Ηλεία Συνεντεύξεις

Αλίκη Τσιφτσοπούλου : «Επιμένω στην ελεύθερη έκφραση…»

ΕΝΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΥΤΙΣΜΟΥ ΕΓΡΑΨΕ Η ΥΠΕΘΥΝΗ ΤΟΥ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ «ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΙΟ» Α. ΤΣΙΦΤΣΟΠΟΥΛΟΥ..

Η εικαστικός Αλίκη Τσιφτσοπούλου ήρθε στην Αμαλιάδα από την περιοχή του Βόλου πριν από χρόνια και οι καλλιτεχνικές της ανησυχίες είναι πολλές…

Αυτές τις ανησυχίες και όχι μόνο, προσπαθεί εδώ και χρόνια από τότε που ανέλαβε το εικαστικό σωματείο «Καλλιτεχνείο» στην Αμαλιάδα, να τις μεταλαμπαδεύσει στους μαθητές της.

Ανήσυχο πνεύμα, παρακολουθεί παράλληλα, μαθήματα Ειδικής Αγωγής & Εκπαίδευσης εξ’ αποστάσεως στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και στον ελεύθερο χρόνο της γράφει παραμύθια…

Εκεί σε αυτόν τον δημιουργικό χρόνο, προέκυψε «Ο Φοίβος το κολλητάκι μου»! Ο Φοίβος, ένα δελφίνι που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, που έχει σύνδρομο Asperger…

Ένα δελφίνι, ένα παιδί με καθαρή καρδιά και αφοπλιστική ειλικρίνεια, όπως λέει με χαμόγελο.

Είστε υπεύθυνη ενός σωματείου, ενός εργαστηρίου που έχει «αγκαλιαστεί», του «Καλλιτεχνείου» στην Αμαλιάδα.Ωστόσο, οι καλλιτεχνικές σας ανησυχίες, σας προέτρεψαν να γράψετε ένα παιδικό βιβλίο. Ένα ενδιαφέρον και ιδιαίτερο παιδικό βιβλίο.

Η αλήθεια είναι πως μου αρέσει να γράφω παραμύθια. Ξεκίνησα πριν πολλά χρόνια να  γράφω και προσπαθώντας να βελτιωθώ στον γραπτό λόγο έγινα μέλος σε μια ομάδα δημιουργικής γραφής στον Βόλο. Έκτοτε δεν σταμάτησα να ασχολούμαι με την γραφή. Απ’ όλες τις ιστορίες μου, επέλεξα να δημοσιεύσω πρώτα τον Φοίβο.

Ο Φοίβος είναι ένα δελφίνι που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού. Έχει σύνδρομο Asperger.  Αγωνίζεται για να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της καθημερινότητας αλλά και να αντιμετωπίσει το περιβάλλον του που δεν τον καταλαβαίνει. Αυτές τις δυσκολίες που συναντάει καθημερινά ο Φοίβος θέλω να παρουσιάσω στο κοινό, καθώς και το ρόλο που παίζει ο περίγυρός του.

Έχω ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά που είναι σαν τον Φοίβο. Έχουν καθαρή καρδιά και αφοπλιστική ειλικρίνεια. Αυτό θέλω να γίνει αντιληπτό μέσα από το έργο μου.

Ποιο είναι το μήνυμα, πέραν βέβαια να το απολαύσουν διαβάζοντας τα παιδιά, μέσω της συγγραφής του βιβλίου αυτού;

Το μήνυμα που θέλω να περάσω δεν είναι μόνο ένα. Πρέπει να γίνει αποδεκτό πια ότι ο αυτισμός είναι γύρω μας. Δεν είναι πρόβλημα ή ασθένεια όπως πολλοί νομίζουν. Τα άτομα με αυτισμό απλώς είναι διαφορετικά και λειτουργούν διαφορετικά. Δεν είναι κατώτερα και δεν πρέπει να τους συμπεριφερόμαστε σαν να είναι. Επίσης δεν πρέπει να αγνοούμε ότι  η διαφορετικότητα μπορεί  ανά πάσα στιγμή να χτυπήσει την πόρτα μας.

Όσον αφορά τα ίδια τα παιδιά με Asperger θέλω να δουν το αίσιο τέλος του βιβλίου μου και να τους δώσει ένα κίνητρο.  Με πολλή προσπάθεια όλα μπορούν να γίνουν. Οι δυσκολίες θα είναι πολλές αλλά μπορούν να τις ξεπεράσουν και να πετύχουν τον στόχο τους. Έστω κι ένα παιδί να παροτρυνθεί από τον Φοίβο και να μπορέσει να ταυτιστεί θα είναι για μένα μία επιτυχία.

