Πάσχα

Έθιμα του Πάσχα: “Οι κοπέλες πρέπει να παίρνουν Άγιο Φως μόνο από άντρες”

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου οι εκκλησίες στολίζονται με δαφνόφυλλα και μόλις ο ιερέας πει: “Ανάστα ο Θεός κρίναι την γην” αρχίζει να τα σκορπίζει στην εκκλησία οι καμπάνες χτυπάνε με δύναμη. Πολλά είναι τα έθιμα του Πάσχα, ο κάθε τόπος έχει και τις δικές του παραδόσεις, ελάτε να δούμε τι γινόταν και τι γίνεται ακόμα και σήμερα, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. 

Στην Κορώνη, σπάνε ένα τσουκάλι “προς χαράν του Χριστού“. Με το θόρυβο θέλουν να φοβήσουν και να διώξουν τους δαίμονες, για να μην αντιδράσουν στην Ανάσταση του Χριστού. Αμέσως μετά την εκκλησία η νοικοκυρά ζυμώνει την κουλούρα της λαμπρής.

Τα παλιά χρόνια ο αμνός έπρεπε να είναι αρσενικός και με το αίμα σταύρωναν την πόρτα του σπιτιού…Ο άντρας ήταν εκείνος που έπρεπε να αναλάβει την όλη διαδικασία.

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας το Μεγάλο Σάββατο ο γαμπρός έπρεπε να στείλει δώρα στις γυναίκες του, στην πεθερά, στη μνηστή, στη μητέρα. Ένα τσουρέκι, το κερί, αυγά,  κουλούρια ή μια ποδιά… απλά πράγματα.

Το πασχαλιάτικο κερί της αρραβωνιαστικιάς ήταν απαραίτητο σε νησιά όπως η Κύμη και έπρεπε να ζυγίζει μιάμιση οκά… Ήταν χειροποίητο, το έβαζαν μέσα σε καλάθι και στη βάση του τοποθετούσαν φλουριά, ανάλογα βέβαια με το πόσο πλούσιος ήταν ο γαμπρός. Με αυτό έπρεπε να πάει η μέλλουσα νύφη στην εκκλησία το βράδυ στην Ανάσταση και όφειλε να το κρατήσει μέχρι το γάμο της, να μη το χαλάσει.

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας, οι νοικοκυρές έβγαζαν από νωρίς τα καλά ρούχα της οικογένειας και τα τοποθετούσαν στο προσκέφαλο των κρεβατιών για να τα φορέσουν το βράδυ της Ανάστασης.

Σε αρκετά σημεία όπως η Ύδρα, οι γυναίκες σήκωναν τις κλώσες από τα αυγά τους για να μην δουλεύουν κι αυτές την ώρα της Ανάστασης, όφειλαν όλοι ακόμα και τα ζωντανά να δείξουν σεβασμό στη μεγάλη στιγμή!

“Δεύτε λάβετε φως”: Τα παλιά χρόνια κορίτσια έπρεπε να πάρουν το Άγιο Φως μόνο από άντρα για να παντρευτούν, έτσι όριζαν τότε οι κοινωνικές επιταγές τη γυναικεία ευημερία, ευτυχώς που σήμερα, οι αντιλήψεις έχουν αλλάξει.

Και μόλις ακουγόταν το “Χριστός Ανέστη” γινόταν πανδαιμόνιο, στη Χίο ακόμα και σήμερα χτυπούν τα στασίδια, στην Κέρκυρα πετάνε από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια πήλινα δοχεία.

Γυρίζοντας από την Ανάσταση στο σπίτι, σταύρωναν με την κάπνα του κεριού το ανώφλι της πόρτας και έπειτα άναβαν το καντήλι στο εικονοστάσι του σπιτιού. Με το αναστάσιμο φως την επόμενη ημέρα το πρωί έκαιγαν λίγο τα δέντρα που δεν καρποφορούσαν και τσουρούφλιζαν επιφανειακά τα ζώα που δε γεννούσαν. Το κερί το κρατούσαν ως φυλακτό που θα προστάτευε την οικογένεια από αρρώστιες, κακό μάτι και κακοτυχίες…

Όλη η επικαιρότητα