Τι θα έλεγα εαν… ήμουν δέντρο στο Επαρχείο!

*Γράφει ο Ελευθέριος Λ. Βαρουξής

 

Τι θα έλεγα εάν ήμουν ένα δέντρο που κοιτούσα από τον λόφο του επαρχείου για δεκάδες χρόνια όλο τον Πύργο και ξαφνικά με έκοβαν;

Θα είχα πολύ θυμό μέσα μου , επειδή κάποιος αποφάσισε να μου κόψει τις ρίζες και να με κάνει κομμάτια για καυσόξυλα .

Θα είχα πολύ θυμό μέσα μου που ξαφνικά σταμάτησα να ζώ.

Θα είχα πολύ θυμό μέσα μου , που θα θυμόμουν όλα όσα  κατά καιρούς έχουν αλλάξει στην πόλη του Πύργου προς το χειρότερο .

Θα είχα πολύ θυμό μέσα μου,  που έβλεπα τόσα χρόνια μαγαζιά να κλείνουν και ο κόσμος να γίνεται όλο και φτωχότερος.

Θα είχα πολύ θυμό μέσα μου,  που από πρωτεύουσα ο Πύργος γίνεται χωριό , μην ακολουθώντας την ανάπτυξη,  αποκομμένος από όλα τα κονδύλια ,τους οδικούς άξονες και τις επενδύσεις.

Αλλα επιπρόσθετα θα είχα πολύ περισσότερο  θυμό μέσα μου , που μια μερίδα πολιτικών και ιδιωτών  προσπάθησε και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη δίκη μου καταστροφή,  προς προσωπικό όφελος ,  επειδή δεν έχει να αρθρώσει κάτι σωστό ή ωφέλιμο..

Θα είχα πολύ περισσότερο  θυμό μέσα μου , που μαζεύονται γύρω από το μνήμα μου  συγκεκριμένοι τύποι , που το μόνο που κάνουν στον λόφο του επαρχείο δεν είναι να αποτίσουν φόρο τιμής σε μένα ,  αλλά για να βλέπουν καλλίτερα το μπαλκόνι του πρώτου ορόφου στο Λατσειο Μέγαρο και να το λαχταρούν…

Θα είχα πολύ περισσότερο  θυμό μέσα μου , που έγινα η αφορμή να κρυφθούν για άλλη μια φορά τα πραγματικά προβλήματα του κοσμάκη  και οι Πυργιώτες για άλλη μια φορά βρήκαν ευκαιρία να σφαχτούν μεταξύ τους.

Θα είχα πολύ περισσότερο  θυμό μέσα μου που δεν κατάφερα όσο  ζούσα να δω τα παιδικά χαμόγελα στην παιδική χαρά που θα φτιαχτεί εκεί , που είχα ακούσει χρόνια τώρα από τους γονείς  που περνούσαν  από μπροστά μου ότι την χρειαζόντουσαν.

Σε γενικές γραμμές φίλοι μου αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι ήμουν ένα δέντρο πολύ σημαντικό , αλλά όχι πιο σημαντικό από εσάς και τις ζωές σας.

Για αυτό κοιτάξτε πως θα γίνετε εσείς καλύτεροι για να πάει η πόλη μας μπροστά (χωρίς βέβαια να κόψετε και άλλα αδέρφια μου!)

Κοιτάξτε πως θα ερωτευθείτε την πόλη σας , όπως ερωτεύονταν τόσα χρόνια τα ζευγαράκια κάτω από τον ίσκιο μου.

Ελπίδα υπάρχει , αρκεί να είστε ενωμένοι …

Αυτά θα έλεγα βέβαια μόνο εαν ήμουν ένα δέντρο στο επαρχείο …..που είναι και το μόνο στον Πύργο που δεν φταίει για το βάλτωμα ( όχι το σημερινό , αλλά της τελευταίας δεκαετίας  ) του Πύργου  και για το οποίο όλοι μας  , με πρώτο τον υπογράφοντα , έχουμε τις ευθύνες μας.

 

 

*Ο Ελευθέριος Λ. Βαρουξής, είναι επιχειρηματίας – Επιμελητηριακός Σύμβουλος