Αρθρογραφία

Ηλεία, ένας τόπος σε αναπτυξιακή αναμονή….

Άρθρο της Γιούλης Ηλιοπούλου.

Το κείμενο που θα διαβάσετε εστιάζει, με καλοπροαίρετη κριτική, σε θέματα που άπτονται του νομού Ηλείας, ενός τόπου που διαχρονικά παραμένει ουραγός στα πάντα. Ενός τόπου με ιστορία κι απαράμιλλο φυσικό κάλλος που … καταφέρνει να καταγράφει τους χαμηλότερους δείκτες ευημερίας στη χώρα.

Οι αριθμοί δεν λένε ψέματα και οι δείκτες είναι αμείλικτοι. Η Ηλεία φιγουράρει σταθερά στις τελευταίες θέσεις στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, στις Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ), στον Δείκτης Ευημερίας και Ανάπτυξης κι όχι μόνο. Κι όλα αυτά πριν τις πυρκαγιές του καλοκαιριού. Το νέο χτύπημα, η νέα φυσική καταστροφή, η τάση φυγής κι ο κίνδυνος ερημοποίησης μας τραβούν πιο κάτω. (Όπως φαίνεται έχει και πιο κάτω…) Αυτή η αρνητική «πρωτιά» εκπορεύεται αφενός μεν από τη νοοτροπία που κυριαρχεί εντός του νομού, αφετέρου δε, από την μεταχείριση που τυγχάνει από τους πολιτικούς της εκπροσώπους και τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Ως εκ τούτου για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα είμαστε όλοι από λίγο έως πολύ υπεύθυνοι.

Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα, την οποία οφείλουμε να παραδεχθούμε. Δεν είναι υπερβολή. Δεν είναι κινδυνολογία. Δεκαετίες τώρα καμία ανάπτυξη και καμία ανάκαμψη για την Ηλεία. Από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Οι βιοτεχνίες και οι βιομηχανίες «εξαφανίστηκαν», Οι επενδύσεις είναι λέξη κενή περιεχομένου για τον τόπο μας. Κανένα επιχειρηματικό άλμα εδώ και χρόνια, αν εξαιρέσουμε μία, δύο τουριστικές μονάδες.

Ο αυτοκινητόδρομος Πάτρα- Πύργος θυμίζει πλέον το γνωστό …γεφύρι. Η αγροτική παραγωγή έχει συρρικνωθεί. Το εμπόριο στραγγαλίζεται. Οι επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη και η ανεργία χτυπάει κόκκινο. Οι υποδομές στο αρδευτικό δίκτυο και στο οδικό παραμένουν αχαρακτήριστες. Ο νομός αντί να διεκδικήσει αυτόνομο πανεπιστημιακό ίδρυμα έχασε και τα τμήματα που είχε. Η λέξη τουριστική ανάπτυξη απλά δεν έχει κανένα νόημα. Ο τουρισμός περιορίζεται σε λίγους μήνες. Δεν διαθέτουμε βιομηχανική περιοχή ή πάρκο. Δεν έχουμε δίκτυο διανομής φυσικού αερίου. Δεν έχουμε γιατρούς στα νοσοκομεία μας.

Αν όλα αυτά δεν αναδεικνύουν παγιωμένη τακτική απαξίωσης της Ηλείας από τους θεσμικούς φορείς που σχεδιάζουν και υλοποιούν τα μεγάλα έργα στην Ελλάδα τότε τι μας δείχνουν; Η Ηλεία σταθερά υποβαθμίζεται και διαχρονικά απαξιώνεται. Διαχρονικά τεράστιες είναι και οι ευθύνες …

Τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. Δεν χρειάζονται πολλά επιχειρήματα να πειστεί κανείς, αρκεί να κυκλοφορήσει στις πόλεις και τα χωριά που τείνουν να γίνουν έρημοι τόποι. Η Ηλεία, χρόνια τώρα, οικονομικά, αναπτυξιακά, εκπαιδευτικά, μαζεύει τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των άλλων. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Η διαρκής εγκατάλειψη της Ηλείας, η απαξίωση της νοημοσύνης των κατοίκων της, η έλλειψη εξέλιξης και υποδομών, η αδυναμία εκφοράς ενός ισχυρού διεκδικητικού λόγου από τους τοπικούς φορείς, παράγοντες εξουσίας και επιχειρηματίες και φυσικά η παραίτηση από την πλευρά των κατοίκων πρέπει να λάβουν ένα οριστικό τέλος.

Επιτέλους κάτι πρέπει να «αλλάξει» και να βγει ο τόπος μας από την απομόνωση με την δημιουργία υποδομών (οδικό δίκτυο, σιδηρόδρομο και αεροδρόμιο), την αγροτική και τουριστική ανάπτυξη (υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού ορειβατικός, αθλητικός, θρησκευτικός, αγροτουρισμός), την προβολή πολιτιστικής κληρονομιάς μας…

Η Ηλεία αξίζει τα καλύτερα. Αυτά που ακόμη αναμένονται…

(Σκέψεις στον απόηχο της 85ης ΔΕΘ …)

Όλη η επικαιρότητα