Το ίδιο κι αν ένα παιδί ταυτιστεί με το κολλητάκι του Φοίβου και αγκαλιάσει έναν συμμαθητή του με αυτισμό πάλι για μένα θα είναι επιτυχία.Είναι   φυσικά πολύ ξεκάθαρο πως το παραμύθι είναι εικονογραφημένο σε κάθε σελίδα του .Η εικονογράφηση έγινε στο χέρι σε καμβά με ακρυλικά.

Το «Καλλιτεχνείο» έχει εδραιωθεί, έχει τους φίλους του, τα μέλη του  Ποιος είναι ο στόχος μέσα από αυτή την προσπάθεια που κάνετε;

Προσπαθώ να φέρω τα παιδιά όσο πιο κοντά γίνεται στην τέχνη. Γνωρίζουν ζωγράφους, τη ζωή τους και το έργο τους και να αντλούν έμπνευση. Έτσι μαθαίνουν πως να εκφράζονται ελεύθερα. Μοιράζονται τις ιδέες τους και στη συνέχεια τις πραγματοποιούν.

Αυτός είναι ο βασικός σκοπός του Καλλιτεχνείου. Να μπορούν τα παιδιά να εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους και να εκφράζονται χωρίς να νιώθουν πίεση.

Επίσης, κάποια στιγμή ονειρεύομαι να φτιάξω ένα μουσείο παιδικής τέχνης. Οι μαθητές μου φτιάχνουν πολύ αξιόλογα έργα κι έχουν πρωτότυπες ιδέες. Ο κόσμος πρέπει να τα δει όλα αυτά και να θαυμάσει τη φαντασία και την προσπάθεια των παιδιών.

Τι μαθήματα πραγματοποιούνται στο εργαστήρι σας;

Δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ τη λέξη μαθήματα αλλά προτιμώ να τα ονομάζω εργαστήρια. Επιμένω στην ελεύθερη έκφραση όλων όσων έρχονται στο εργαστήριό μου και ο όρος μάθημα με παραπέμπει λίγο σε κάτι πιο αυστηρό, πιο καταπιεστικό.

Στο Καλλιτεχνείο ασχολούμαστε με ζωγραφική, ελεύθερο σχέδιο, κεραμική και κατασκευές. Επιπλέον, γράφουμε κάθε χρόνο με τα παιδιά το θεατρικό έργο που θα παίξουμε τα Χριστούγεννα. Όπως και στις αποκριές φτιάχνουμε μόνοι μας τις στολές και το άρμα μας από ανακυκλώσιμα υλικά.

Υπάρχει γενικά η δυνατότητα του πειραματισμού.

Υπάρχει διάθεση για τα εικαστικά,  για τον πολιτισμό γενικότερα, στην περιοχή της Αμαλιάδας;Οι γονείς παρακινούν τα παιδιά τους να ασχοληθούν για παράδειγμα με την ζωγραφική και με άλλες εικαστικές τέχνες;

Υπάρχει στην Αμαλιάδα ένα καλό πολιτιστικό επίπεδο. Νομίζω πως οι γονείς παροτρύνουν αρκετά τα παιδιά να ασχοληθούν με τα εικαστικά. Άλλωστε είναι ένας  τρόπος να εκφράζονται τα παιδιά, να παίρνουν πρωτοβουλίες και να ανταλλάσσουν ιδέες και απόψεις.  Ειδικά στις μέρες μας με το ρόλο που παίζει η τεχνολογία στη ζωή μας η ελεύθερη έκφραση και η επικοινωνία με άλλα άτομα είναι κάτι που όλοι χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει καλύτερο μέσο για να γίνει αυτό από την τέχνη.

Ζούμε μια δύσκολη συγκυρία. Ποιο θα ήταν το μήνυμα σας μέσω της Τέχνης;

Σε μία τέτοια δύσκολη περίοδο έγραψα τον Φοίβο, και εικονογράφησα όλο το βιβλίο. Η τέχνη είναι από τα λίγα μέσα που μπορεί να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις δυσκολίες. Εκφράζεις τα συναισθήματά σου και δεν κλείνεσαι μέσα στον εαυτό σου. Είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία.

 *«Ο Φοίβος το κολλητάκι μου» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Βιβλιοπανόραμα»

Όλη η επικαιρότητα