WEB tv Ηλεία

Βροχίτσα: Αναζητώντας την αίγλη του παρελθόντος… (vid)

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ “ΠΑΤΡΙΣ”

Μερικές δεκαετίες πριν η Βροχίτσα αποτελούσε κομβικό σημείο και πέρασμα των κατοίκων των γύρω χωριών, όμως στο διάβα του χρόνου η αίγλη της ξεθώριασε όπως και η γενικότερη ενασχόληση των κατοίκων της με τις αγροτικές καλλιέργειες της ελιάς, της σταφίδας και των αμπελιών…

Σχετικά «νέο» χωριό, «μετρώντας» περίπου 150 χρόνια από την κατοίκηση της (κυρίως) από Αρκάδες, η Βροχίτσα βρίσκεται σε μια κοιλάδα που περιβάλλεται από χαμηλούς λόφους, σε υψόμετρο 91 μέτρων, απέχοντας 7 χιλιόμετρα περίπου από τον Πύργο…

Η πλειοψηφία των κατοίκων της εξακολουθεί να ασχολείται με τις αγροτικές καλλιέργειες πλην όμως το ζητούμενο για την κοινότητα σήμερα δεν είναι άλλο από το να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να αναπτύξει μια καινούργια δυναμική που θα προσδώσει στην κοινότητα και πάλι την αίγλη του παρελθόντος…

  

 

Αντώνης Κατελούζoς (πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας Βροχίτσας)

«Το χωριό μας υπάρχει περίπου από το 1870 όταν και κατοικήθηκε από Μαγουλιανίτες βοσκούς που ερχόντουσαν και χρόνια πριν να ξεχειμωνιάσουν μαζί με τα ζώα τους. Μάλιστα αρχικά έμεναν σε καλύβες περίξ του χωριού κι όχι στο σημερινό του κέντρο. Ύστερα έχτισαν σπίτια και εκκλησίες. Στα εγκαίνια της Αγίας Τριάδας, το 1956, είχαν έρθει ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος και ο Σπύρος Άγκνιου, μαζί με την οικογένεια των Κοτσιλιμπαίων.

Γενικότερα το χωριό μας είναι φιλόξενο και φιλοπρόοδο. Παλιότερα το χωριό μας είχε 700 μόνιμους κάτοικους ενώ σήμερα είναι 350-400. Η Βροχίτσα αποτελούσε κομβικό σημείο για τις γύρω κοινότητες κάτοικοι των οποίων ερχόντουσαν για δουλειά.

Ως επί το πλείστον οι κάτοικοι ασχολούνται με καλλιέργεια σταφίδας, ελιάς και αμπελιών. Φέτος είχαμε καλή χρονιά με καλά προϊόντα και ευελπιστούμε σε καλές τιμές.

Τα προβλήματα μας έγιναν μεγαλύτερα λόγω εφαρμογής του Καποδίστρια και του Καλλικράτη  αργότερα. Η πλατεία μας παραμένει χωρίς καμιά παρέμβαση από το 1965 που φτιάχτηκε. Στην αγροτική οδοποιία κάναμε κάποιες παρεμβάσεις αλλά χρειαζόμαστε κι άλλες πριν πιάσει χειμώνας. Στην αποκομιδή απορριμμάτων έχουμε λίγους κάδους αλλά πήραμε υπόσχεση ότι θα προμηθευτούμε 5-6 καινούργιους.

Το τελευταίο διάστημα είχαμε πρόβλημα με την ύδρευση όμως πριν λίγες ημέρες βρέθηκε λύση χάρις σε παρέμβαση του δήμαρχου και της ΔΕΥΑ Πύργου.

Ο γιατρός έρχεται κάθε δεκαπενθήμερο και εξυπηρετεί.

Η λειτουργία του σπιτιού του Χαμόγελου του Παιδιού στο χωριό μας πρόσφερε ζωντάνια και μια κινητικότητα και είναι το μόνο θετικό που έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια».

