Αρθρογραφία Πολιτισμός

Η συμβολή της Ηλείας στην παγκόσμια κληρονομιά

Της Γιούλη Ηλιοπούλου

Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα αναδεικνύει τον πλούτο του πολιτισμού σε όλες τις εκφάνσεις του.  Αναδεικνύει την υποχρέωσή μας να προστατεύουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά γιατί αυτή διατηρεί την ιστορική μνήμη, την πολυμορφία, την αρμονία, την ισονομία στον κόσμο.

Η σημερινή μέρα έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ηλεία, γιατί ο υλικός και άυλος πολιτισμός μας είναι η βάση της κοινής μας ταυτότητας, της συνοχής και της ανταγωνιστικότητάς μας.

Φέτος, είναι η καλλίτερη ευκαιρία για να εκτιμήσουμε την σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την υποχρέωση μας απέναντι της, για εμάς και για τις επόμενες γενιές.

Στους δύσκολους καιρούς – όπως η εποχή που ζούμε – τα μνημεία του πολιτισμού λειτουργούν ως ενισχυτές δύναμης και πίστης προσφέροντας ένα αίσθημα συνέχειας, αξιοπρέπειας και ελπίδας για το καλύτερο, χτίζοντας συμμαχίες για το σήμερα και το αύριο.

Η 18η Απριλίου κάθε χρόνου έχει ορισθεί από την UNESCO και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (ΙCOMOS) ως Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων και Τοποθεσιών (InternationalDayforMonumentsandSites).

Η πρόταση έγινε στις 18 Απριλίου του 1982, κατά τη διάρκεια ενός συμποσίου του ICOMOS στην Τυνησία και υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO τον Νοέμβριο του 1983.

Η επέτειος αυτή αποβλέπει στην ευαισθητοποίηση του κοινού στο σημαντικό θέμα της προστασίας της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Για το σκοπό αυτό διοργανώνονται σ’ όλο τον κόσμο κάθε μορφής εκδηλώσεις, με τις οποίες επιδιώκεται όχι μόνο να γίνουν γνωστά στο ευρύτερο κοινό η σημασία των μνημείων κάθε χώρας και τα προβλήματά τους, αλλά και να προωθηθεί η υπόθεση της προστασίας και ένταξή τους στη σύγχρονη κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ζωή.

Η παγκόσμια κληρονομιά, πολιτιστική και φυσική, είναι το κληροδότημα μας από το παρελθόν, είναι αυτό με το οποίο ζούμε μαζί σήμερα, και αυτό που θα περάσουμε στις μελλοντικές γενιές. Είναι πηγή ζωής και έμπνευσης που ανεξάρτητα από τον τόπο και τον χρόνο όπου δημιουργήθηκαν τα μεγαλειώδη μνημεία του πολιτισμού και βρίσκονται οι τοποθεσίες φυσικού κάλλους, ανήκουν σε όλους τους λαούς του κόσμου.

Τα μνημεία που συγκαταλέγονται στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς επιλέγονται και εγκρίνονται βάσει της αξίας τους ως τα καλύτερα παραδείγματα της δημιουργικής ευφυΐας του ανθρώπου. Αποτελούν τεκμήρια μιας σημαντικής ανταλλαγής ανθρώπινων αξιών και παρέχουν μια μοναδική ή τουλάχιστον εξαιρετική μαρτυρία μιας πολιτισμικής παράδοσης ή ενός πολιτισμού που ζει ακόμα ή έχει εξαφανισθεί. Είναι άμεσα συνδεδεμένα με σημαντικά στάδια της ανθρώπινης ιστορίας και για το λόγο αυτό έχουν εξέχουσα οικουμενική αξία και αποτελούν τμήμα της κοινής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.

Η Ελλάδα έχει συνυπογράψει από το 1981 τη Συνθήκη της UNESCO για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς. Στόχος της UNESCO είναι η προστασία από κάθε είδους φθορά και καταστροφή, προκειμένου αυτά να κληροδοτηθούν στις γενιές του μέλλοντος. Η Ελλάδα έχει εγγράψει 18 μνημεία και τοποθεσίες στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Τα δυο βρίσκονται στην Ηλεία: η Ολυμπία και ο Ναός Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσες

ΝΑΟΣ ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ – ΒΑΣΣΕΣ

 Ο «Παρθενώνας της Πελοποννήσου»

(Χρονολογία ένταξης 1986)

Ο φημισμένος ναός αφιερωμένος στον θεό της ίασης και του ήλιου, χτίσθηκε στα μέσα του 5ου αιώνα στα απόκρημνα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας. Ο ναός, με το παλαιότερο Κορινθιακό κιονόκρανο, που έχει βρεθεί ποτέ, συνδυάζει τον Αρχαϊκό ρυθμό με την ρώμη του Δωρικού, με ορισμένα τολμηρά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.

Το μνημείο των Βασσών εντυπωσιάζει τους επισκέπτες του αρχαιολογικού χώρου, αλλά και τους ειδικούς επιστήμονες, με το ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό αυθεντικού δομικού υλικού που διαθέτει κατά χώραν από την αρχαιότητα ή αναστηλωμένο στις αρχές του 20ου αιώνα.

Το ενδιαφέρον της Πολιτείας οδήγησε, αρχικά, σε μία περιορισμένη στερεωτική επέμβαση από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης το 1965 και το 1966, και, στη συνέχεια, στη δεκαετία του 1980, στη δρομολόγηση συστηματικών προσπαθειών για τη συντήρηση και την προστασία του μνημείου, υπό τη διοικητική και επιστημονική εποπτεία της Επιτροπής Συντήρησης του ναού του Επικουρίου Απόλλωνα (Ε.Σ.Ν.Ε.Α.).  Το 2001 άρχισε το έργο αποκατάστασης.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ

Το λίκνο του πολιτισμού

(Χρονολογία ένταξης 1989)

Ένας αρχαιολογικός χώρος που κόβει την ανάσα. Ένα μουσείο που φιλοξενεί το ωραιότερο γλυπτό της αρχαιότητας.Η είσοδος στον αρχαιολογικό χώρο μοιάζει με πέρασμα στον χωροχρόνο…

Ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας, σε μια κοιλάδα της Πελοποννήσου, κατοικείται από την προϊστορική περίοδο. Τον 10ο αιώνα π.Χ. η Ολυμπία έγινε το κέντρο λατρείας του Δία. Το μνημείο της Άλτης – το ιερό των θεών – συγκεντρώνει σημαντικά αριστουργήματα του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Εκτός από τους ναούς, υπάρχουν και τα υπολείμματα όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων που δημιουργήθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και οι οποίοι διοργανώνονταν στην Ολυμπία, από το 776 π.Χ., κάθε τέσσερα χρόνια.

Η ομορφιά και ο πλούτος της μακραίωνης ιστορίας της, ως γενέτειρα των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, την καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους Αρχαιολογικούς χώρους στον Κόσμο.

Όλη η επικαιρότητα