Ηλεία

Οδοιπορικό στο Αλποχώρι – Με θέα για σέλφι, αλλά… χωρίς καφενείο

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πόσοι έχουν επισκεφθεί το Αλποχώρι που απέχει μόλις 8 χιλιόμετρα από την πόλη του Πύργου.

Αν όμως το αποφασίσετε να πάτε, ανηφορίζοντας στον κεντρικό δρόμο κάντε μια στάση κι απολαύστε τη θέα. Κι όχι μόνο από εκεί αλλά κι από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου και ίσως από κάποια άλλα σημεία του χωριού που θα ανακαλύψετε μόνοι σας… η σέλφι που θα βγάλετε θα σας «αποζημιώσει»…

Το Αλποχώρι άνηκε στον πρώην δήμο Ιάρδανου (που προσαρτήθηκε στον δήμο Πύργου), με την ομώνυμη Τοπική Κοινότητα να αποτελείται από τους οικισμούς Αλποχώρι, Καπανδρίτι και τα Χανάκια (469 μόνιμοι κάτοικοι). Η πλειοψηφία των κατοίκων ασχολούνται με τη γεωργία και ειδικότερα με την καλλιέργεια των ελαιόδεντρων.

Το 1978 ιδρύθηκε ο ποδοσφαιρικός σύλλογος «Αετός Αλποχωρίου» που συμμετέχει ανελλιπώς στα τοπικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου και μαζί με τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού αποτελούν τα πιο ζωντανά κομμάτια του χωριού.

Την περασμένη Τετάρτη επισκεφθήκαμε το Αλποχώρι στο όποιο μας έκανε εντύπωση το γεγονός πως δεν διαθέτει ούτε ένα.. καφενείο! Φυσικά το συγκεκριμένο δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα του χωριού όπως θα διαβάσετε και στις δηλώσεις των κατοίκων του…

Χρήστος Κατσίγιαννης (Πρόεδρος τοπικής κοινότητας Αλποχωρίου)

«Ο μόνιμος πληθυσμός του Αλποχωρίου είναι περίπου 300 άτομα. Διαθέτουμε δημοτικό σχολείο που τη χρονιά που πέρασε είχε 35 μαθητές αλλά φέτος θα γίνει διθέσιο από τριθέσιο που ήταν. Τα παιδιά δίνουν ζωή στο χωριό μας όπου οι περισσότεροι ασχολούνται με αγροτικές εργασίες, ελιές, κηπευτικά, κ.α.

Τα προβλήματα συνέχεια διογκώνονται, αν και τελευταία υπάρχει μια προσπάθεια από το δήμο Πύργου. Όπως και σε άλλα χωριά η αγροτική οδοποιία είναι το μείζον πρόβλημα… οι καλλιεργητές πρέπει να μπορούν να πηγαίνουν στα χωράφια τους, πρέπει αυτό το θέμα να λυθεί. Η μάντρα στο γήπεδο πρέπει να φτιαχτεί γιατί θα εγκαταλειφτεί το γήπεδο αλλά κι ο κίνδυνος να υποχωρήσει το υπόλοιπο μέρος υπάρχει συνεχώς. Τα παιδιά θέλουν να παίζουν στο γήπεδο και η ομάδα μας να μην αναγκάζεται να παίζει στη Μυρτιά. Ο φωτισμός έχει εκκρεμότητες, η καθαριότητα έχει καλυτερεύσει αλλά χρειάζεται περισσότερη ένταση.

Επίσης έχουμε την τοποθεσία Παλιόβρυση όπου θα μπορούσε να γίνει μια παρέμβαση για να είναι προσβάσιμη και να λειτουργεί και η πηγή που υπάρχει. Ο πλάτανος μετράει πάνω από 200 χρόνια ζωής και το σημείο θα μπορούσε να γίνει επισκέψιμο και να φιλοξενεί εκδηλώσεις».

 

Νίκος Παλαιολόγου (πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Αλποχωρίου)

«Ο Σύλλογος μας που ιδρύθηκε το 1984, αδρανοποιήθηκε για κάποια χρόνια και επανιδρύθηκε από μια ομάδα ανθρώπων που ενδιαφερόμαστε για το χωριό μας, στεγάζεται στο κτίριο του παλιού σχολείου. Πραγματοποιούμε αρκετές εκδηλώσεις χωρίς να έχουμε βοήθεια από πουθενά εκτός από τις συνδρομές των μελών μας που είναι περίπου 200. Όλα τα μέλη στο βαθμό που μπορεί ο καθ` ένας στηρίζουν το σύλλογο δείχνοντας την αγάπη τους στο χωριό μας.

Ο σύλλογος μαζί με την ποδοσφαιρική μας ομάδα αποτελούν τα πιο ζωντανά κομμάτια του χωριού μας που είναι εγκαταλελειμμένο διαχρονικά από τους φορείς. Ίσως αυτό οφείλεται στην αλλαγή σε επίπεδο αυτοδιοίκησης για τους δήμους. Το χωριό μας είναι γραφικό, έχει δυνατότητες αλλά δεν υπάρχει βοήθεια. Διοργανώσαμε μόνοι μας εθελοντικό καθαρισμό αφού ο δήμος δείχνει αδιαφορία».

