Αγροτικά

«Δεν επαρκούν τα χρηματοδοτικά προγράμματα για να γίνεις αγρότης»

Ακούστε το άρθρο

O Αλέξης Μαφρέδας, νέος αγρότης μιλά στην νέα εφημερίδα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Βαρουξή, “Επί γης”.

H ενασχόληση στη χώρα μας με το πρωτογενή τομέα ιδίως νέων ανθρώπων πολλές φορές δεν είναι αυτονόητη και αυτό λόγω των συνθηκών κάτω από τις οποίες καλείται κανείς να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του επαγγελματικού αυτού χώρου. Η εξασφάλιση των προς το ζην μέσα από αξιοποίηση της γης είναι ένας καθημερινός σκληρός και άνισος αγώνας με στοιχεία της φύσης και όχι μόνο.

Η έλλειψη πολιτικών επαρκούς στήριξης κάθε νέου που κάνει τα πρώτα του βήματα στον αγροτικό τομέα αποτελεί έναν ακόμα αποτρεπτικό παράγοντα στην προσπάθεια που καταβάλλουν για την επιβίωση. Και αυτό διότι καλούνται μετά την διαδικασία της καλλιέργειας να πολεμήσουν για την είσοδο των προϊόντων τους σε αγορές όπου ο ανταγωνισμός είναι αδυσώπητος με τη συμμετοχή χωρών που σε αυτόν τον τομέα είναι αρκετά βήματα ποιο μπροστά από τη χώρα μας.

Όμως η οικογενειακή παράδοση στη χώρα μας σπάνια εγκαταλείπεται από τους επίγονους των αγροτικών οικογενειών… Από μία τέτοια οικογένεια προέρχεται και ο Αλέξης Μαφρέδας που ως νέος αγρότης προσπαθεί να επιτύχει στον χώρο αυτό συμμετέχοντας σε κάθε πρόγραμμα που μπορεί να του δώσει τη δυνατότητα να κάνει πιο ανταγωνιστικές τις καλλιέργειες με τις οποίες ασχολείται και τα προϊόντα που παράγει.

Πώς και ακολούθησες το επάγγελμα του αγρότη; Τι είναι εκείνο που σε ώθησε να ασχοληθείς με την εκμετάλλευση της γης;

«Εμάς η οικογένειά μας ήταν πάντοτε αγροτική. Ο πατέρας μου και ο παππούς μου πουλούσαν λάδι, ελιές, τομάτες, καρπούζια. Ακολούθησαν το επάγγελμα αυτό διότι έχουμε περιουσία δική μας. Δηλαδή κτήματα, χωράφια και ως οικογένεια παραδοσιακά ασχολούμαστε με τον πρωτογενή τομέα και εγώ συνεχίζω την παράδοση αυτή».


Τα προγράμματα που έχουν υλοποιηθεί στη χώρα μας για τους νέους αγρότες σε βοηθούν σε ένα τέτοιο ξεκίνημα;

«Ξέρεις ότι βασικός πυλώνας της οικονομίας της Ελλάδος είναι ο πρωτογενής τομέας αλλά δεν αντιμετωπίζεται από την πολιτεία με τη σημασία που του αναλογεί. Η βοήθεια που έχουμε από την Ελλάδα δυστυχώς δεν είναι αυτή που πρέπει. Δεν μπορώ να πω ότι μας έχουν αφήσει έρμαιους, αλλά απαιτείται λίγη παραπάνω βοήθεια, ώστε να γίνουμε πραγματικοί επαγγελματίες. Αν δεν γίνουμε επαγγελματίες, δηλαδή με εγκαταστάσεις, σύγχρονα μηχανήματα πως θα μπορέσουμε να εξελίξουμε το προϊόν που παράγουμε και πως θα το κάνουμε πιο ανταγωνιστικό για να μπορέσουμε ως αγρότες να ανταπεξέλθουμε στις συνθήκες των αγορών του σήμερα. Γιατί τα προϊόντα μας πάνε σε αγορές της Ευρώπης, όπου εκεί έχουμε χώρες όπως η Ολλανδία που είναι τοπ στον πρωτογενή τομέα, τοπ στην παραγωγή και εκεί το κράτος τους νέους αγρότες τους βοηθάει πιο πολύ και πιο ουσιαστικά. Εμείς είμαστε λίγο πίσω σε αυτά. Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι γίνεται προσπάθεια τόσο από την Περιφέρεια όσο και από όλους τους περιφερειακούς θεσμούς να βοηθήσουν τον πρωτογενή τομέα. Μακάρι να πάνε όλα καλά».

