό δρόμο», τον δρόμο της δύναμης και της θέλησης.

«Θα ήθελα με την ευκαιρία που μου δίδεται να ευχαριστήσω όλους τους καθηγητές του Ωδείου που με βοήθησαν στην απόκτηση του πτυχίου και διπλώματος πιάνου», αναφέρει η Άντζελα.

Κάπου εδώ πιστεύω πως αξίζουν, δύο λέξεις για το Ελληνικό Ωδείο Πύργου Μουσικός Σύλλογος «Ορφεύς» που ιδρύθηκε το 1932 και το οποίο έκτοτε μέχρι σήμερα λειτουργεί ανελλιπώς χωρίς την παραμικρή διακοπή.

Στις τάξεις του έχουν φοιτήσει εκατοντάδες μαθητές και μαθήτριες, πολλοί από τους οποίους περάτωσαν επιτυχώς τις μουσικές τους σπουδές έχοντας αποκτήσει τα αντίστοιχα πτυχία και διπλώματα.

Ο Σύλλογος δραστηριοποιήθηκε από της ιδρύσεώς του και πέραν του διδακτικού του ρόλου και έργου, συμβάλλοντας καθοριστικά στην πνευματική και πολιτιστική ζωή του τόπου και στην γενικότερη επιμόρφωση όλων των πολιτών. Παρουσίασε από την αρχή της λειτουργίας του ένα τεράστιο έργο διοργανώνοντας με μεγάλη επιτυχία σωρεία εκδηλώσεων (συναυλίες, ημερίδες, σεμινάρια, διαλέξεις) στις οποίες έλαβαν μέρος εξέχοντες Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες και επιφανείς άνθρωποι των γραμμάτων.

Πρώτος καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ωδείου ήταν ο Θησ. Πίνδιος και δεύτερος ο Γεώργιος Κανακάρης (1934-1954), ο οποίος υπήρξε και ο θεμελιωτής του, άξιος δάσκαλος, βιρτουόζος βιολονίστας και προικισμένος συνθέτης. Η πόλη του Πύργου του οφείλει πολλά. Στην εικοσαετία της διευθύνσεώς του ανέπτυξε μεγάλη καλλιτεχνική δραστηριότητα, ίδρυσε ορχήστρα εγχόρδων, μαντολινάτα, χορωδία και κατέστησε το Ωδείο σημαντικότατο πυρήνα της καλλιτεχνικής και πνευματικής ζωής της πόλης. Στο διάστημα των ετών 1955 έως 1963 τον διαδέχτηκαν στην καλλιτεχνική διεύθυνση του Ωδείου οι κυρίες Θάλεια Ρούσου-Παντελέων και Φανή Παλαμίδη.

Από το έτος 1963 καλλιτεχνική Διευθύντρια του Ωδείου είναι η συμπολίτισσα κ. Δώρα Ρόζη. Επί των ημερών της διευθύνσεώς της το Ωδείο γνωρίζει την πιο δημιουργική περίοδο της ιστορίας του. Το επίπεδο των σπουδών του αναβαθμίζεται και πολλοί το κατατάσσουν ανάμεσα στα καλύτερα μουσικά σχολεία της χώρας.

 

Πιάνο και προσωπική ζωή

Η Άντζελα Αλεξίδη, διατηρεί κατάστημα παιδικών ενδυμάτων στην πόλη του Πύργου, συνεχίζοντας την οικογενειακή επιχείρηση που ιδρύθηκε το 1980. Η ίδια, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν, όσον αφορά κυρίως τα ωράρια των καταστημάτων, κατάφερε να συνδυάσει απόλυτα τα μαθήματα πιάνου με την επαγγελματική της ενασχόληση. Έτσι, όποτε υπήρχε κενός χρόνος, η μόνη της ασχολία ήταν το πιάνο. Όπως μου ανέφερε το να παίζει πιάνο ξεκίνησε ως χόμπι όμως, όπως αποκάλυψε, δεν αποκλείεται να την δούμε να ασχολείται με το πιάνο και επαγγελματικά στο μέλλον.