Αποκλειστική προδημοσίευση της εφ. «Πατρίς» από το νέο βιβλίο του Ηλείου αστροφυσικού Διον. Σιμόπουλου

«Τα άστρα στον Γρύλλο είναι πιο λαμπερά από οπουδήποτε»!

Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο Γρύλλος του δήμου Ανδρίτσαινας-Κρεστένων στο νέο βιβλίου του Ηλείου αστροφυσικού Διονύση Σιμόπουλου, με τίτλο «Από τα Ψηλαλώνια στο Φεγγάρι- Η περιπέτεια της κατάκτησης του διαστήματος», στο οποίο, ο κορυφαίος αστροφυσικός Διονύσης Σιμόπουλος μας αφηγείται την πορεία μας προς τα άστρα και θυμάται σταθμούς της προσωπικής του διαδρομής, με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την πρώτη προσσελήνωση.

Η εφ. «Πατρίς» προδημοσιεύσει αποκλειστικά αποσπάσματα του βιβλίου, στα οποία ο κ. Σιμόπουλος αναφέρεται στον τόπο καταγωγής του!

«(…) Έτσι κλείνοντας τη σύντομη τηλεφωνική μας συζήτηση, και σε μια προσπάθεια να την διανθίσει με κάποιον τρόπο, με ρώτησε για το μέρος που περνούσα τις διακοπές μου. Η απάντηση που βγήκε από το στόμα μου ήταν τελείως αυθόρμητη: “Βρίσκομαι στο ομορφότερο χωριό της Ελλάδας” του είπα, και σας ορκίζομαι ότι δεν υπερέβαλα καθόλου. Πρόκειται για ένα μικρό σχετικά χωριό στην πλαγιά του Λαπίθα που μοιάζει να είναι φυτεμένο ανάμεσα στα αειθαλή φυλλώματα των πεύκων και των κουκουναριών πάνω στον δρόμο που οδηγεί από τον Πύργο προς την Ανδρίτσαινα και τον περίφημο ναό του Επικούρειου Απόλλωνα. Κι αν στον δρόμο σας χαθείτε φτάνει μόνο να θυμάστε ότι πρόκειται για το πρώτο χωριό μετά τα Κρέστενα, την έδρα του Δήμου Σκιλλούντος, απ’ όπου ο επαρχιακός δρόμος ξετυλίγεται ανάμεσα σε αμπέλια, λιοστάσια και πευκώνες με 38 συνολικά στροφές, μία σε κάθε 100 περίπου μέτρα. Γιατί παρ’ όλο που δεν μπορώ να ξέρω πώς θα φαίνονταν σε κάποιον παραέξω, για μένα τουλάχιστον ο Γρύλλος, στην επαρχία Ολυμπίας, είναι το ωραιότερο μέρος του κόσμου! Γιατί, παρ’ όλο που του λείπουν πολλά, έχει εν τούτοις ψυχή: την ψυχή της ρίζας που με γέννησε και πάνω απ’ όλα την ψυχή των ανθρώπων με τους οποίους μεγάλωσα.

»Δεν υπάρχει ούτε ένα καλοκαίρι, απ’ όσα θυμάμαι, που να ‘μαι στην Ελλάδα και να μην πέρασα έστω μία εβδομάδα στον υπέροχο αυτό τόπο. Ο Γρύλλος είναι το μοναδικό ίσως μέρος όπου μπορώ να ξυπνήσω με το πρώτο σχεδόν κελάηδισμα των πουλιών που από νωρίς το ρίχνουν στο φαγοπότι μέσα στα φυλλώματα της κληματαριάς. Ενώ τα βράδια συμβαίνει ένα ακόμη παράξενο πράγμα, που δεν μπόρεσα ποτέ να εξηγήσω: τα άστρα στον Γρύλλο μου φαίνονται ότι είναι πολύ πιο κοντά στη Γη και πολύ πιο λαμπερά από οπουδήποτε αλλού, ιδιαίτερα όταν τα κοιτάζει κανείς από το προαύλιο του Αϊ-Γιώργη! Γι’ αυτό άλλωστε ο Γρύλλος είναι όντως ένα από τα επίγεια άστρα που έχουν φωτίσει, όλα αυτά τα χρόνια, το μονοπάτι της ζωής μου».

Το βιβλίο του κ. Σιμόπουλου κυκλοφορεί στις 13 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο