Υγεία

Κορωνοϊός: Ένα χρόνο μετά η μάχη συνεχίζεται

Τι θα μας κληροδοτήσει, άραγε, αυτή η πανδημία; Ποια άλλα ίχνη θα αφήσει στη ζωή μας, εκτός από τη συλλογική ανοσία; Θα διδαχθούμε την αλληλεγγύη και την ενσυναίσθηση και θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι; Θα εμπιστευόμαστε περισσότερο το κράτος πρόνοιας; Θα επενδύσουμε στα συστήματα δημόσιας υγείας, καθώς και στην έρευνα, ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι για την επόμενη αντίστοιχη περιπέτεια; Θα ωριμάσουμε ως πολίτες και ως κοινωνίες; Ή θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο;

Το μεσημέρι της 26ης Φεβρουαρίου του 2020 ανακοινώθηκε το πρώτο κρούσμα κορωνοϊού στη χώρα μας.

Μια μέρα μετά επέστρεφαν από μια εκδρομή για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους και το Όρος Σινά δεκάδες Ηλείοι. Μια εκδρομή που μετατράπηκε σε εφιάλτη και σήμανε συναγερμό σε Ηλεία, Αχαΐα και Ζάκυνθο καθώς η πλειοψηφία των εκδρομέων είχε προσβληθεί από τον άγνωστο τότε ιό.

Σαν σήμερα η πνευμονολόγος Θεώνη Γεωργοπούλου δέχτηκε τον πρώτο ασθενή. Ήταν ο Μανώλης Αγιομυργιαννάκης. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας δέχτηκε δεύτερη ασθενή. Δυο μέρες μετά ακολούθησε ακόμη μία. Δεν είχαν ίδια κλινική εικόνα. Ένας άρρωστος είχε πυρετό και γαστρεντερικές διαταραχές, τη σύζυγό του ταλαιπωρούσε έντονος ξηρός βήχας, άλλη ασθενής ήταν πλέον ασυμπτωματική και ήθελε να βεβαιωθεί ότι είχε αναρρώσει πλήρως. Όλοι όμως μοιράζονταν κάτι κοινό: μόλις είχαν επιστρέψει από ομαδική εκδρομή στους Αγίους Τόπους.

Ο κορωνοιός είχε φωλιάσει στην Ηλεία.

Ήταν το καμπανάκι στην κούρσα της COVID-19 και για την Ελλάδα. Δεν έχει περάσει ούτε μια από τις προηγούμενες 365 μέρες που να μην ακούσαμε τη λέξη «κορονοϊός».

Οι εξελίξεις έκτοτε ήταν ραγδαίες και όλοι βιώσαμε απρόβλεπτες και ποικίλες καταστάσεις εξαιτίας των αλλαγών και των περιορισμών που εισέβαλαν στις ζωές μας.

Με 190.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα, 6400 θανάτους και το 60% των κλινών ΜΕΘ να είναι κατειλημμένες, ολοκληρώθηκε  το πρώτο έτος της πανδημίας στην Ελλάδα.

«Θα κάτσω σπίτι» είπαμε στις 23 Μαρτίου 2020 -χωρίς να ξέρουμε μέχρι πότε- και όταν την 4η Μαΐου δόθηκε το σήμα για να βγούμε επιτέλους από τα σπίτια μας χωρίς να είμαστε υποχρεωμένοι να δηλώσουμε με ένα SMS τον λόγο που κυκλοφορούμε έξω, νομίζαμε ότι όλα έχουν τελειώσει.

Ότι τα δύσκολα τα είχαμε αφήσει πίσω και ότι τα καταφέραμε.

Όμως, το δεύτερο μέρος μάς επιφύλασσε χειρότερα.

Πιο πολλοί νεκροί, ακόμα περισσότεροι νοσούντες, η κοινωνία και η οικονομία καταρρακωμένες, εκατοντάδες χιλιάδες να ζουν με ένα επίδομα της τάξης των 534 ευρώ.

Όλοι χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα για το αύριο, όλοι σε παύση, σε μακρά παρατεταμένη παύση.

Δώδεκα μήνες μετά, ίσως δεν πρέπει να κάνουμε αναδρομή στα όσα περάσαμε μέχρι σήμερα, ούτε να επιχειρήσουμε να δώσουμε μια απάντηση στο επίμονο ερώτημα «πότε θα τελειώσει ο κορονοϊός (ή το lockdown)».

Ίσως είναι ήταν πιο χρήσιμο να αναζητήσουμε τι θα έρθει μετά – όποτε έρθει αυτό το «μετά».

Πώς θα είμαστε «μετά»;

Τι θα έχουμε μάθει «μετά»;

Η ζωή θα συνεχιστεί «μετά» από εκεί που την αφήσαμε σαν μην έγινε ποτέ τίποτα;

Τι θα μας κληροδοτήσει, άραγε, αυτή η πανδημία;

Ποια άλλα ίχνη θα αφήσει στη ζωή μας, εκτός από τη συλλογική ανοσία;

Θα διδαχθούμε την αλληλεγγύη και την ενσυναίσθηση και θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι;

Θα εμπιστευόμαστε περισσότερο το κράτος πρόνοιας;

Θα επενδύσουμε στα συστήματα δημόσιας υγείας, καθώς και στην έρευνα, ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι για την επόμενη αντίστοιχη περιπέτεια;

Θα ωριμάσουμε ως πολίτες και ως κοινωνίες;

Ή θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο;

Ο ασθενής μηδέν

«Επιβεβαιώθηκε η πρώτη περίπτωση της νόσου στην Ελλάδα. Πρόκειται για Ελληνίδα 38 ετών, ταξιδιώτισσα από πληττόμενη περιοχή της βόρειας Ιταλίας». Με την συγκεκριμένη φράση ο καθηγητής λοιμωξιολογίας και επικεφαλής της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων, Σωτήρης Τσιόδρας ανακοινώνει την έλευση του κορονοϊού στην Ελλάδα, στις 26 Φεβρουαρίου 2020.

Ένα χρόνο μετά λοιπόν από το πρώτο «Ελληνικό» κρούσμα, η κατάσταση δείχνει χειρότερη. Μπορεί να γνωρίζουμε πολλά, αλλά δεν βλέπουμε εύκολα την έξοδο από το τούνελ.

Ο πρώτος νεκρός 

«Ο 66χρονος εισήχθη στη Μονάδα Αρνητικής Πίεσης του ΠΓΝ Πατρών στις 2 Μαρτίου 2020 και διασωληνώθηκε στις 6 Μαρτίου 2020. Το πρωί της 10ης Μαρτίου, ο ασθενής παρουσίασε σημαντική επιδείνωση, που εξελίχθηκε σε πολυοργανική ανεπάρκεια και κατέληξε, πάρα τις θεραπευτικές παρεμβάσεις που έγιναν, στις 12 Μαρτίου 2020 στις 03:15» το ανακοινωθέν του υπουργείου Υγείας

Ήταν ο Κρητικός στην καταγωγή αλλά πολιτογραφημένος ΑμαλιαδίτηςΜανώλης Αγιομυργιαννάκης

Ένα υπέροχος δάσκαλος, ένας υπέροχος άνθρωπος…

Είχε ακόμη τόση ζωή μπροστά του!

Όλη η επικαιρότητα