Αχαϊα

Αθώωση 34χρονου για διαδοχικές πωλήσεις ναρκωτικών αποφάσισε το Τριμελές Εφετείο Κακ/των Πατρών

Ομόφωνα αθώο, παρά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση, έκρινε το Τριμελές Εφετείο Κακ/των Πατρών 34χρονο από τις Αχαρνές Αττικής, ο οποίος κατηγορείτο ότι μέσα σε ένα δίμηνο του έτους 2012 πώλησε κατ’εξακολούθηση σε τρεις συγκατηγορουμένους του από 20 έως 40 φορές στον καθένα τους, μικροποσότητες ινδ.κάνναβης.

Η υπόθεση ξεκίνησε από ένα, κοινώς λεγόμενο, «τσιγαριλίκι» που βρέθηκε στην κατοχή των συγκατηγορουμένων του, οι οποίοι εξεταζόμενοι από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές, ανέφεραν ότι την συγκεκριμένη μικροποσότητα είχαν αγοράσει για δική τους χρήση από τον βασικό κατηγορούμενο – «έμπορο», και ότι το ίδιο γεγονός είχε συμβεί στο προγενέστερο δίμηνο δεκάδες φορές.

Ο αθωωθείς κατηγορούμενος αρνήθηκε όλες τις πράξεις των πωλήσεων ινδ.κάνναβης που του αποδίδονταν, και, μέσω του συνηγόρου του κ.Θοδωρή Αντωνόπουλου, δικηγόρου Πύργου, επικαλέστηκε τη διάταξη του άρθρου 211Α του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, σύμφωνα με την οποία οι καταθέσεις των συγκατηγορουμένων και εκείνες των αστυνομικών, που απλώς «μεταφέρουν» όσα τους εδήλωσαν οι συγκατηγορουμένοι του βασικού κατηγορουμένου κατά την σύλληψή τους, δεν αρκούν, ελλείψει άλλων στοιχείων, για την καταδίκη ενός ατόμου.

Σχετικά με την υπόθεση αυτή ο συνήγορος υπεράσπισης του βασικού κατηγορουμένου κ.Θοδωρής Αντωνόπουλος, δήλωσε στην εφημερίδα μας τα εξής:

«Στο Ρωμαϊκό Δίκαιο που αποτελεί την μήτρα και του δικού μας νομικού συστήματος, επικρατούσε η αρχή «unus testis nullus testis», δηλαδή ότι η κατάθεση ενός και μόνον μάρτυρα δεν είχε καμμία αποδεικτική αξία και δεν μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορουμένου.

Στα χρόνια του Εμφυλίου στην Ελλάδα, για να ξεπερασθεί αυτό το «εμπόδιο», επιστρατεύτηκε ένας ακόμη «μάρτυρας», με αποτέλεσμα τα μετέπειτα Έκτακτα Στρατοδικεία να εφαρμόσουν με «επιτυχία» την αρχή «δυο μαρτυράνε, ένανε κρεμάνε».

Η θέσπιση του άρθρου 211Α του Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας μας, το οποίο εφαρμόσθηκε εν προκειμένων στην συγκεκριμένη δίκη, αποτελεί δημοκρατική κατάκτηση και επίτευγμα του νομικού μας πολιτισμού, αφού απαγορεύει την «μαρτυριοποίηση» του συγκατηγορουμένου σε βάρος του άλλου συγκατηγορουμένου του για την ίδια πράξη.

Το ότι η πώληση και η αγορά της όποιας ναρκωτικής ουσίας αποτελεί για τον πωλητή και τον αγοραστή ακριβώς την ίδια πράξη, ειδωμένη από διαφορετική πλευρά, έχει αναλυθεί για πρώτη φορά από τον διαπρεπή πρώην Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ.Ανδρέα Ζύγουρα, τον οποίο στα πρώτα μου δικηγορικά χρόνια ευτύχησα να βλέπω να κοσμεί την έδρα του Εισαγγελέα Πλημ/κών Ηλείας, από όπου παρέδιδε μαθήματα νομικής επιστήμης καθώς και ήθους και ευπρέπειας.

Στη δικαστική πρακτική πολλές φορές αυτή η διάταξη του άρθρου 211Α , πολεμιέται, υπονομεύεται και δυστυχώς λοιδορείται, διότι δήθεν απαγορεύει στο δικαστή να κρίνει κατά την ελεύθερη συνείδησή του.

Ακριβώς όμως επειδή δεν έχουμε όλοι την ίδια συνείδηση, και επειδή η «συνείδηση» πρέπει να οριοθετείται αντικειμενικά, εύχομαι η διάταξη αυτή να ισχύει για πάντα και να αποτελεί ισχυρό ανάχωμα  στις όποιες δικαστικές εκτροπές και παρεκκλίσεις».

 

Όλη η επικαιρότητα