Αποδράσεις Ηλεία

Οδοιπορικό στο Βασιλάκι: Παραμένει ζωντανό παρά τις δυσκολίες

Το Βασιλάκι ανήκει στον δήμο Αρχαίας Ολυμπίας, και βρίσκεται πάνω στην εθνική οδό Πύργου – Τριπόλεως σε υψόμετρο 252 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, στο νοτιοανατολικό άκρο του οροπεδίου της Φολόης.

Απέχει περίπου 16 χιλιόμετρα από την Αρχαία Ολυμπία (σ.σ. σε μια πολύ όμορφη διαδρομή), και περίπου 100 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Στο τοπικό διαμέρισμα του Βασιλακίου ανήκει και ο οικισμός Υψηλόν.

Το γεγονός ότι βρίσκεται πάνω στην εθνική οδό, διαθέτοντας αρκετά καταστήματα, προσδίδουν κίνηση στο Βασιλάκι μιας και καθημερινά το επισκέπτονται κάτοικοι των γύρω χωριών (και κυρίως τα πιο κοντινά της Αρκαδίας).

Κοντά στο χωριό βρισκόταν η αρχαία πόλη των Λασίων, που καταστράφηκε από τους Γότθους το 396 μΧ. Για την προέλευση της ονομασίας του δεν υπάρχουν εξακριβωμένες πληροφορίες. Από ιστορικές πηγές στο βιβλίο του «Travels in the Morea» (Λονδίνο 1830), ο Άγγλος περιηγητής William Martin Leake μνημονεύει και το χωριό Λυκούρεσι στο ταξίδι του στης αρχές του 1806 προς την Τρίπολη. Το πιο πιθανό είναι να πήρε το όνομά του από τον πρώτο οικιστή του.

Το Βασιλάκι ανευρίσκεται για πρώτη φορά σε κατάστιχα απογραφής του 1461 μ.Χ. που διενήργησαν οι Τούρκοι όταν έγιναν κυρίαρχοι ολόκληρης της Πελοποννήσου. Η ανωτέρω ιστορική μαρτυρία πιστοποιεί ότι το χωριό προϋπήρχε πολύ πριν την έλευση των Τούρκων.

Το χωριό διαθέτει Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο. Οι μαθητές που φοιτούν σ’ αυτά τα σχολεία προέρχονται τόσο από το Βασιλάκι και το Υψηλόν όσο και από άλλα χωριά της Ηλείας (Λούβρο, Άσπρα Σπίτια) και της Αρκαδίας (Τριποταμιά, Καπελλίτσα, κ.α.). Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με ελαιοκαλλιέργεια και την κτηνοτροφία. Πολύ κοντά στο χωριό βρίσκονται και οι πού γνωστές πηγές του Άμπουλα, που αξίζει να επισκεφθεί κανείς…

Βρεθήκαμε εκεί την περασμένη Πέμπτη, συνομιλώντας με τους κατοίκους του…

 

… Λυμπέρης (Αντιπρόεδρος τοπικής κοινότητας Βασιλακίου)

«Σχολεία έχουμε αλλά δεν έχουμε μαθητές. Αν οι νέοι δεν βρίσκουν δουλειά φεύγουν. Είμαστε 200 και στην Ηλεία και σε άλλες περιοχές της χώρας είναι περίπου 500. Ο πολιτιστικός σύλλογος αδράνησε. Ο δρόμος έχει πρόβλημα στα πρανή και μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αγροτική οδοποιία. Οι κτηνοτρόφοι μας δεν πάνε καλά με 70 λεπτά το γάλα. Το κύριο εισόδημα είναι το λάδι. Ένας συνεταιρισμός -αλλά όχι με τα λάθη του παρελθόντος- θα μπορούσε να καλυτερέψει την κατάσταση. Κάποια προβλήματα με τις δεξαμενές υπάρχουν, ελπίζω να λυθούν. Το Υψηλόν πήρε νερό πριν λίγες ημέρες από τον Ερύμανθο.

 

Φωτεινή Παναγιωτοπούλου (κάτοικος)

«Περνάμε ωραία. Κάποτε είχαμε περισσότερο κόσμο, καταστήματα και Αστυνομία. Τώρα όσο πάει γινόμαστε λιγότεροι. Οι νέοι φεύγουν, παιδιά έχουν μόνο 2-3 οικογένειες. Με τον κορωνοιό δεν έρχονται να μας δουν. Είμαστε καλά και παλιά με τη φτώχεια και τώρα έστω κι αν γερνάμε. Στο θέμα ασφάλειας είμαστε έτσι κι έτσι, γυρνάνε πολλοί. Αλλά από μας τι να βρούνε με 300 ευρώ σύνταξη;»

Βασίλης Χουτσίος (Συνταξιούχος Υπαρχηγός Πυροσβεστικού Σώματος)

