Το παιδί μου δεν μοιράζεται τα παιχνίδια του – Πώς να το διαχειριστώ;

Το να μη μοιράζεται ένα παιδί τα παιχνίδια του είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο. Έτσι μόλις ένα άλλο παιδί πάει να του πάρει ένα παιχνίδι του, κλαίει, φωνάζει και το διεκδικούν με κάθε τρόπο.

Αν πάλι τους ζητήσουμε να δώσουν από μόνα τους ένα παιχνίδι αυτά αρνούνται.

Το παιδί μου είναι κτητικό- Πώς να αντιδράσω;

Ορισμένες φορές οι γονείς νιώθουν άβολα όταν βλέπουν το παιδί τους να αρπάζει ένα παιχνίδι από τα χέρια ενός άλλου ή όταν αρνείται να μοιραστεί το παιχνίδι του. Αυτό γιατί έρχεται σε αντίθεση με τους καλούς τρόπους που έχουμε μάθει ως ενήλικες. Για το παιδί όμως αποτελεί μια φυσική αντίδραση.

Τα παιδία στη νηπιακή ηλικία εκδηλώνουν ιδιαίτερα εγωιστικές τάσεις, οι οποίες είναι απόλυτα αναμενόμενες, καθώς αποτελούν φυσική εξέλιξη της ανάπτυξή τους. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία ετών έχουν μια εγωκεντρική προσέγγιση, τα εξετάζουν δηλαδή όλα από τη δική τους σκοπιά χωρίς να συναισθάνονται τις επιθυμίες των άλλων. Έτσι παρουσιάζουν έντονα το αίσθημα της ιδιοκτησίας και της κτητικότητας. Αυτό συμβαίνει μέχρι την ηλικία των δυόμιση ετών, ενώ σταδιακά γίνονται πιο δεκτικά

Τα στάδια της κτητικότητας ανά ηλικία


Πώς να διαχειριστούμε την κτητικότητα στη νηπιακή ηλικία;

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης , αναπτυξιακός εργοθεραπευτής επισημαίνει ότι θα πρέπει να προσαρμόσουμε τη συμπεριφορά μας στην ηλικία του παιδιού.

Δίνουμε το καλό παράδειγμα

Είναι σημαντικό να υιοθετήσουν την έννοια του μοιράσματος βλέποντας εμάς να μοιραζόμαστε. Τι καλύτερο από το να έχουν εικόνα από μικρά εμάς να μοιραζόμαστε το φαγητό μας, το παγωτό μας ή το περιοδικό μας. Κάθε φορά τονίστε του με χαρά “Nα έλα να μοιραστούμε το παγωτό!’’.

Τονίζουμε τα συναισθήματα του άλλου

Αν αρνηθεί να δώσει ένα παιχνίδι ή το αρπάξει από τα χέρια κάποιου άλλου παιδιού τότε το βοηθάμε να αναγνωρίσει τα συναισθήματα του άλλου π.χ. δες πόσο στεναχωρήθηκε ο Γιώργος που του πήρες το παιχνίδι. Αντίθετα αν δεχτεί να δώσει ένα παιχνίδι του αμέσως του επισημαίνουμε πόση χαρά έδωσε στον φίλο του.

Το μαθαίνουμε να διαπραγματεύεται

Όταν το παιδί είναι μεγαλύτερο από 2,5-3 ετών το μαθαίνουμε να ανταλλάσσει τα παιχνίδια του. Π.χ Θέλεις να σου δώσω το αυτοκινητάκι και εσύ να μου δώσεις τον γερανό;

Είμαστε προετοιμασμένοι

Αν πρόκειται να έρθει στο σπίτι κάποια φιλική οικογένεια με παιδιά μπορούμε να προτείνουμε να φέρει και το άλλο παιδί τα παιχνίδια του. Έτσι ώστε να μην είναι μονόπλευρο το μοίρασμα και να υπάρξει ανταλλαγή.

Αφήστε το να τα βγάλει πέρα μόνο του

Κάποιες φορές παρά τη δική σας σταθερή προσπάθεια να του μάθετε να μοιράζεται βλέπετε ότι το παιδί συνεχίζει. Δοκιμάστε να το αφήσετε να αλληλεπιδράσει με το άλλο παιδί. Αφήστε το να αντιληφθεί την αναστάτωση που του προκάλεσε βοηθώντας το να αναγνωρίσει τα συναισθήματα του άλλου παιδιού π.χ δες ο Γιάννης κλαίει, είναι στεναχωρημένος επειδή δε του έδωσες το παιχνίδι .

Μαθαίνω να ρωτάω και να απαντάω

Αν το παιδί μας έχει μεγαλώσει καλό είναι να μιλήσουμε μαζί του. Αφού του θυμίσουμε πώς νιώθει εκείνος όταν κάποιος του αρπάζει το παιχνίδι του, δείξτε του ότι είναι πολύ καλύτερο απλά να ρωτάει πρώτα το άλλο παιδί π.χ. «Μπορώ να πάρω την κούκλα;». Παράλληλα μάθετε του να απαντάει όταν ένα παιδί διεκδικεί ένα δικό του αντικείμενο «Θα σου το δώσω σε λίγο».

Η γνώμη του ειδικού

Η άρνηση του νηπίου να μοιραστεί είναι αναμενόμενη. Σχετίζεται τόσο με το στάδιο ανάπτυξής του, όσο και με άλλους παράγοντες όπως είναι η προσωπικότητά του, το αν έχει αδέρφια κ.α. Οι γονείς καλό είναι να μη πιέζουν το παιδί ειδικά όταν δεν είναι σε θέση λόγω ηλικίας να καταλάβει τους κοινωνικούς κανόνες και τα συναισθήματα των άλλων. Μια σταθερή και διακριτική καθοδήγηση είναι αρκετή.

ΠΗΓΗ: mothersblog