Ηλεία

«Βοηθήστε τους αγρότες για να παραμείνουμε στον χάρτη!»… – Οδοιπορικό της ΠΑΤΡΙΣ στα Μακρίσια

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια που τα ιστορικά Μακρίσια έσφυζαν από ζωή όντας μια από τις μεγαλύτερες πλουτοπαραγωγικές περιοχές της Ηλείας…

Σήμερα οι περίπου 1200 μόνιμοι κάτοικοι (σ.σ. κατά κύριο λόγο αγροτοκτηματίες), αντικρίζουν τα Μακρίσια να… μαραζώνουν φθίνοντας οικονομικά με ότι αυτό συνεπάγεται σε πολλά επίπεδα.

Στα καφενεία συναντάς (σχεδόν) μόνο άτομα μεγάλης ηλικίας και τα παράπονα για την εγκατάλειψη του Κράτους στον πρωτογενή τομέα κυριαρχούν…

Σύμφωνα με την wikipedia τα Μακρίσια είναι κωμόπολη, που απλώνεται ανάμεσα σε τρεις χωματόλοφους κατάφυτους από πεύκα και κουκουναριές.

Απέχει 3 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Κρεστένων και 5 χλμ. νοτιοδυτικά τηςΙεράς Άλτης της Ολυμπίας και ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ανδρίτσαινας – Κρεστένων.

Τις πρώτες πληροφορίες για τον πληθυσμό των Μακρισίων δίνει η απογραφή των Ενετών το 1689, αναφέροντας 79 κατοίκους (25 άνδρες, 23 αρσενικά παιδιά, 19 γυναίκες και 12 κορίτσια).

Το 1816, ο Γάλλος περιηγητής, γιατρός και ακαδημαϊκός Φραγκίσκος- Ούγγος- Λαυρέντιος Πουκεβίλ, πηγαίνοντας προς την Αρχαία Ολυμπία, αναφέρει δύο οικισμούς, τα Πάνω και Κάτω Μακρίσια με 300 κατοίκους, αλλά και η πρώτη επίσημη απογραφή επί Καποδίστρια το 1829 αναφέρει 353 κατοίκους.

Τα Μακρίσια έλαβαν μέρος σε όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες, με αποκορύφωμα το 1821, όπου με σώμα Μακρισαίων μαχητών και με επικεφαλής τον Σάββα Χαρτουμπέκη και τον Παπά του χωριού, Παπα- Κολοβό, άγαλμα του οποίου κοσμεί την πλατεία των Μακρισίων, πολέμησαν στα στενά του Αγίου Αθανασίου στην ορεινή Ολυμπία, στου Λάλα, στο Κάστρο Χλεμούτσι, στην Αγουλινίτσα, στη θέση Κλειδί, στην Πάτρα, στα Δερβενάκια κ.λ.π.

Γιώργος Παρασκευόπουλος (Πρόεδρος τοπικής κοινότητας Μακρισίων)

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το οικονομικό αφού ο κόσμος δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του. Και από τις θεομηνίες αντιμετωπίζουμε πρόβλημα ενώ δεν έχουμε πάρει ακόμα αποζημιώσεις ΠΣΕΑ από το 2013, θέμα για το οποίο θα κινηθούμε δικαστικώς καταθέτοντας μήνυση τον επόμενο μήνα.

Η εσωτερική οδοποιία στα Μακρίσια είναι χάλια ενώ οι αγροτικοί δρόμοι με την πρώτη βροχή γίνονται αδιάβατοι. Ο κόσμος δεν βγαίνει στην αγορά, πολλά μαγαζιά ετοιμάζονται να κλείσουν κι αυτό δεν είναι σίγουρα καλό γιατί θα αυξηθεί η ανεργία.

Ο δήμος δεν δείχνει τόσο ενδιαφέρον για τα προβλήματα μας. Πρέπει να είσαι συνέχεια με το τηλέφωνο για να καταφέρεις κάτι… θέλει κυνηγητό! Ο στόλος των μηχανημάτων είναι γερασμένος, έρχεται κάποιο να δουλέψει παθαίνει ζημιά… κι έτσι δεν έχουμε μηχανήματα όταν τα χρειαζόμαστε.

Στο νηπιαγωγείο, το Δημοτικό και το Γυμνάσιο οι μαθητές χρόνο με το χρόνο λιγοστεύουν αφού οι νεότεροι δεν παντρεύονται να κάνουν παιδιά. Το νηπιαγωγείο μας είναι διθέσιο κι έχει μόνο 16 παιδιά κι αυτά δεν είναι όλα από τα Μακρίσια».

Ηλίας Αντωνακόπουλος (Συνταξιούχος αγρότης)

«Η ζωή στα Μακρίσια κυλά τα` ανάποδα. Όταν παίρνεις σύνταξη 370 ευρώ και 380 η γυναίκα μου άντε να τα βγάλεις πέρα. Μας κόψανε τα δώρα, βγήκε απόφαση ότι παρανόμως έγινε αυτό και τελικά εμείς δεν παίρνουμε τίποτα πίσω όπως αποφάσισε η Κυβέρνηση που τα δίνει σ` αυτούς που παίρνανε μεγάλες συντάξεις. Είναι αδικία…

Κάθε Πέμπτη περνά γιατρός και συνταγογραφούμε, θέλω 47 ευρώ φάρμακα το μήνα, χώρια της γυναίκας μου. Οι αγρότες αν πάει ο καιρός καλά θα πάρουν πέντε φράγκα…».