«Επί θητείας μου γύρισα τη μισή Ελλάδα και γύρισα στο Βασιλάκι που έχω γεννηθεί. Για τους συνταξιούχους δεν τους λείπει τίποτα. Για τους άνεργους και τους νέους δεν είναι καλά. Προβλήματα υπάρχουν στις αγροτικές καλλιέργειες με τους δρόμους. Είμαστε το τελευταίο χωρίο πριν την Αρκαδία. Στον δρόμο από τα Τρόπαια και τα Λαγκάδια δεν υπάρχουν μαγαζιά ούτε για καφέ και το χωριό μας είναι πέρασμα και στηρίζεται η τοπική οικονομία. Για ν` αλλάξουν προς το καλύτερο τα πράγματα πρέπει να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους νέους, να μείνουν εδώ και να παντρευτούν, να κάνουν οικογένεια».

Νίκος Κωνσταντακόπουλος (ιδιοκτήτης Σ. Μάρκετ)

«Είναι δύσκολο να έχεις επιχείρηση σ` ένα χωριό με περίπου 200 μόνιμους κατοίκους. Το μόνο καλό είναι ότι έρχεται κόσμος από τα γύρω χωριά. Τα τελευταία χρόνια τα πράγματα χειροτερεύουν, κλείνουν σπίτια. Δεν ξέρω τι μπορεί ν` αλλάξει τα πράγματα».

Θανάσης Γκούβας (ιδιοκτήτης cafe)

«Λειτουργώ το café εδώ και τέσσερα χρόνια. Δεν είμαι τόσο ικανοποιημένος από την απόφαση μου αφού δεν υπάρχει κόσμος. Είχαν φτιάξει κάπως τα πράγματα αλλά ήρθε ο κορωνοιος μας επηρέασε αρνητικά. Ο κόσμος έχει φοβηθεί δεν έρχεται στα καφενεία. Μόνο το πρωί έχει κάποια κίνηση, το βράδυ τίποτα, μένουμε 5-6 νέοι σαν παρέα περισσότερο. Την κατάσταση στο χωριό σώζει το γεγονός ότι είναι πέρασμα, έρχονται κι από τα γύρω χωριά της Αρκαδίας. Ασχολούμαι και με την ελαιοκαλλιέργεια. Έχουν φύγει πολλοί από το χωρίο και για να γυρίσουν πρέπει να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Ν` ανοίξει πχ Αστυνομικός σταθμός, μια υπηρεσία, διαφορετικά ένας νέος με 5-10 στρέμματα χωράφια δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο με αυτά».

Κωνσταντίνος Μασούρας (συνταξιούχος επιστάτης Γυμνασίου – Λυκείου Βασιλακίου)

«Η καθημερινότητα μας ως συνταξιούχοι περιλαμβάνει μικροδουλειές, καφενείο, εφημερίδα. Παλιότερα τα σχολεία μας είχαν περίπου 300 μαθητές. Τώρα το Γυμνάσιο – Λύκειο έχει τα μισά παιδιά που είχε παλιότερα μόνο ένα τμήμα. Έχουμε και Δημοτικό ενώ το Νηπιαγωγείο μας έκλεισε. Έτσι στο σύνολο δεν έχουμε ούτε 50 μαθητές πλέον. Πάντως το χωριό μας κάτι κρατάει από κίνηση γιατί έχει φαρμακείο, μίνι-μάρκετ, βενζινάδικο, επιχείρηση με ζωοτροφές, κρεοπωλεία, ελαιοτριβείο, κτηνοτροφική μονάδα, κάτι που δεν έχουν τα γύρω χωριά. Το 90% των κατοίκων όμως είναι συνταξιούχοι».

 

Φωτεινή Παπαθανασοπούλου (υπεύθυνη λειτουργίας καφενείου)

«Η δουλειά με τον κορωνοιό περιορίστηκε πάρα πολύ. Όσοι βγαίνουν το κάνουν κυρίως το πρωί και λιγότερο απόγευμα και πιο λίγο το βράδυ, εκτός από το καλοκαίρι που είναι αλλιώς. Έχουμε αρκετά καταστήματα με βασικά πράγματα και υπάρχει μια κίνηση. Γιατρός περνά και συνταγογραφεί ενώ διαθέτουμε και φαρμακείο και υπάρχει μια αίσθηση ασφάλειας στο θέμα της υγείας.

Δεν ξέρω τι μπορεί ν` αλλάξει αν δεν υπάρξουν ασχολίες. Δεν γίνεται να μείνει ένας νέος αν δεν έχει χωράφια ή άλλα ν` ασχοληθεί. Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις να κάνει οικογένεια. Ήρθα το 1995 και τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Νομίζω ότι τα χωριά είναι ωραία για τους συνταξιούχους μόνο… για τους νέους είναι δύσκολο».

Όλη η επικαιρότητα