Αρθρογραφία

«Πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά για το μίσος»

Μια λατρεμένη μου συνήθεια είναι να μιλώ στους μαθητές μου για σημαντικά θέματα με παραμύθια και ιστορίες. Κάθε φορά που διαβάζω ή τυχαίνει να ακούσω μια διδακτική ιστορία την τοποθετώ αμέσως στην φαρέτρα μου και αποτελεί στο εξής εξαιρετικό εκπαιδευτικό εργαλείο!

Πρόσφατα διάβασα την ακόλουθη ιστορία για το μίσος και πώς μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό στα παιδιά και θα ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας:

Μια δασκάλα αποφάσισε να παίξουν ένα παιχνίδι στην τάξη της. Λέει λοιπόν στα παιδιά, να φέρει το καθένα, μια πλαστική σακούλα, που θα περιέχει μέσα μερικές πατάτες. Κάθε πατάτα θα έχει το όνομα από το πρόσωπο που μισεί περισσότερο στη ζωή του.

Την άλλη μέρα κάθε παιδί, έφερε από μια σακούλα με πατάτες, με το όνομα των ανθρώπων που μισούσαν. Κάποια παιδιά είχαν δύο πατάτες, άλλα τρεις και άλλα περισσότερες. Η δασκάλα είπε στα παιδιά, να κουβαλούν μαζί τους την πλαστική σακούλα με τις πατάτες, όπου και αν πηγαίνουν.

Ύστερα από αρκετές μέρες, τα παιδιά άρχισαν να διαμαρτύρονται, λόγω της δυσάρεστης οσμής που είχαν οι πατάτες οι οποίες άρχισαν να σαπίζουν. Τα παιδιά που είχαν περισσότερες πατάτες στη σακούλα, έπρεπε να αντέξουν και το μεγαλύτερο βάρος τους.

Κάποιες μέρες αργότερα, το παιχνίδι τελείωσε και η δασκάλα ρώτησε τα παιδιά: «Πώς αισθανθήκατε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού;». Τα παιδιά, άρχισαν να διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι έπρεπε να κουβαλούν παντού μια τσάντα με πατάτες και μάλιστα χαλασμένες με πολύ άσχημη μυρωδιά…

Στη συνέχεια, η δασκάλα τους αποκάλυψε το κρυμμένο νόημα πίσω από το παιχνίδι:  «Αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση όταν έχετε μίσος για κάποιον  στην ψυχή σας. Το μίσος θα φωλιάσει μέσα σας και θα το μεταφέρετε συνεχώς μαζί σας όπου κι αν πάτε. Αν δεν μπορείτε να ανεχτείτε τη μυρωδιά των σάπιων πατατών για μερικές μόνο μέρες, μπορείτε να φανταστείτε πως θα είναι να έχετε τη δυσωδία του μίσους στην ψυχή σας για μια ζωή;».

Γράφει η Καραγγελή Κυριακή – Μαρία

Εκπαιδευτικός

Όλη η επικαιρότητα