Κώστας Τσαρές (Αγρότης)

«Το χωριό μας ήταν το καλύτερο κεφαλοχώρι και τώρα έχει γίνει ερείπιο. Πως θα γεννηθούν παιδιά όταν δεν υπάρχουν δουλειές κι ο κόσμος δεν έχει να φάει; Οι νέοι ζητούν χρήματα από τους γονείς τους… φτώχεια! Μετά τις 8 το βράδυ δεν υπάρχει άνθρωπος στην αγορά. Οι καιρικές συνθήκες πλέον προκαλούν πολλές καταστροφές κι ο κόσμος δυσκολεύεται πάρα πολύ. Οι ελιές έχουν μεγάλη ζημιά από τον καύσωνα του περασμένου Μάη και χαλαζοπτώσεις που σημειώθηκαν».

Ηλίας Γκαβός (Συνταξιούχος, ιδιοκτήτης καφενείου)

«Καθόλου καλά δεν είναι η ζωή στα Μακρίσια, μείναμε μόνο οι γέροι, τα παιδιά έχουν φύγει αφού δουλειές δεν υπάρχουν. Αν δεν δοθεί ιδιαίτερη προσοχή και χρηματοδότηση στον πρωτογενή τομέα δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ η Ελλάδα -και η περιοχή μας φυσικά- να επανέλθει όπως ήμασταν παλιότερα. Φτωχικά αλλά με ζωή… είχαμε κάποτε 400 παιδιά στο δημοτικό σχολείο και σήμερα έχουμε 60.

Έχουμε 50-70 παιδιά ανύπαντρα στο χωριό, φοβούνται να παντρευτούν αφού οι υποχρεώσεις δεν βγαίνουν. Πρέπει να δώσουν κίνητρα και να γίνουν μηχανικές οι καλλιέργειες για να στραφούν οι νέοι στην αγροτιά. Τα Μακρίσια κάποτε ήταν ένα από τα πλουσιότερα και παραγωγικότερα χωριά της Ηλείας, δεύτερο μετά το Τραγανό…».

Βασίλης Γκρουμούσας (Συνταξιούχος)

«Τα καφενεία που στα Μακρίσια ξημερώνονταν κάποτε πλέον κλείνουν πριν τις 10 το βράδυ. Υπήρχε ζωή… τώρα νέκρα η αγορά, με το που πέφτει η νύχτα.  Οι αγρότες δεν παίρνουν τιμές για τα προϊόντα τους, πολλά χωράφια είναι χέρσα. Εκκρεμούν αποζημιώσεις από το 2013… οι αγρότες που κάποτε κρατούσαν το χωριό τώρα πεινούν. Περνούσαν όλοι ωραία τότε…

Προσωπικά εδώ και 9 μήνες παίρνω προσωρινή σύνταξη αφού παρά τις ανακοινώσεις δεν έχουμε πάρει ακόμα κανονική σύνταξη. Από τον ΕΦΚΑ μας λένε δεν ξέρουν πότε θα γίνει… με ένα κλικ έλεγε ο Πρωθυπουργός θα παίρνουμε σύνταξη».

Φώτης Τσούρας (Ιδιοκτήτης καφενείου)

«Δεν υπάρχει κίνηση… δεν δίνονται αποζημιώσεις στους αγρότες από τις ζημιές, οι σοδειές δεν πάνε καλά, τα περιβόλια τα παίρνουν οι έμποροι τζάμπα. Μόνο η σταφίδα πήγε λίγο καλά… το 80% του χωριού είναι αγροτόκοσμος. Όμως δουλεύουν και δεν αμείβονται κι έτσι εγκαταλείπουν χωράφια και περιβόλια. Ο ΕΛΓΑ που παίρνει εισφορές πρέπει να δίνει ένα ποσό για να μπορεί ο αγρότης να ξανακαλλιεργήσει. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει όμως… τζάμπα τον πληρώνουμε. Πρέπει η Πολιτεία να δείξει κατανόηση και να ενισχύσει τους αγρότες για να σταθούν στα πόδια τους. Ο κόσμος δεν έχει λεφτά να πάρει ψωμί… ας μην κοροϊδευόμαστε».

Δημήτρης Κολέττας

«Η ημέρα για μας περνά στο καφενείο που μετά τις 8 αδειάζουν. Νέοι δεν κυκλοφορούν, μένουν στα σπίτια αφού δεν υπάρχει δουλειά. Περιμένουν τη σύνταξη του παππού, της γιαγιάς ή του πατέρα… και οι συντάξεις είναι κουτσουρεμένες.

Είχαμε και τα χοιροσφάγια παλιότερα, φέτος δεν έγινε τίποτα, θα καταργηθεί κι αυτό το έθιμο όπως πάει…».

Νίκος Δάγλαρης (Αγρότης)

«Καλλιεργώ σταφίδα, ελιές και πορτοκαλιές. Η χρονιά πάει χάλια… ήδη από τον Μάη οι ελιές πάθανε ζημιά από τον καύσωνα και έχουμε μειωμένη ποσότητα φέτος. Ο καιρός τα κάνει πιο δύσκολα αλλά και η Κυβέρνηση δεν βλέπω να βοηθά έστω και λίγο τον αγρότη. Δεν υπάρχει Αγροτική πολιτική και ο αγρότης τελείωσε. Τους ευχαριστούμε πολύ…»

Όλη η επικαιρότητα