Κόσμος

Μελέκ Ιπέκ: Μία γυναίκα που έγινε σύμβολο…

Γράφει η Τασούλα Παπανικολάου  [email protected]

Σκότωσε τον άντρα της γιατί την κακοποιούσε. Έμεινε στη φυλακή 108 ημέρες. Η δική της Ανάσταση ήρθε πριν από λίγες ημέρες όταν άκουσε το δικαστήριο να λέει: «Αθώα».

Η φωτογραφία να αγκαλιάζει τα δυο της κορίτσια όταν αφέθηκε ελεύθερη κάνει το γύρο του κόσμου. Αποδεικνύει ότι υπάρχει Δικαιοσύνη… ότι ένας άνθρωπος μπορεί να ζήσει και πάλι. Χωρίς απειλές και φόβους… Χωρίς βασανιστήρια.

Γιατί η Μελέκ επί 14 χρόνια ανέβαινε το δικό της Γολγοθά. Ο άντρας της τη σταύρωνε κάθε ημέρα. Μέχρι στις 11 Ιανουρίου. Η περιγραφή της προκαλεί σοκ…

«Ποτέ, ποτέ δεν ήθελα να φτάσουμε εδώ. Να γίνει έτσι. Για 14 χρόνια παρακαλούσα όλο αυτό να τελειώσει ήσυχα. Με κάποιον τρόπο. Με έναν τρόπο να τελειώσει. Εκείνη η μέρα ήταν διαφορετική. Με είχε δείρει και εκείνη τη μέρα. Αν η σφαίρα δεν είχε καρφωθεί στο παράθυρο, δεν θα μιλούσαμε τώρα. Θα ήμουν νεκρή εγώ. Με είχε δέσει με χειροπέδες στο μπάνιο εκείνη την ημέρα. Δεν μπορούσα να ακούσω τις φωνές των παιδιών μου. Νόμιζα πια ότι ήταν και εκείνες νεκρές . Όλη εκείνη την ώρα παρακαλούσα τον Θεό. Παρακαλούσα να μη με δοκιμάσει με τον πόνο τού να αντικρίσω τα παιδιά μου νεκρά. Προσευχόμουν με όλη μου τη δύναμη. “Θεέ μου, μη μου δείξεις τα παιδιά μου νεκρά!”. Όταν άκουσα τις φωνές τους μετά από ώρα πήρα δύναμη. Χάρηκα. Ξέχασα όλα όσα μου είχε κάνει. Τον παρακάλεσα να μη μη σκοτώσει. Του το είπα: ότι για 14 χρόνια προσευχόμουν να βγει από τη ζωή μου ήσυχα. Παλιά, πριν ακόμη γεννηθούν τα παιδιά, είχα προσπαθήσει να αυτοκτονήσω. Ούτε θέλησα ποτέ να τον σκοτώσω, ούτε καν ευχήθηκα για τον θάνατό του. Μέχρι το τέλος έκανα υπομονή. Ήλπιζα ότι θα φύγει, ότι κάπως θα μας άφηνε. Λυπάμαι. Λυπάμαι που πέθανε. Λυπάμαι τόσο βαθιά που τον σκότωσα εγώ. Αλλά αν δεν είχε εκπυρσοκροτήσει το όπλο εκείνη την ημέρα, αν δεν είχε πεθάνει εκείνος, τώρα θα ήμασταν νεκρές εμείς. Σας ζητάω συγνώμη, κύριοι, πολύ! Ποτέ, ποτέ μου δεν ήθελα να γίνει έτσι. Αλλά θα σκότωνε εμένα και τα παιδιά μου. Ναι, αλήθεια είναι, όταν πήρα τηλέφωνο την αστυνομία και όταν ήρθαν να με συλλάβουν το είπα αυτό. Είπα “απόψε, εδώ, δεν θα με δείρει κανείς…”».

Γυμνή δεμένη με χειροπέδες την βρήκαν οι αστυνομικοί. Εκείνη όμως είχε λυτρωθεί…

Το σημαντικό για εκείνη ήταν ότι ζούσε και ότι ζούσαν οι κόρες της.

Οι δεκαεννέα σελίδες της κατάθεσής της αρχικά κρίθηκαν λίγες για να περιγράψουν τα βασανιστήρια της 31χρονης όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Βιασμοί, ξυλοδαρμοί, ταπεινώσεις, όλα χώρεσαν σ’ εκείνα τα λίγα χαρτιά και παρά την επιμονή των δικηγόρων της οικογένειας του Ραμαζάν κρίθηκαν αρκετά για να αθωώσουν την Μελέκ

Το δικαστήριο στην Τουρκία ζήτησε το βράδυ της Δευτέρας την απελευθέρωση της Ιπέκ, εκτιμώντας ότι βρισκόταν σε νόμιμη άμυνα, μια σπάνια απόφαση την οποία χαιρέτισαν οργανώσεις που μάχονται κατά των γυναικοκτονιών.

Η 31χρονη όταν άκουσε την απόφαση του δικαστηρίου της Αττάλειας ξέσπασε σε δάκρυα.

«Θέλω να κοιμηθώ αγκαλιά με τις κόρες μου» είπε στους δημοσιογράφους.

Μετά από μήνες επέστρεψε και πάλι στο σπίτι της. Ελεύθερη αυτή τη φορά… Απαλλαγμένη από το φόβο ότι θα τη βασανίσουν.

Το όνομά της σημαίνει Άγγελος. Και αποδεικνύει ότι μετά από κάθε Σταύρωση υπάρχει η Ανάσταση. Το μήνυμα της Μελέκ ακούγεται πια σε όλο τον πλανήτη.

Μην σωπαίνετε. Μιλήστε. Γιατί πάντα μετά την Σταύρωση υπάρχει η Ανάσταση.

Όλη η επικαιρότητα