Βιβλίο Ηλεία

«Τα βλέπω», ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα, πλήρες σε πλοκή και νοήματα

Η Γιώτα Καλαμάρα με το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Τα βλέπω», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις  Γράφημα προσεγγίζει το τόσο επίκαιρο αλλά και διαχρονικό θέμα της γυναικείας κακοποίησης.

Στο βιβλίο – το πρώτο δημοσιευμένο «παιδί» της συγγραφέως- ουσιαστικά διαβάζουμε την ιστορία ενός, όχι και τόσο καλού, ανθρώπου, ο οποίος διατηρεί άριστες σχέσεις με τον αλκοολισμό, τον τζόγο, τον μισογυνισμό, τον ρατσισμό, το μίσος γενικότερα.

Μιλώντας, λοιπόν, για μια υπόθεση στην οποία ο τζόγος, και συγκεκριμένα το πόκερ, παίζει μεγάλο ρόλο, πρέπει ν’ αναγνωρίσω στη συγγραφέα την εκτενή και σωστή έρευνά της επάνω στο αντικείμενο, η οποία φαίνεται μέσα από τις περιγραφές, την ψυχολογία των παικτών και τις ορολογίες (για τις οποίες φρόντισε να υπάρξει και mini λεξικό στο τέλος του βιβλίου). Πολύ καλή έρευνα έχει γίνει επίσης και ως προς τον αλκοολισμό και γενικότερα την έννοια του εθισμού αλλά και της κακοποίησης. Οι χαρακτήρες μιλούν, πράττουν και σκέφτονται όπως ακριβώς θα έκανε κάθε άνθρωπος ο οποίος βρίσκεται σε κάποια από αυτές τις θέσεις.

Η συγγραφέας αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι κι αληθινή. Βασισμένο το κείμενο κυρίως στην εξαιρετική σκιαγράφηση των χαρακτήρων των προσώπων που θα παρελάσουν από μπροστά μας,στοχεύει στο να μας «ξυπνήσει»  από την γλυκιά λήθη,να μας γεμίσει με ποικίλα συναισθήματα όπως ανακούφιση έως κι αγανάκτηση και τέλος,να μας δείξει μία άλλη πραγματικότητα παράλληλη με τη δική μας..

Η ίδια σημειώνει πως τα άτομα που δέχονται βία δεν μιλούν και παραμένουν στην καταστροφική αυτή κατάσταση, γιατί φοβούνται ή ντρέπονται ή ελπίζουν ότι θα αλλάξει, ενώ η ζωή του θύτη στηρίζεται σε εξαρτήσεις και πάθη. Παρατηρεί πως ο περιορισμός της ελευθερίας που έφερε το lockdown, απελευθέρωσε καταπιεσμένα συναισθήματα και διόγκωσε ήδη υπάρχοντα.

Το βιβλίο θίγει με πολύ περιγραφικό τρόπο κάποια πολύ σοβαρά κοινωνικά θέματα. Η μητέρα του Δημήτρη τον μεγάλωσε δίνοντάς του ό,τι επιθυμούσε, κάνοντάς τον να πιστέψει ότι είναι ο απόλυτος άρχοντας και οι γυναίκες πρέπει να τον υπηρετούν. Συνεπώς, όταν πια αυτός παντρεύεται, απαιτεί από τη σύζυγό του να του παρέχει τροφή και καθαρά ρούχα αφού της έκανε την τιμή να την παντρευτεί. Μάλιστα, γίνεται εξαιρετικά βίαιος απέναντί της όταν δεν ικανοποιείται πλήρως. Η ενδοοικογενειακή βία, η βία γενικά, είναι ένα ζήτημα που πια (ευτυχώς) το συναντάμε αρκετά συχνά σε βιβλία.

Ο εθισμός στον τζόγο και το αλκοόλ είναι επίσης ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, πόσο μάλλον που συχνά συναντάμε στον εθισμένο άνθρωπο και βίαιες συμπεριφορές. Η συγγραφέας βρήκε τα κατάλληλα λόγια και μετέφερε την εικόνα του μεθυσμένου Δημήτρη αρκετές φορές. Όσον αφορά τον τζόγο: η ιδέα του τουρνουά πόκερ ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για να πατήσει πάνω της μεγάλο και πολύ σημαντικό τμήμα της πλοκής.

Στο βιβλίο υπάρχει και το στοιχείο του μεταφυσικού, η «σκιά» που αναφέρεται στο οπισθόφυλλο. Ο αναγνώστης έχει μεν στο μυαλό του ότι κάτι παράξενο συμβαίνει, αλλά όλο αυτό χτίζεται τόσο καλά κατά τη διάρκεια της ιστορίας που κανείς δεν μπορεί να υποψιαστεί το παραμικρό για το τι πραγματικά γίνεται, μέχρι την αποκάλυψη στο τέλος του βιβλίου.  Δεν θα πω πολλά, μόνο ότι είναι ένα εύρημα που λύνει τα χέρια της συγγραφέως ώστε να δώσει στην ιστορία την πλοκή που επιθυμεί αλλά παράλληλα χαρίζει την κάθαρση που αναζητά σε ολόκληρο το βιβλίο ο αναγνώστης και ο κάθε χαρακτήρας της ιστορίας.

H Γιώτα Καλαμαρά γεννήθηκε στην Ηλεία το 1978 και τον τελευταίο χρόνο εγκαταστάθηκε μόνιμα στο νομό με το σύζυγο και τα δίδυμα αγόρια τους, έπειτα από είκοσι τρία έτη διαβίωσης και εργασίας στην πρωτεύουσα.

Εργάζεται στο Ελληνικό Δημόσιο. Αγαπάει τα ζώα, τα ταξίδια, τα βιβλία και τη δημιουργική απασχόληση με χειροτεχνίες.

Διηγήματά της έχουν διακριθεί σε διαγωνισμούς και περιλαμβάνονται σε ανθολογίες των εκδόσεων « Γράφημα, i write, Συμπαντικές διαδρομές».

Η νουβέλα «Τα βλέπω» είναι το πρώτο προσωπικό της έργο.

https://www.facebook.com/giota.kalamara

Όλη η επικαιρότητα