Ποιες είναι οι καλλιέργειες με τις οποίες ασχολείσαι;

«Ασχολούμαι με καλλιέργειες που απαιτούν θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις, τις οποίες έχω φτιάξει μόνος μου χωρίς πρόγραμμα. Είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα γιατί βάζω όλα τα χρήματα εγώ και χρειάζεται μία βοήθεια οικονομική για να μπορείς να κάνεις τις καλλιέργειές σου έτσι όπως απαιτούν σήμερα οι συνθήκες για να είναι ανταγωνιστικές. Ασχολούμαι με την παραγωγή λαδιού, έχω 2.500 ελαιόδεντρα, βάζω καρπούζια καθώς επίσης και θερμοκηπιακές καλλιέργειες, όπως μαρούλι, κουνουπίδι. Το καλοκαίρι καρπούζι».

Τα Προγράμματα Νέων Αγροτών βοηθούν;

«Τα προγράμματα αυτά είναι ένα στήριγμα αλλά είναι λίγα τα λεφτά. Δηλαδή το πρόγραμμα αυτό που ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια το χρηματικό ποσό που σου δίνει είναι μηδαμινό και δεν επαρκεί σε καμία περίπτωση. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι είναι μία βοήθεια. Αμέσως-αμέσως με την εφορία και την ασφάλεια που μου κρατούν μου τα παίρνουν πίσω. Όταν εμένα μου βάζουν 200 ευρώ ασφάλεια είναι 2.500 τον χρόνο. Στα έξι χρόνια που σε υποχρεώνουν να τηρείς τις προϋποθέσεις του προγράμματος είναι 15.000 ευρώ και όλο το πρόγραμμα για κάθε νέο αγρότη είναι 20.000. Μου παίρνουν τις 15.000 και μου μένουν 5.000 για έξι χρόνια για να καλύψω τα έξοδα της καλλιέργειας. Δεν επαρκούν με τίποτα».

Αξίζει να γίνει κάποιος νέος αγρότης;

«Αξίζει κάποιος να ασχοληθεί εάν έχει βοήθεια από το κράτος, να κάνει ένα βήμα και φυσικά εάν έχει δική του γη. Αν τα νοικιάζει τα κτήματα δεν τον συμφέρει. Αλλά θα πρέπει να έχει και βοήθεια από το κράτος, την Περιφέρεια, την Ευρωπαϊκή Ένωση, από όλους αυτούς τους φορείς μαζί. Εάν είχα εγώ 200.000-300.000 να φτιάξω θερμοκήπια δεν θα έφτιαχνα. Θα καθόμουν σπίτι μου και θα ζούσα. Δηλαδή χρειάζομαι μία βοήθεια για να ξεκινήσω, να εξελίξω τις καλλιέργειες μου, να κάνω ανταγωνιστικά τα προϊόντα που παράγω για να κερδίσουν μία θέση στις διεθνείς αγορές ώστε να έχω έσοδα από τα οποία θα μου δοθεί η δυνατότητα ένας μέρος αυτής της βοήθειας που πήραν μελλοντικά να την επιστρέψω στο κράτος».

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα; Πως δουλεύει η αλυσίδα διάθεσης των προϊόντων;

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το πούλημα. Στην κυριολεξία μας πίνουν το αίμα. Πέρυσι εμείς το καρπούζι το δίναμε 8-10 λεπτά και το πουλούσαν σε σουπερμάρκετ, λαϊκές, λαχαναγορές 50, 60 και 70 λεπτά. Δηλαδή αυτοί έβγαζαν με ένα τηλέφωνο 100% κέρδος και εμείς που το φυτεύουμε, το ανασταίνουμε, το φροντίζουμε δεν βγάζουμε ούτε τα έξοδά μας. Πιστεύω πως πρέπει να μπει ένα πλαφόν για εμένα. Αφού το παίρνεις από εμένα 10 λεπτά γιατί εσύ να βγάζεις 70 αφού 12 λεπτά είναι τα έξοδα. Όπως και το λάδι. Το κόστος δεν μειώνεται. Το υπαίθριο καρπούζι το πρώιμο εδώ στην περιοχή μας στη Γλύφα αγγίζει το κόστος τα 900 ευρώ. Άντε να το πως 800 κόβοντας κάποια φάρμακα αλλά ποιο κάτω δεν πάει. Το όψιμο πάει 700 ευρώ το στρέμμα. Με τις τιμές που μας δίνουν οι έμποροι δεν βγάζουμε ούτε τα έξοδά μας. Με αυτό τον τρόπο ουσιαστικά στερούν το μέλλον από τις καλλιέργειές μας γιατί αν εγώ δεν έχω λεφτά να αγοράσω τα υλικά για τις θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις, τον σπόρο που απαιτείται για την καλλιέργεια, τα λιπάσματα, τα φάρμακα που απαιτούνται πως θα καλλιεργήσω;»

Πηγή:  “Επί γης”, η νέα αγροτική εφημερίδα που εκδίδεται από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Βαρουξή- εκδότη της εφημερίδας “Πατρίς”.

Όλη η επικαιρότητα