Αήττητο το ελληνικό καλοκαίρι…

Η επανεκκίνηση του τουρισμού είναι πια γεγονός.

Με έμφαση στο «Health First» και αυστηρά πρωτόκολλα λειτουργίας, ξεκίνησε σταδιακά η επαναλειτουργία του τουριστικού κλάδου. Πριν δύο εβδομάδες ήρθησαν οι πρώτοι περιορισμοί διεθνών πτήσεων και τα βλέμματα είναι τώρα στραμμένα στην 1η Ιουλίου, όταν θα υλοποιηθεί το επόμενο στάδιο χαλάρωσης των μέτρων. Το λιμάνι Κατάκολου είναι ένα από τα πρώτα που θα ανοίξουν φέτος κι αναμένεται να αποτελέσει βασική πύλη υποδοχής ξένων επισκεπτών. Κοινή παραδοχή το ότι η πανδημία δημιούργησε ένα νέο τοπίο στη «βαριά βιομηχανία» μας.

Ο κορωνοϊός δεν εξαφανίστηκε, παραμένει εδώ κι ο πλανήτης συνεχίζει να μετράει κρούσματα και απώλειες. Σε κάποιες μάλιστα χώρες καταγράφονται εξάρσεις, ανησυχητικές μεν, ελεγχόμενες δε. Πλέον το ζητούμενο είναι ένα: να μπει το νερό στο αυλάκι και να κινήσει τον μύλο της ελληνικής οικονομίας, αλλά με την απόλυτη και χωρίς αστερίσκους διασφάλιση της υγειονομικής ασφάλειας τόσο του προορισμού όσο και των επισκεπτών του. Πρώτα η υγεία. Πρώτα η ασφάλεια. Για να μην έχουμε πισωγυρίσματα … Το πλαίσιο της επαναλειτουργίας του τουρισμού προσδιορίστηκε με σαφήνεια από την κυβέρνηση. Οι πάντες έχουν λάβει γνώση του σχεδίου που προβλέπει μεταξύ άλλων, πλήρεις ή δειγματοληπτικούς ελέγχους στις πύλες εισόδου, νέους κανονισμούς λειτουργίας στους χώρους εστίασης, στα ξενοδοχεία και τα μέσα μαζικής μεταφοράς και κυρίως το πώς θα διαχειριστούμε πιθανά κρούσματα.

Όλα εξαρτώνται από το πόσο συνετά μπορούμε να εφαρμόσουμε τις οδηγίες των ειδικών παντού – σε όλο τον τουριστικό και κοινωνικό ιστό. Το ερώτημα που γεννάται είναι: Αρκούν όλα αυτά; Ναι θα απαντούσα, αλλά με μια σημαντική προϋπόθεση. Μια προϋπόθεση που μόνο αυτονόητη δεν είναι: για να αποδειχθεί αποτελεσματική αυτή η αλυσίδα δράσεων και προφυλάξεων, επιβάλλεται η ενεργοποίηση όλων μας. Ειδικά όσων ζούμε σε τουριστικές περιοχές όπως η Ηλεία. Στην ατμόσφαιρα πλανάται ένας …διχασμός. Από την μια ελπίζουμε στην ανάκαμψη του τουρισμού για λόγους οικονομικούς γιατί αλλιώς χειμώνας δεν βγαίνει. Κι από την άλλη φοβούμαστε ότι μαζί με τους τουρίστες ενδεχομένως φτάσει και στα μέρη μας ο ιός. Αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι οι κανονισμοί από μόνοι δεν λένε τίποτα, ότι μόνο με τη δική μας ενεργή συμμετοχή θα επιτευχθεί ο στόχος την πατήσαμε. Δεν γίνεται να τα περιμένουμε όλα από το κράτος.

Συν Αθηνά και χείρα κίνει… Είναι εντελώς ανώριμη και στα όρια της επικινδυνότητας η προσέγγιση του τύπου τα μέτρα για τον έλεγχο της πανδημίας να τηρούνται αποκλειστικά λόγω της αστυνόμευσης. Να λαμβάνουμε μέτρα δηλαδή υπό τη δαμόκλειο σπάθη των προστίμων και των λουκέτων, και να καταστρατηγούμε στην πρώτη ευκαιρία, όταν δεν υπάρχει επιτήρηση. Παιδιάστικη συμπεριφορά… Που καταλήγουμε λοιπόν; Ατομική και συλλογική ευθύνη. Η μόνη λύση για να περιορίσουμε τις απώλειες και γιατί όχι και να βγούμε αλώβητοι. Κι επίσης αλληλεγγύη και διάθεση για κοινωνική προσφορά. Θα ήταν ιδανικά αν συστήναμε ομάδες κατοίκων, στις τουριστικές περιοχές, με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των συμπολιτών μας…

Τα οφέλη από τέτοιου είδους πρωτοβουλίες μπορεί να αποδειχθούν πολλαπλά, άμεσα και μακροπρόθεσμα. Άλλωστε η ιδέα του εθελοντισμού έχει κερδίσει μεγάλο μέρος της Ηλειακής κοινωνίας τα τελευταία χρόνια και αυτό είναι κάτι που μπορούμε να το αξιοποιήσουμε σε αυτή τη φάση. Όλοι έχουμε να κερδίσουμε και να χάσουμε το ίδιο από την επιτυχία της εφαρμογής των μέτρων περιορισμού της πανδημίας. Σε αυτή την μάχη δεν είμαστε «εμείς» και «οι άλλοι» Σε αυτή τη δοκιμασία, είμαστε όλοι μαζί. Όχι απέναντι ο ένας από τον άλλο, αλλά δίπλα. Ο ελεγκτικός μηχανισμός του κράτους είναι αδύνατο να βρίσκεται παντού ώστε να αντεπεξέλθει αποτελεσματικά στις απαιτήσεις μιας τέτοιας κρίσης.

Αρμόδιοι, συναρμόδιοι και αναρμόδιοι, ελεγκτές και ελεγχόμενοι, επιστήμονες, επιχειρηματίες και πολίτες, όλοι καλούμαστε να ισορροπήσουμε πάνω σε δύο βάρκες: από τη μια η επαναλειτουργία του τουρισμού, κεντρικού πυλώνα της οικονομίας μας, κι από την άλλη η περιφρούρηση της δημόσιας υγείας, η προστασία του τόπου μας και των ανθρώπων μας. Δύσκολη αυτή η άσκηση ισορροπίας αλλά όχι ακατόρθωτη. Άλλωστε είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα. Στο τέλος της σεζόν θα είναι εν πολλοίς αδιάφορο αν έφτασαν στη χώρα ένα ή δύο εκατομμύρια περισσότεροι τουρίστες, αν εν τω μεταξύ έχει καταγραφεί έξαρση κρουσμάτων σε συγκεκριμένους προορισμούς ή και σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Η ζημιά τότε θα είναι ανεπανόρθωτη. Αντίθετα, αν καταφέρουμε να διατηρήσουμε μια καλή επιδημιολογική εικόνα, το brand «Ελλάδα» θα ενισχυθεί πολλαπλά και η υγειονομική επιτυχία θα λειτουργήσει ως παρακαταθήκη για την επόμενη τουριστική σεζόν που σίγουρα θα είναι σημαντικότερη για την ανάκαμψη. Κι επειδή δεν υπάρχει covid-free, πρέπει να γίνουμε covid-ready

Ας αρχίσει λοιπόν το καλοκαίρι …