Αρθρογραφία Ηλεία Σαν Σήμερα

Γιώργος Γεωργιόπουλος: «Το πάθημα δεν μας έγινε μάθημα»

Οι τελευταίες πυρκαγιές στην Ανάληψη και τα Ροδινά, δέκα ακριβώς χρόνια μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007, ήρθαν για να ξυπνήσουν μνήμες από την Ηλειακή τραγωδία αλλά και να επανακαταθέσουν ερωτήματα και να επαναφέρουν σκέψεις και προβληματισμούς για το τι έγινε, τι κάναμε για τη πρόληψη των πυρκαγιών, την αποκατάσταση των ζημιών, την ανασυγκρότηση του βαρύτατα τραυματισμένου παραγωγικού ιστού.

-Ειδική Έκδοση: ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ 2007-

Η γεωγραφική θέση της Ηλείας, η ραγδαία επιδεινούμενη κλιματική αλλαγή, η φυτική σύσταση των δασών μας, το δύσκολο ανάγλυφο της ορεινής περιοχής, η πυκνότητα της αναγεννημένης χλωρίδας, προδικάζουν την επανάληψη μεγάλων πυρκαγιών και στο μέλλον.

Η πρόληψη λοιπόν και η αντιπυρική θωράκιση της Ηλείας πρέπει να αποτελεί πρώτιστη προτεραιότητα.

Ελάχιστα έχουν γίνει στον τομέα αυτό αυτά τα δέκα χρόνια που πέρασαν.

Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος πρέπει τάχιστα να μελετήσει τις συνθήκες, τα αίτια, τις αδυναμίες, τις παραλείψεις που οδήγησαν στην τραγωδία του 2007 και αφού καταλήξει στα αναγκαία συμπεράσματα να καταρτίσει ένα σχέδιο πρόληψης και καταστολής των βέβαιων πυρκαγιών του μέλλοντος.

Κάθε μεγάλη πυρκαγιά ακολουθούν έντονα και καταστροφικά πλημμυρικά φαινόμενα. Τις συνέπειες αυτών των πλημμυρών ζούμε τα τελευταία 10 χρόνια στην Ηλεία. Η αντιπλημμυρική προστασία υπήρξε και είναι πλημμελής. Κρατική χρηματοδότηση ειδικά προς αυτόν τον ευαίσθητο και κρίσιμο τομέα δεν υπήρξε. Έχω όμως την γνώμη ότι και εμείς, οι αυτοδιοικητικοί, έπρεπε να κατευθύνουμε περισσότερους πόρους από το Ταμείο Μολυβιάτη στην αντιπλημμυρική μας θωράκιση.

Τις τελευταίες ημέρες έχει επανέλθει η συζήτηση για το Ταμείο Μολυβιάτη, την μέχρι τώρα αξιοποίησή του, τα τυχόν εναπομείναντα υπόλοιπά του, τη διεκδίκησή τους.

Ήδη από τον μήνα Μάϊο επανέφερα το θέμα σε παράγοντες του Υπουργείου Οικονομικών που επισκέφθηκαν την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του 2010 το συγκεντρωθέν ποσό ανήρχετο με τους τόκους στα 215 εκατομμύρια ευρώ. Μεγάλο μέρος αυτών κατανεμήθηκε σε 18 νομούς της χώρας μάλλον κατά περιγραφή, καθ΄ υπέρβαση δηλαδή της νομιμότητας και του σκοπού της δωρεάς.

Στην Ηλεία έχουν διατεθεί περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή ούτε καν το 1/5 του συνολικού ποσού. Η αδικία αυτή πρέπει να αποκατασταθεί με την κατανομή ολόκληρου του υπολοίπου, το οποίο κατά εκτιμήσεις ανέρχεται στο ποσό των 50 εκατομμυρίων ευρώ, στην Ηλεία.

Αμέσως μετά το 2007 εκπονήθηκαν μελέτες και εξαγγέλθηκαν αναπτυξιακά σχέδια ουκ ολίγα. Κυβερνήσεις, κόμματα, αυτοδιοικητικές αρχές, πανεπιστημιακά ιδρύματα, παρουσίασαν τις προτάσεις ανασυγκρότησης της καμμένης Ηλείας. Όλα έμειναν σχέδια επί χάρτου και γρήγορα ξεχάστηκαν αφήνοντας μια πικρή γεύση απογοήτευσης στους πολίτες.

Τι πρέπει έστω και αργά να κάνουμε.

  1. Το ταχύτερο ένα σχέδιο πρόληψης και καταστολής των πυρκαγιών, ένα σχέδιο αντιπυρικής θωράκισης της Ηλείας, από το Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος σε συνεργασία επιτέλους με τις δασικές υπηρεσίες.
  2. Έργα αντιπλημμυρικής και αντιδιαβρωτικής προστασίας με επικαιροποίηση της μελέτης του καθηγητή Ευθύμιου Λέκκα, με πόρους από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και τα ευρωπαϊκά προγράμματα.
  3. Άμεση και συλλογική από τους φορείς της Ηλείας διεκδίκηση του συνολικού υπολοίπου του Ταμείου Μολυβιάτη για την υποστήριξη και των παραπάνω δράσεων.
  4. Ένα νέο ρεαλιστικό, στοχευμένο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης της Ηλείας με εξασφαλισμένους πόρους.

Όλη η επικαιρότητα