Αποδράσεις Ηλεία

Πεύκη: Γραφική μεν με προβλήματα δε…

Στο επίκεντρο της δημοσιότητας βρέθηκε αυτές τις ημέρες η τοπική κοινότητα Πεύκης (παλιότερα Μπέντενι), του δήμου Πύργου με την προσπάθεια των μαθητών του χωριού να παρακολουθήσουν μαθήματα μέσω τηλεκπαίδευσης…

Όμως το συγκεκριμένο δεν είναι το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ορεινή αυτή κοινότητα με τους λιγότερους από 100 μόνιμους κατοίκους…

Ένα χωριό χτισμένο σε υψόμετρο 550-600 μέτρων, σχεδόν 40 χιλιόμετρα μακριά από τον Πύργο που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης και τις παραδόσεις να αναφέρουν ότι ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα. Στην Επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι πρόσφεραν σημαντική βοήθεια στο αγωνιζόμενο γένος.

Η Πεύκη συνορεύει με τις κοινότητες της Αγίας Άννας και Κλινδιά και… περικυκλώνεται από το δρυόδασος της Φολόης, ενώ νότια του χωριού βρίσκεται το Γούμερο.

Ο οικισμός απείχε τέσσερις ώρες δρόμο στα 1885 από τη Δίβρη, την έδρα του τότε Δήμου Λαμπιαίων στον οποίο ανήκε διοικητικά.

Τον Αύγουστο του 2007 η φωτιά έζωσε τη Πεύκη και το χωριό εκκενώθηκε, ενώ το αποτέλεσμα ήταν να καούν ολοσχερώς πέντε σπίτια…

ΤΙ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ

Γρηγόρης Ξουλέης (Πρόεδρος τοπικής κοινότητας Πεύκης)

«Οι μόνιμοι κάτοικοι στην Πεύκη τώρα το χειμώνα είναι 75-80, το καλοκαίρι όμως φτάνουμε και τους 300. Οι περισσότεροι ασχολούνται με τα αγροτικά και κτηνοτροφικά. Φέτος η χρονιά είναι πολύ καλή για τις ελιές σε αντίθεση με πριν δυο χρόνια.

Στην ύδρευση πάμε πολύ καλά με την κα Τζανέτου να έχει φροντίσει να μπουν καινούργια ρολόγια, φωτισμό δεν έχουμε επαρκή όμως και κάποια σημεία χρειάζονται πλακόστρωση για να έχει πρόσβαση και ασθενοφόρο αν χρειαστεί.

Το πιο σοβαρό θέμα που αντιμετωπίζει η κοινότητα μας είναι η σύνδεση ίντερνετ στο Κοινοτικό Γραφείο προκειμένου να μπορεί να έρχεται γιατρός και να συνταγογραφεί. Εδώ και 15 χρόνια έχει να `ρθει γιατρός στο χωριό μας με αποτέλεσμα οι ηλικιωμένοι του χωριού μας να πηγαίνουν στο νοσοκομείο του Πύργου ή σε ιδιωτικά ιατρεία.

Επίσης δεν μπορούμε να δούμε τηλεόραση όλα τα κανάλια. Υπάρχει ένα πρόγραμμα επιδοτούμενο και θέλουμε να κάνουμε αιτήσεις για ν μας δώσουν τους αποκωδικοποιητές. Ακόμα ένα κτίριο, το παλιό σχολειό θέλει επισκευή και περίφραξη. Απαιτούνται και νέες σχάρες για να μην έχουμε πρόβλημα με τα όμβρια όταν βρέχει. Στη γέφυρα στο δρόμο προς Πανόπουλο χρειάζεται υποστύλωση γιατί αν πέσει θα αποκλειστούμε. Βελτίωση χρειάζεται και η αγροτική οδοποιία, καθώς και δυο κιούπια που έχουν υποστεί κατολίσθηση».

Βασίλης Νικολόπουλος (Αγρότης)

«Η ζωή εδώ είναι δύσκολη κι έχει δυσκολέψει ακόμα περισσότερο με την πανδημία. Δεν υπάρχει ενδιαφέρον για το χωριό μας, το έχουν εγκαταλείψει όλοι. Δρόμοι χαλασμένοι και πολλά πράγματα που είναι αναγκαία να φτιαχτούν δεν φτιάχνονται. Παρακαλούμε τους αρμόδιους να κάνουν κάτι το συντομότερο δυνατό. Να στηρίξουν τον πρόεδρο στα αιτήματα που κάνει για το χωριό μας».

Βασίλης Κατσιγιάννης (Αγρότης – κτηνοτρόφος)

«Οι ελιές φέτος είναι καλύτερα σε σχέση με πρόπερσι που είχαν ασθένεια. Και η κτηνοτροφία είναι δύσκολη αφού οι τροφές ακριβαίνουν και η τιμή στο γάλα πέφτει διαρκώς. Η Πολιτεία καταστρέφει την αγροτιά και την κτηνοτροφία αφού δεν κοιτάζει τα προβλήματα.

Τώρα με τον κορωνοιό δεν μπορούμε να πάμε ούτε στα δυο καφενεία που διαθέτει το χωριό.

Αυτό που θέλουμε να συμβεί είναι να μην λέμε –όπως μέχρι τώρα- ότι ο τωρινός δήμαρχος είναι χειρότερος από τον προηγούμενο. Είναι κατάντια αυτό το πράγμα… είπε ο πρόεδρος για το γεφύρι που μας λένε ότι θέλει 200 χιλιάρικα και μελέτες για να φτιαχτεί, είμαστε πρόθυμοι να συνδράμουμε κι εμείς φτιάχνοντας ένα φράγμα με πέτρες και μηχανήματα του δήμου. Όπου χρειαστεί προσωπική εργασία να βοηθήσουμε για να γίνει…».

Ανδρέας Κατσίγιαννης

«Είμαι 96 ετών, είμαι μικρός ακόμα. Πηγαίνω στα πρόβατα μου κάθε ημέρα κι αν χρειαστεί πάω και στη Πάτρα.

Η ζωή μας είναι καλή, δεν προβληματίζομαι, κάνω το δρόμο μου πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Παλιότερα είχαμε 300 κάτοικους εδώ. Δυστυχώς τώρα δεν έρχεται γιατρός  κι αυτό είναι πρόβλημα.

Έχω πέντε παιδιά και τα πέντε στην Αθήνα κι έρχονται συνέχεια και μας βλέπουν. Παράπονο δεν έχω…».

Παναγιώτα Κατσίγιαννη

«Ασχολούμαι με τα οικιακά. Η ζωή είναι δύσκολη και τα πράγματα χειροτερεύουν, γιατρό και φαρμακοποιό δεν έχουμε. Είμαστε μεγάλοι άνθρωποι και τα έχουμε ανάγκη αυτά. Τα παιδιά που γεννιούνται είναι λιγοστά κι όταν μεγαλώνουν φεύγουν. Προσέχουμε με τον κορωνοιό και το χωριό μας είναι καθαρό. Δεν ζηλεύω τη ζωή στην πόλη. Εύχομαι υγεία σε όλα τα παιδιά του κόσμου».

Όλη η επικαιρότητα