Αρθρογραφία

Eκεί ανάπτυξη… εδώ απομόνωση!

hjgh.jpg

«Ανάμεσα στους δύο ισχυρούς πόλους, υπάρχει ο αδύναμος κρίκος της αλυσίδας, ο «πάμφτωχος συγγενής» που δεν ακολουθεί το παράδειγμα των γειτόνων του, αλλά τον ανόητο μονόδρομο της συμφοράς του…»

Η Καλαμάτα συνδέεται αεροπορικώς με το Λονδίνο, καθώς άρχισαν οι απευθείας πτήσεις με την British Airways. Η απόσταση της ίδιας περιοχής στην επίγεια σύνδεσή της με την Σπάρτη, που άλλοτε δεινοπαθούσες για να φθάσεις, διασχίζοντας αιλουροειδώς τον Ταΰγετο, περιορίστηκε πλέον από ένα μεγάλο έργο, σε μόλις 45 λεπτά!

Ταυτοχρόνως η Μεσσηνία και η πρωτεύουσα της, γίνονται σημείο αναφοράς με εκδήλωσεις και δράσεις παγκόσμιας ακτινοβολίας με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται ο συγκεκριμένος Νομός ως… Διεθνής Πολιτιστικός Μαγνήτης.

Κάπου βορειότερα στην Αχαΐα κι λίγο πιο πέρα στην Αιγιάλεια, προαναγγέλεται ο «τουρισμός» δώδεκα (12) μηνών με θερινές αλλά και χειμερινές προτάσεις σοβαρών τουριστικών επενδύσεων.

Τα παραπάνω, όπως και αρκετά ακόμη ενδιαφέροντα θέματα για την ανάπτυξη και προβολή των αντίστοιχων περιοχών, διακρίναμε τελευταίως στα δικαίως «πανηγυρίζοντα» πρωτοσέλιδα του τοπικού τύπου.

Είναι πράγματι, εξαιρετικές ειδήσεις. Χαρμόσυνη παρένθεση στην επαναλαμβανόμενη συνήθεια της μιζέριας και της απογοήτευσης που μας τροφοδοτούν η παρατεταμένη ανέχεια και οι συνθήκες της πολύπλευρης κρίσης.

Ανάμεσα στους δύο ισχυρούς πόλους ανάπτυξης της Πελοποννήσου υπάρχει και ο αδύναμος μεσαίος κρίκος της αλυσίδας, ο «πάμφτωχος συγγενής» που δεν ακολουθεί το παράδειγμα των γειτόνων του, αλλά προτιμά τον ανόητο μονόδρομο της συμφοράς του.

Διαγράφει μία αντιστρόφως ανάλογη πορεία, χωρίς κανένας ευεργετημένος από αυτόν, να έχει την δυνατότητα και την ικανότητα, με αποφασιστικό τρόπο να τον σταματήσει. Κατακρυμνίζεται καθημερινώς στο «μαύρο τούνελ» της απραξίας του, στην οποία απομονώνεται απειλητικά και καταστρεπτικά για το μέλλον του.

Αλήθεια, πόσα πρωτοσέλιδα επιτυχίας και δικαίωσης για κάτι καλό μετρήσαμε και μετράμε στην Ηλεία; Πιθανολογώ απολύτως κανένα…

Αξιοθρήνητοι παρακολουθούμε την ειδησεογραφία για την εξέλιξη με τα σκουπίδια, τις αναβολές για το σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, τα «ξεχασμένα» έργα υποδομής σε άλλους τομείς, τα προγράμματα που δεν αξιοποιούμε και τις «χαμένες ευκαιρίες» που περνούν ανέγγικτα από μπροστά μας.

Συνηθίζουμε να διαφωνούμε σε όλα, να αναζητούμε ενόχους και θύματα, να ψάχνουμε αιτίες και αφορμές, να κρίνουμε εύκολα αλλά όχι ουσιαστικά και να ψάχνουμε να βρούμε ποιός φταίει περισσότερο και ποιος λιγότερο για την κατάντια μας.

Στο τέλος, αυτάρεσκα «δαφνοστεφανώνουμε» – ελέω μικροπολιτικής- και τους μοιραίους, που κατά παράδοση δεν αισθάνονται την ανάγκη να αποδεχθούν τα λάθη τους αλλά να «διαφύγουν» από την ευθύνη που τους βαραίνει με τον πιο ανώδυνο τρόπο.

Έτσι όμως, δεν πάμε πουθενά. Και δεν μας φταίνε οι άλλοι όπως θέλαμε να πιστεύουμε κάποια χρονιά νωρίτερα. Εμείς, αφήνουμε την Ηλεία στην τύχη της, που η συγκυρία την έχει φέρει στο πέρασμα πολλών ετών, να διαχειρίζονται τα θέματά της μικρότεροι τωνπεριστάσεων παράγοντες. Αιρετοί και μη προσπαθήσουν αλλά δεν φέρνουν αποτέλεσμα.

Όσο λοιπόν κλείνουμε τα μάτια για να μην δούμε τί συμβαίνει γύρω μας και ειδικότερα στη γειτονιά μας, αλλά τόσο θα φθάνουμε χαμηλότερα. Και είναι κρίμα…

Χρίστος Πλευριάς

xr_plevrias@yahoo.gr

Όλη η επικαιρότητα