Ηλεία

Πύργος: Συγκίνηση για την απώλεια του Βάσου Μικελόπουλου

Έφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 90 ετών, μια «εμβληματική» μορφή του Πύργου, ο Βάσος Μικελόπουλος. Από χθες ο Πύργος έγινε πιο φτωχός, διότι έφυγε για τη «γειτονιά των αγγέλων», ένας πραγματικά ξεχωριστός άνθρωπος, με ήθος, ένας γνήσιος Πυργολάτρης…

Ο Βάσος Μικελόπουλος ήταν συνιδιοκτήτης, με τον αδερφό του Νάκη, του ιστορικού «REX» στο κέντρο της πόλης του Πύργου, με την λειτουργία του οποίου συνέδεσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Δυστυχώς τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια δεν του επέτρεπαν να κάνει τις βόλτες του στην κεντρική πλατεία της πόλης και να μιλά με τον κόσμο…

Την είδηση της απώλειας του Βάσου Μικελόπουλου γνωστοποίησε, χθες το μεσημέρι, ο γιος του, Χάρης Μικελόπουλος, πρόεδρος του Δημοτικού Οργανισμού Πολιτισμού Πύργου (ΔΟΠΠ), γράφοντας: «Καλό σου ταξίδι πατέρα…

Επιθυμία του ιδίου ήταν η εξόδιος ακολουθία να τελεστεί σε πολύ στενό οικογενειακό κύκλο, οπότε ζητώ την κατανόηση όλων των φίλων και συγγενών. Θα πω μονάχα πως έζησε 90 χρόνια, έφυγε ήρεμος στο σπίτι του, εκτιμούσε και αγαπούσε τους ανθρώπους και τον Πύργο πάρα πολύ κι ελπίζω να φανώ αντάξιος του χαρακτήρα του και της δύναμής του».

Γνήσιος Πυργολάτρης

Ο Βάσος Μικελόπουλος ήταν γνήσιος… Πυργολάτρης, αγαπώντας τον Πύργο, την πόλη που γεννήθηκε –εν έτει 1930- μεγάλωσε και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά. Δεν θα μπορούσε –ίσως- να ήταν κι αλλιώς αφού το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής του συνδέθηκε με την λειτουργία του «Rex» στην κεντρική πλατεία της πόλης. Λίγο μετά τα χρόνια του εμφύλιου ο Βάσος Μικελόπουλος αναλάμβανε τα ηνία του χώρου που αποτελούσε οικογενειακή ιδιοκτησία

Επί σχεδόν τέσσερεις δεκαετίες (σ.σ. μέχρι και το 1989 όταν σταμάτησε την λειτουργία του σαν κινηματογράφος), στην οθόνη του REX χιλιάδες Πυργιώτισσες και Πυργιώτες είδαν ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου, δεκάδες ελληνικές ταινίες, ενώ απόλαυσαν από την σκηνή του μεγάλα ονόματα του ελληνικού θεάτρου όπως οι Μάνος Κατρακης, Αντιγόνη Βαλάκου, Ειρήνη Παππά, Μίμης Φωτόπουλος, Νίκος Σταυρίδης, Κώστας Χατζηχρήστος, Σπεράντζα Βρανά, Ρένα Βλαχοπούλου, Γεωργία Βασιλειάδου, Νίκος Ρίζος, Βασίλης Αυλωνίτης, Ρένα Ντορ, Σοφία Βέμπο, Γιάννης Φέρτης, Τόλης Βοσκόπουλος, Μαρίκα Νίνου, Αλέκα Παίζη, Νίκος Βασταρδής, Τίτος Βανδής, Σμαρούλα Γιούλη, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Έλενα Ναθαναήλ και δεκάδες άλλοι.

Για όλους τους παραπάνω ο Βάσος Μικελόπουλος έγραψε πολλά άρθρα (κυρίως στην εφημ. «Αυγή» Πύργου, όπου για μια σχεδόν 20ετια δημοσιεύονταν κείμενα του για την ελληνική και διεθνή 7η Τέχνη, καθώς και γεγονότα του παλιού Πύργου). Όλα τα παραπάνω κι ακόμα περισσότερα αποτυπώθηκαν στις σελίδες των τεσσάρων βιβλίων που εξέδωσε. Βιβλία που αποτελούν σπουδαία παρακαταθήκη για την ιστορία της πόλης του Πύργου…

Χρέος προς την πόλη να αφήσει κάτι …

Αναφερόμενος στην συγγραφική ιδιότητα του πατέρα του ο γιός του Χάρης είχε δηλώσει, σε συνέντευξη του, πως «Ο πατέρας μου έκανε μια προσπάθεια για χρόνια να κρατήσει τις εικόνες από την πόλη που γεννήθηκε στα 1930 για να τα αποτυπώσει στο χαρτί. Συγκέντρωσε εκατοντάδες φωτογραφίες, έγραφε για πάνω από δέκα χρόνια, σε μεγάλη ηλικία παραδόξως, όμως το θεωρούσε χρέος του προς την πόλη να αφήσει κάτι. Αν είναι το έργο του καλό ή κακό, τέλειο ή μέτριο δεν τον νοιάζει. Σημασία είχε για εκείνον να αφήσει αυτό για τον Πύργο και τους συμπολίτες του. Τίποτα παραπάνω. Από την πλευρά μου θα προσπαθήσω να δημιουργήσω ένα εκθεσιακό-μουσειακό χώρο κινηματογράφου και θεάτρου με όλο το υλικό που υπάρχει στα χέρια μου από τότε που το REX λειτούργησε ως κινηματογράφος στα 1943 εν μέσω γερμανικής κατοχής. Το θεωρώ επίσης χρέος μου να δώσω κάτι στην πόλη»…

Ο Βάσος Μικελόπουλος έγραψε στην εισαγωγή του βιβλίου του «Πριν ο χρόνος τα σβήσει»: «Έρχονται κάποιες στιγμές που νιώθεις την ανάγκη να γράψεις. Ίσως για να εξηγήσεις στον εαυτό σου κάποια γεγονότα ή να αναλύσεις τους χαρακτήρες κάποιων ανθρώπων που γνώρισες ή έζησες μαζί τους. Και για να το κάνεις αυτό δεν χρειάζεται να είσαι συγγραφέας ή να έχεις ιδιαίτερες γνώσεις.

Τα βιώματα και οι εμπειρίες της ζωής από τον Πύργο που γεννήθηκα είναι πάρα πολλές. Το βιβλίο αυτό είναι μια κατάθεση από μνήμες. Οι μικρές αληθινές και διασκεδαστικές ιστορίες που θα βρείτε στις σελίδες αυτού του βιβλίου, είναι αυτές που συνθέτουν το καθημερινό σκηνικό της μικρής επαρχιακής μας πόλης. Μιας πόλης που μέχρι τη δεκαετία του ’60 βρισκόταν στο αποκορύφωμα της ακμής της και που σαν κυρίαρχα χαρακτηριστικά της εκείνα τα χρόνια είχε την Αρχοντιά, το ήθος, την παιδεία και τα πολιτιστικά δρώμενα»…

Η κηδεία του Βάσου Μικελόπουλου θα πραγματοποιηθεί σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Όλη η επικαιρότητα