Ηλεία

Τάκης Αντωνόπουλος: Κατάσχεση ίσον εγκατάλειψη;

Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα υπολογίζεται πως έχει στην κατοχή του περίπου 25.000 ακίνητα σε όλη την Ελλάδα. Στην περιοχή μας έχουμε τουλάχιστον δύο γνωστές περιπτώσεις ακινήτων τα οποία έχουν περιέλθει είτε στην ιδιοκτησία των τραπεζών είτε στη διαχείριση των πτωχευτικών συνδίκων μετά από πτωχεύσεις-κατασχέσεις.

Πρόκειται για το παλιό εργοστάσιο «Κεράμικα» στην «Κάστα» Σκουροχωρίου και την επιπλοποιία «Κουντούρη» στη Συντριάδα. Και τα δύο ακίνητα έχουν εγκαταλειφθει εδώ και χρόνια και βρίσκονται σε αθλια κατάσταση. Στην «Κεράμικα», θηρευτές μετάλλων εχουν καταστρέψει τα πάντα, ενώ ο χωρος του εργοστασίου έχει χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς και σαν ατυπη χωματερή, δίνοντας τις χειρότερες εντυπώσεις στους διερχόμενους τουρίστες της κρουαζιέρας. Παρομοίως, το κτίριο της παλιάς επιπλοποιίας «Κουντούρη» ρήμαζε για πολύ καιρό και μάλιστα κατέστη και εστία μεγάλης πυρκαγιάς πριν από περίπου 9 χρόνια.

Το φαινόμενο των κατασχεμένων και εγκαταλελειμμένων ακινήτων δεν είναι καινούργιο. Οι τράπεζες προσπαθούν να ξεφορτωθούν γρήγορα τα ακίνητα, μέσω πλειστηριασμών. Ωστόσο, όταν αυτό δεν είναι δυνατό, αυτά τα ακίνητα μπορεί να παραμείνουν στους ισολογισμούς των τραπεζών για δεκαετίες. Λόγω της εγκατάλειψης, χάνουν σταδιακά την αξία τους και ταυτόχρονα υποβαθμίζουν ολόκληρες περιοχές καθώς πολλές φορές μετατρέπονται σε σκουπιδότοπους και επιπλέον αποτελούν «στέκια» για άτομα με παραβατική συμπεριφορά.

Οι τράπεζες και οι πτωχευτικοί σύνδικοι οφείλουν να αναγνωρίσουν την ευθύνη που τους αναλογεί απέναντι στην κοινωνία και στο περιβάλλον, ειδικά όταν μιλάμε για χώρους που συμπυκνώνουν τη βιομηχανική ιστορία ενός τόπου.  Ωστόσο και οι τοπικοί φορείς έχουν ευθύνη να βρουν λύση σε αυτό το πρόβλημα και να βάλουν ένα φρένο στη συνεχή απαξίωση των δύο συγκεκριμένων βιομηχανικών συγκροτημάτων και των γύρω περιοχών τους. Για το μεν «Κεράμικα», θα πρέπει να ασκηθεί πίεση στον πτωχευτικό σύνδικο έτσι ώστε ο χώρος πρώτα από όλα να καθαριστεί από σκουπίδια, αγριόχορτα και εύφλεκτες ύλες και σε δεύτερη φάση να εκπονηθεί ένα μακροπρόθεσμο πλάνο αξιοποίησης των εγκαταστάσεων του εργοστασίου.

Στο εργοστάσιο «Κουντούρη» η κατάσταση είναι διαφορετική. Χάρη στη φιλότιμη προσπάθεια μιας ανεξάρτητης ομάδας νέων καλλιτεχνών, το εσωτερικό του εργοστασίου έχει καθαριστεί σε μεγάλο βαθμό και έχει μετατραπεί σε έναν σπουδαίο χώρο καλλιτεχνικής έκφρασης. Ο χώρος του εργοστασίου πλέον φιλοξενεί πάνω από 150 τοιχογραφίες εξαιρετικής ομορφιάς. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες εκθέσεις αυτού του είδους στην Ελλάδα και έναν πραγματικό θησαυρό για την πόλη του Πύργου ο οποίος πρέπει πάση θυσία να διατηρηθεί. Υπάρχουν πολλά  παραδείγματα τέτοιων βιομηχανικών εγκαταστάσεων που έχουν μετατραπεί σε καλλιτεχνικές εκθέσεις, μουσεία ή πολιτιστικά πάρκα και ίσως πρέπει και εμείς να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση. Μάλιστα, πρόσφατα εξαγγέλθηκε η αξιοποίηση των εγκαταστάσεων της παλιάς φαρμακοβιομηχανίας «ΧΡΩΠΕΙ» στην Αθήνα.

Τα δύο αυτά ακίνητα μπορεί να μην έχουν μεγάλη εμπορική αξία πλέον, αλλά έχουν τεράστια αξια για τις τοπική κοινωνία και θα μπορούσαν να επαναχρησιμοποιηθούν δημιουργικά, αρκεί να υπάρχει όραμα και θέληση από την πλευρά μας.  Οι παραπάνω σκέψεις ας αποτελέσουν αφορμή για το Δήμο Πυργου και τους λοιπούς φορείς προς την κατεύθυνση της εξυγίανσης, της αναβάθμισης και της αξιοποίησης των εγκαταστάσεων αυτών μέσω ΣΔΙΤ, μακροχρόνιου leasing ή άλλης συναφούς διαδικασίας.

* Ο Τάκης Θ. Αντωνόπουλος είναι οικονομολόγος, απόφοιτος του University of Chicago και υποψήφιος διδάκτωρ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Όλη η επικαιρότητα