Θεάματα και μαστίγιο

Από  «άρτον» ξεμείναμε εδώ και καιρό, μερικώς ή ολικώς σε λίγες περιπτώσεις, μερικοί ελαφρώς και περισσότεροι βαρέως, λίγο ή περισσότερο όμως ξεμείναμε όλοι, εξ αιτίας πράξεων και παραλείψεων δικών μας, αλλά κυρίως των αντιπροσώπων μας που εκλέξαμε και εκλέγουμε, για να προστατεύουν τα συμφέροντά μας , αλλά δεν το πράττουν πάντοτε επαρκώς και επάξια.

Ευτυχώς για ένα μήνα, τον τελευταία που το μισό του διανύουμε, είχαμε άφθονα θεάματα σε μουντιάλ και ριάλιτυ, απευθείας συνδέσεις ή και επαναλήψεις, είχαμε όμως πλούσιο θέαμα, πλουσιότερο και από την ρωμαϊκή αρένα, η οποία κυριολεκτικά άδειασε και ο κόσμος πήγε στο διπλανό γήπεδο ποδοσφαίρου, να απολαύσει τους πρωταγωνιστές του θεάματος, παρότι ο Καίσαρ παρέμεινε μόνος  στην κερκίδα, με μόνους τους ταύρους στην αρένα.

Ακόμη και η γυναίκα του καίσαρα απόλαυσε μουντιάλ, στα κενά των διαφημίσεων του παράλληλου ριάλιτυ, που παιζόταν στα ιδιωτικά κανάλια της TV, παραχωρώντας το πλεονέκτημα του μουντιάλ στην δημόσια τηλεόραση, ως πιο εξειδικευμένη στο θέαμα και πιο υπεύθυνη απέναντι στους φτωχοποιημένους θεατές και πελάτες της που κάθε μήνα την πληρώνουν υποχρεωτικά και με το νόμο.

Κι όμως όλα τα ωραία κρατούν λίγο, το μουντιάλ τελειώνει και οι ποδοσφαιρόφιλοι θα πρέπει να βρουν άλλη απασχόληση, τέτοια που να ταιριάζει και στον καναπέ τους, αλλά κυρίως να αναπληρωθεί το θέαμα ή και να ενισχυθεί περισσότερο ακόμη, αφού από «άρτον» δεν φαίνεται να πηγαίνουμε καλά, και η κακοτυχία και κακοκαιρία μας θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη, όπως το προσδιορίζουν οι δανειστές μας  και το έχουμε πάρει απόφαση και εμείς.

Σκεπτόμαστε από Σεπτέμβρη να κλείσουμε μόνιμη θέση στα γήπεδα της χώρας, αν και ακόμη είμαστε διστακτικοί κάπως, γιατί κοστίζει κιόλας, αλλά προσδοκούμε και στο ενδεχόμενο να βγούμε στις πλατείες, μόλις και εφόσον δοθεί το σύνθημα, από τους  αρχηγούς μας των ετών 2010 και 2011, που μας είχαν βγάλει από τους καναπέδες μας με το αζημίωτο για αυτούς, και το πολύ ζημιογόνο ή ζημιωμένο για εμάς.

Παρόλα αυτά, εθισμένοι πλέον στα θεάματα, όπως και αν ονοματίζονται, περιμένουμε το σύνθημα για να αγανακτήσουμε και να βγούμε στις πλατείες, ειδικά όσοι είναι τυχεροί να βγούνε στην μεγάλη πλατεία, που λέγεται και συντάγματος και ….τι ειρωνεία, να μουτζώνουν και πάλι προς τον ναό του Συντάγματος και της Δημοκρατίας.

Μπορεί εκεί στις συγκεντρώσεις των νεοαγανακτισμένων, να δοθούν υποσχέσεις, σαν αυτές που δόθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, και πέρασαν στις συνειδήσεις των οχλαγωγούντων, αλλά δεν κράτησαν ούτε εξαργυρώθηκαν, απλά θάφτηκαν κάτω από τα σκισμένα μνημόνια, την επιτροπεία και επιτήρηση, τα πολλά δανεικά και την προσδοκία της επανάστασης, που προσδιορίζεται κάπου προς το τέλος του επόμενου αιώνα.

Ας κρατήσουμε όμως και τον καναπέ μας, για εναλλακτική λύση σε περίπτωση που δεν μπορέσουμε να αγανακτήσουμε και ας πάρουμε ένα καλό και σκληρό μαστίγιο για αυτομαστίγωμα, όπως μας πρέπει και ταιριάζει…

Συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος, Αρθρογράφος στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ».