Αρθρογραφία

Ένας χρόνος μετά το «μαύρο»

istoriki_fotografia_._me_tin_aglaitsa.jpg

Γράφει ο Χρίστος Πλευριάς

 

Οι Περιφερειακοί Σταθμοί σε ένα τέτοιο κλίμα, είναι οι μόνοι που αντέχουν. «Απαντούν» με το πρόγραμμά τους σε όσους έγραψαν στα «παλαιότερα των υποδημάτων τους» την ίδια την ιστορία του τόπου τους, αλλά και μια «δυνατή φωνή» της επαρχίας προς την κεντρική εξουσία…

Σε δύο ημέρες ακριβώς συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε που επισήμως είδαμε για τελευταία φορά να εκπέμπει το σήμα της ΕΡΤ και ενώ προηγουμένως ο άλλοτε υπάλληλός της, κυβερνητικός εκπρόσωπος της τρικομματικής τότε εξουσίας Σίμος Κεδίκογλου ανακοίνωνε το κλείσιμό της.

Αυτομάτως 2.500 εργαζόμενοι ετέθησαν για του «ξαφνικού θανάτου» εκτός δουλειάς και «θυσιάστηκαν» στον βωμό του επιτακτικού αιτήματος της τρόικας για τον αντίστοιχο αριθμό απολύσεων που κανένας υπουργός δεν επιχειρούσε.

Οι εικόνες που είδαμε το χρονικό διάστημα του περ. Ιουνίου, αλλά και αργότερα το ίδιο αναπάντεχες και σε αρκετές περιπτώσεις συγκλονιστικές. Χιλιάδες κόσμου κάθε βράδυ εκδήλωναν τη συμπαράστασή τους έξω από το ΡαδιοΜέγαρο και η Ελλάδα είχε «παγώσει» από τη βεβιασμένη κίνηση Σαμαρά, που κατ’ άλλους, ένθερμους υποστηρικτές του θεωρήθηκε ακόμη και «μαγκιά…».

Τι ακολούθησε μετά την 11η Ιουνίου και το «μαύρο» της ΕΡΤ που αιφνιδίασε ακόμη και την Ευρώπη; Ας αναφερθούμε στα πλέον χαρακτηριστικά:

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η χώρα έμενε χωρίς Εθνικό Δίκτυο Ραδιοφωνίας – Τηλεόρασης, γεγονός που την άφησε εκτεθειμένη αφού αποδείχτηκε εξαιρετικώς πρόχειρη και ανέτοιμη να προχωρήσει στη δημιουργία ενός νέου φορέα.

Στο ίδιο διάστημα, εργαζόμενοι της ΕΡΤ που είχαν πλέον  απολυθεί, δεν σταματούν να λαμβάνουν τη μία μετά την άλλη τιμητική διάκριση στο εξωτερικό για την παραγωγή σπάνιου έργου και την υψηλή ποιότητα τεχνογνωσία που διαθέτουν!

Το Υπουργείο Οικονομικών θεωρείται ο «διάδοχος» έχοντας την ευθύνη για όσα θα συμβούν είτε στην ΕΡΤ είτε σε ένα νέο φορέα και στη Βουλή τα πολιτικά «δεκανίκια» εκείνων που αποφάσισαν το «μακελειό» στην Αγία Παρασκευή κάνουν λόγο για… γενναίες αποζημιώσεις των απολυμένων.

Πιθανότατα είναι οι ίδιοι που παραμένουν τώρα σιωπηλοί, μπροστά στις διαμαρτυρίες αγανακτισμένων και κατεστραμμένων οικονομικά ανθρώπων, απέναντι στους οποίους εξακολουθούν να μοιράζουν «συκοφαντίες» αλλά δυστυχώς όχι τα δεδουλευμένα τους.

Σιγά – σιγά και μετά από ένα μεγάλο «κενό αμηχανίας» κινούνται οι διαδικασίες για να στηθεί κάτι άλλο, που το ονομάζουν «ΔΤ» και υπόσχονται προσλήψεις σημαντικών και πολλών θέσεων. Στα σχέδιά τους βέβαια «ξεχνούν» Περιφερειακούς Σταθμούς, Μουσικά Σύνολα και άλλους τομείς που αποτελούσαν κομμάτια της ΕΡΤ…

Ο διχασμός μεταξύ των απολυμένων αναπόφευκτος… Κάποιοι αναζητούν τον επαναπροσδιορισμό της εργασίας τους μέσα στο νέο φορέα, κάποιοι άλλοι επιλέγουν τον προηγούμενο και ξεκινούν ένα μακρύ – όπως φαίνεται – δικαστικό αγώνα για να δικαιωθούν!

Ο «εμφύλιος» θα συνεχιστεί και για το μόρφωμα της ΝΕΡΙΤ για την οποία δαπανώνται τεράστια ποσά ενώ εισρέουν διαρκώς πέρα από τα άτομα που «υπέδειξε» το ΑΣΕΠ και αρκετά ακόμη που μπαίνουν από το «παράθυρο» και τις… πίσω πόρτες των Υπουργείων.

Οι Περιφερειακοί Σταθμοί σε έναν τέτοιο κλίμα είναι οι μοναδικοί που αντέχουν… «Απαντούν» με το πρόγραμμά τους σε όσους κυβερνητικούς και κοινοβουλευτικούς παράγοντες έγραψαν στα «παλαιότερα των υποδημάτων τους» την ίδια την ιστορία του τόπου τους, και μια «δυνατή φωνή» της επαρχίας προς την κεντρική εξουσία.

Μαζί τους και οι απολυμένοι της «ΕΤ-3» και όσοι ιντερνετικά κρατούν «ζωντανή» την προσπάθεια μέσα από το «ert.open».

Και κάτι ακόμη που ακολούθησε την 11η Ιουνίου μέχρι σήμερα, που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Είναι τα αφανή θύματα της ΕΡΤ. Μέσα στον χρόνο «έφυγαν» από τη ζωή 12 άτομα. Τελευταία η 47χρονη Χρυσούλα Κατσιμιλή.

Εργαζόταν 24 χρόνια στην ΕΡΤ. Με τον μισθό της έλαβε δάνειο για να αγοράσει ένα σπίτι 80 τετραγωνικών. Πέθανε την περ. εβδομάδα. Μόλις είχε λάβει ειδοποίηση για την κατάσχεση του διαμερίσματός της…

Όλη η επικαιρότητα