Γιάννης Κοτσιλίμπας (Συνταξιούχος)

«Μεγάλη ζωή δεν έχουμε αλλά υπάρχουν τα καφενεία και περνάμε την ώρα μας. Δυστυχώς οι νέοι φεύγουν και μένουμε εμείς οι μεγαλύτεροι ενώ είναι σπάνιο πλέον ν` ακούσεις και κλάμα μωρού. Δεν υπάρχουν παιδιά και δεν λειτουργεί ούτε νηπιαγωγείο ούτε δημοτικό σχολείο πλέον. Ο Πύργος είναι κοντά και οι νέοι φεύγουν αποφεύγοντας την ενασχόληση με τις καλλιέργειες ενώ τις  αγροτικές δουλειές τις κάνουν αλλοδαποί».

Γιάννης Δημητρουλόπουλος (Αγρότης)

«Οι τιμές θα δείξουν πως θα πάει φέτος… σταφίδα έχουμε αρκετή και καλή παραγωγή. Στ` αμπέλια υπάρχει πρόβλημα όπως και στο λάδι. Επίσης δεν υπάρχουν εργατικά χέρια. Οι νέοι έχουν φύγει. Παλιά είχαμε τις δανεικαριές ενώ τώρα παρά την κρίση τα μεροκάματα παραμένουν ακριβά. Μόνος μου παλεύω όπως πολλοί. Έτσι που πάει η δουλειά όμως τα χωράφια στο τέλος θα μείνουν χέρσα. Η Βροχίτσα ήταν, είναι και θα είναι κεφαλοχώρι, έχει βγάλει επιστήμονες και πολλούς σπουδαγμένους που είναι επαγγελματίες σε διάφορους χώρους. Όλα ξεκίνησαν από την αγροτιά. Τώρα είναι 20 παιδιά από την Βροχίτσα που μένουν στον Πύργο, ενώ έχουμε και σχεδόν 50 νέους ανύπανδρους».

 

Χρήστος Κοτσιλίμπας (Συνταξιούχος)

«Ήμουν πολλά χρόνια στο εξωτερικό και πάντα στο μυαλό μου ήταν η Βροχίτσα. Όπου και να πήγαινα, θυμάμαι, έλεγα στους πάντες για το χωριό μου που υπεραγαπώ. Θα ήθελα κι από τους κατοίκους να γίνουμε όλοι σύνολο για να γίνει η Βροχίτσα όπως ήταν παλιά που ερχόντουσαν εδώ απ΄ όλα τα χωριά. Η πλατεία μας γέμιζε παλιότερα τώρα πλέον δεν συμβαίνει… πρέπει εμείς οι ίδιοι να δείξουμε ενδιαφέρον, να ενωθούμε».

Κώστας Φωτόπουλος (Κάτοικος)

«Είμαι αυτοκινητιστής κι έχω και τα παιδιά μου στο επάγγελμα ενώ ο μικρότερος γιός μου είναι αγρότης καλλιεργώντας σταφίδα, ελιές κι αμπέλια. Δεν υπάρχει όμως βοήθεια από την Πολιτεία για τους νέους για να στραφούν στον αγροτικό τομέα, χρειάζονται περισσότερα κίνητρα και ουσιαστικότερα. Τα χωριά ερημώνουν τα χωράφια το ίδιο κι αν θέλουν αυτό να αντιστραφεί πρέπει ν` αλλάξουν πολιτικές πάση θυσία».

Στάθης Βασιλόπουλος (Ιδιοκτήτης καφενείου)

«Μέχρι πέρυσι, παρά την κρίση, ήταν υποφερτά. Φέτος με την πανδημία δεν ξέρουμε αν θ` ανοίξουμε τον χειμώνα. Αν πάνε άσχημα τα πράγματα θ` αναγκαστούμε να κλείσουμε γιατί τα έξοδα είναι παρά πολλά. Η δεκαετία του `90 ήταν η καλύτερη για την Βροχίτσα… τότε δεν χώραγαν οι καρέκλες στην πλατεία για να καθίσει ο κόσμος. Τώρα κοιταγόμαστε μεταξύ μας! Έστω κι έτσι ανοίγουμε καθημερινά  από τις 7 το πρωί… πιο πολύ κοινωνικό λειτούργημα κάνουμε παρά επάγγελμα. Οι νέοι έχουν φύγει, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα…».

Όλη η επικαιρότητα