Σάκης Διαμαντόπουλος (Σύμβουλος τοπικής κοινότητας Αλποχωρίου και πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας «Αετός»)

«Η ομάδα μας έχει καταφέρει να αγωνιστεί στο παρελθόν δυο φορές στην ανώτερη κατηγορία της Ηλείας. Πλέον κάνουμε προσπάθεια με νύχια και με δόντια να την κρατήσουμε ζωντανή. Το μεγαλύτερο πρόβλημα μας είναι το γήπεδο και αυτή τη στιγμή το γεγονός ότι δεν μπορούμε να διοργανώσουμε πανηγύρι που αποτελεί την κυριότερη μορφή χρηματοδότησης της ομάδας. Οι νέοι του χωριού δεν αντιμετωπίζουν όλοι με την ίδια θέρμη την ύπαρξη και την συμμετοχή τους στην ομάδα του Αετού. Μαζί με τον πολιτιστικό σύλλογο κάνουμε εκδηλώσεις, μαζευόμαστε και υπάρχει μια ζωντάνια ακόμα, τουλάχιστον, στο χωριό μας».

 

Ευδοκία Δήμα

«Έχουμε πολλά προβλήματα. Κατ` αρχήν τα χαλάσματα που υπάρχουν είναι επικίνδυνα για τα παιδιά που πηγαίνουν σχολείο, ιδιαίτερα ένα κτίριο που βρίσκεται πολύ κοντά. Οι κάδοι απορριμμάτων είναι τρύπιοι. Το γήπεδο είναι σε άθλια κατάσταση αφού η μάντρα έχει υποχωρήσει και μόλις πριν λίγες ημέρες καθάρισαν το δρόμο από τα χώματα. Πολλοί κήποι είναι ακαθάριστοι από αυτούς που λείπουν στην Αθήνα και υποχρεωνόμαστε να καθαρίζουμε εμείς για να μην πάρουμε φωτιά καλοκαιριάτικα… ο κεντρικός δρόμος έχει υποχωρήσει και είναι επικίνδυνος όπως και οι πεύκες που θέλουν κλάδεμα. Συγκοινωνία υπάρχει όταν ξεκινά το σχολείο… για όλα αυτά εισπράττουμε αδιαφορία. Τουλάχιστον κάθε Τρίτη περνά γιατρός και εξυπηρετεί…»

Γιώτα Νικολοπούλου (ιδιοκτήτρια μίνι μάρκετ-μπακάλικο)

«Είναι δύσκολο να διατηρείς επιχείρηση στο Αλποχώρι αφού ο Πύργος είναι κοντά και τον επιλέγουν οι περισσότεροι για τις αγορές τους, συν το γεγονός πως έχει λιγοστέψει κι ο πληθυσμός του χωριού μας. Ένα καφενείο που υπήρχε έχει κλείσει εδώ και αρκετά χρόνια και είμαστε η μοναδική επιχείρηση.

Η οδοποιία είναι πρόβλημα και φοβόμαστε όταν τα λεωφορεία μεταφέρουν τα παιδιά μήπως έχουμε δυσάρεστα. Φωτισμός αρκετός δεν υπάρχει, το γήπεδο είναι επικίνδυνο να καταρρεύσει και η υπόλοιπη μάντρα και περνάει κόσμος από εκεί.

Κίνηση δεν υπάρχει αλλά τουλάχιστον έχουμε παιδιά που δίνουν ζωή τώρα το καλοκαίρι στο χωριό μας με το παιχνίδι τους».

Κώστας Πέππας

«Αλποχώρι-Χανάκια: το χωριό που γνώρισα πριν 40 χρόνια. Πρώτα έμεινα στο Αλποχώρι και μετά φτιάξαμε κατοικία στα Χανάκια. Συγχωριανοί, φίλοι, συγγενείς, γείτονες θα τους ευχαριστήσω ακόμα μια φορά από καρδιάς για την ευγένεια, την καλοσύνη, την αποδοχή. Κινήσεις όπως το κορνάρισμα το πρωί, ο πρόσχαρος χαιρετισμός ήταν και είναι για εμένα η πιο μεγάλη καταξίωση. Με εξέλεξαν στο σχολείο, στην τοπική ομάδα και με τίμησαν ως πρόεδρο του πολιτιστικού συλλόγου. Στα καφενεία η πρόσκληση για έναν καφέ είναι κάτι χαρακτηριστικό στην επαρχία. Το πέρασμα από το κτήμα ή το σπίτι τους συνεπάγεται με σπιτικό φίλεμα και ζεστή υποδοχή. Μη θέλοντας να μειώσω τα μεγάλα αστικά κέντρα που κυριαρχεί η ψυχρότητα και η απροσωπία, εδώ η χαρά και η λύπη του αλλού γίνεται αυτομάτως και δική σου. Εκδηλώνοντας την εκτίμηση και την ευχαρίστηση μου συμμετέχω και προσφέρω καλλιτεχνικά στα πάσης φύσεως δρώμενα του χωριού. Με άλλα λόγια … Ηλεία-Χανάκια-Αλποχώρι: πατρίδα δεύτερη!».

Όλη η επικαιρότητα