Αρθρογραφία

Το στίγμα της εβδομάδας

horis_oneira.jpg

Η κρίση φρέναρε απότομα τα σχέδια και τα όνειρα όλων μας  για το μέλλον. Κι ύστερα ήρθε η πανδημία.

Δύο τουλάχιστον γενιές με πλούσια βιογραφικά: σπουδές, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, ξένες γλώσσες, σεμινάρια, εξειδικεύσεις κλπ κλπ. μπήκαν στον …πάγο.

Δύο γενιές με ανοιχτούς ορίζοντες: καταιγισμό πληροφοριών μέσω διαδικτύου, ελευθερία έκφρασης απόψεων, ιδεών και συναισθημάτων και τόσα άλλα.

Γενιές της τεχνολογίας: Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, Gadgets, Έξυπνες εφαρμογές…

Γενιές της ανεργίας!

Γενιές που δύσκολα φεύγουν από την ασφάλεια του πατρικού σπιτιού!

Γενιές  που συμβιβάζονται με δουλειές χωρίς μέλλον, χωρίς ικανοποιητικές οικονομικές απολαβές, χωρίς ευχαρίστηση, χωρίς ουσία!

Γενιές που έμαθαν με τα πολλά και τώρα δυσκολεύονται ή δεν ξέρουν να θέτουν προτεραιότητες!

Κάποιοι αποφάσισαν (με μεγάλη δυσκολία) να επιστρέψουν στην Ηλεία -στον τόπο που γεννήθηκαν  και μεγάλωσαν- αφού ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους, κόντρα στη λογική που φώναζε να στήσουν τη ζωή τους μακριά.

Σε κάποιον τόπο ζωντανό, με θέληση για ανάπτυξη, με θέσεις εργασίας, προοπτικές, επενδύσεις, τουρισμό, βιομηχανία, πανεπιστήμια και νοσοκομεία, αλλά κυρίως με σοβαρό σχεδιασμό για το μέλλον.

Ένα μεγάλο ποσοστό από εκείνους που επισκέπτονται για πρώτη φορά την Ηλεία την χαρακτηρίζει ως επίγειο παράδεισο με ατέλειωτες παραλίες, με υπέροχες λίμνες (φυσικές ή τεχνητές), με φύση παραμυθένια.

Ένας επίγειος παράδεισος μιας άλλης εποχής. Σα να σταμάτησε ο χρόνος δεκαετίες πίσω! Με, ελάχιστες τουριστικές υποδομές, παραμελημένους δρόμους, απεριποίητα πάρκα και τις πλατείες, μισογκρεμισμένα αρχοντικά… Χωρίς τις βασικές υποδομές.

Και μάλλον έχει κάποια βάση αυτή η κριτική.

Γνωρίζουμε όλοι πως μιλάμε για πόλεις στις οποίες δεν κυκλοφορεί ψυχή μετά τις 9 το βράδυ (σε εποχές χωρίς χρονικούς περιορισμούς λόγω καραντίνας) , με λιγοστές επιλογές διασκέδασης και αναψυχής, ελλιπείς αθλητικές υποδομές, ανεπαρκή νοσοκομειακή περίθαλψη, έλλειψη σχεδίου συντήρησης και αξιοποίησης πολιτιστικών/εκκλησιαστικών μνημείων, αποδεκατισμένη αγορά και ανύπαρκτες ευκαιρίες καριέρας και σταδιοδρομίας για νέους επιστήμονες.

Κυρίως όμως μιλάμε για πόλεις και χωριά πλέον γερασμένα, με οικογένειες που έφυγαν και μαθαίνουν τα νέα της πατρίδας τους μέσω διαδικτύου και φωτογραφιών…

Με τους μαθητές να σκέφτονται, ήδη, το μέλλον μακριά από την Ηλεία και εκατοντάδες νέους που ψάχνουν την τύχη τους σε άλλες πολιτείες.

Ανεργία, εργασία ανάλογα με την ανάγκη της επιχείρησης, καθυστέρηση πληρωμών, επιστροφές δώρων, άγχος, ανασφάλεια για το μέλλον, εργασία σε αγχωτικό περιβάλλον… είναι η πραγματικότητα για τους περισσότερους εργαζομένους

Κι από την άλλοι φορείς που κοιτάζουν το δέντρο και όχι το καμένο δάσος πίσω του…

Φορείς που αναλώνονται χρόνια τώρα σε διχασμό, συγκρούσεις, επιδείξεις ισχύος και δύναμης, τίτλους που πέρα από πόζες σε φακούς  δεν εξυπηρετούν τον σκοπό τους.

Δεν ξέρουν και από ότι φαίνεται δεν μπορούν να διαχειριστούν το πρόβλημα του τόπου μας.

Ποιο μέλλον μπορεί να διακρίνει ένας 30αρης ή 40ρης που δεν έχει πολύ χρόνο μπροστά του  για να πειραματιστεί;

Ενδεικτικές απορίες για νέους επαγγελματίες, κυρίως πτυχιούχους:

Πώς μπορεί να σταθεί ο νέος γιατρός και ο νέος δικηγόρος στην τοπική «αγορά» αν δεν έχει κληρονομήσει κάποιο βαρύ όνομα από προγόνους του ή αν δεν είναι απλά κορυφαίος στο είδος του;

Πως μπορεί να ανοίξει γραφείο ένας μηχανικός ή αρχιτέκτονας, όταν η ανέγερση μιας νέας οικοδομής αποτελεί πλέον είδηση;

Ποιος νέος καθηγητής ή δάσκαλος μπορεί να συντηρηθεί με τα ιδιαίτερα ή τις λίγες ώρες σε ένα από τα φροντιστήρια;

Ποιος νέος αθλητής που κυνηγά τον πρωταθλητισμό έχει ελπίδες με τις ελλιπείς υποδομές της Ηλείας;

Πόσοι μπορούν να ανοίξουν εμπορικό κατάστημα, όταν ο τζίρος πέφτει κάθε χρόνο στην τοπική αγορά;

Είναι προφανής η ανάγκη εύρεσης λύσεων, άμεσα και αποτελεσματικά, για το καλό του τόπου.

Επιβάλλεται να δοθούν κίνητρα σε νέους ανθρώπους προκειμένου να παραμείνουν και να εργαστούν στον τόπο τους.

Εκμεταλλευόμενοι το φυσικό πλούτο, τον αγροτικό τομέα- ο οποίος ποτέ δεν πρόδωσε όποιον ασχολήθηκε με αυτόν- τον τουρισμό, την πολιτιστική μας κληρονομιά, την κομβική γεωγραφική μας θέση κλπ κλπ.

Για να μη μιλάμε αύριο για την Ηλεία των συνταξιούχων!

Για να γίνει η Ηλεία τόπος να ζεις και όχι να σκέφτεσαι πώς να την … κάνεις για άλλες πολιτείες.

Όλη η επικαιρότητα