Η αναζήτηση της ανθρώπινης επαφής στο διαδίκτυο

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη αναζητούν καθημερινά την ανθρώπινη επαφή στις εικονικές λεωφόρους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης! Συνομιλούν μέσω μίας οθόνης ηλεκτρονικά, προγραμματίζουν συναντήσεις, ανταλλάσσουν ερωτικά μηνύματα, προσβολές, αναζητούν ερωτικούς συντρόφους και κυνηγούν την ουτοπία της ανθρώπινης επαφής στις σκοτεινές γωνιές του κυβερνοχώρου. Οι περισσότεροι ανταλλάσσουν μετά μανίας ηλεκτρονικά μηνύματα με τη βοήθεια κινητών τηλεφώνων!

Νεαρά παιδιά, αποκομμένα από την παρέα τους, συγκεντρωμένα σε μία μικροσκοπική οθόνη αποστέλλουν και απαντούν σε μηνύματα, αδύναμα να συνειδητοποιήσουν ότι η πραγματική ζωή περνάει και χάνεται δίπλα τους…
“Έχω την εντύπωση ότι ο σημερινός άνθρωπος δεν καταφεύγει στο Ίντερνετ για να συναντήσει έναν άλλο άνθρωπο, αλλά περισσότερο για να παίξει με αυτή την υπόθεση. Η όλη διαδικασία δεν είναι παρά ένα παιχνίδι με κάποιον που θα μπορούσε να γίνει σύντροφος ή φίλος, αλλά τελικά δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά! Στατιστικά μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό συναντιέται και ένα ακόμη μικρότερο δημιουργεί τελικά σχέση” αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Κ.Γκοτζαμάνης, ψυχίατρος.

Γιατί τελικά η σχέση είναι μία συνεχής ανταλλαγή βλεμμάτων, αγγιγμάτων, λόγου και συναισθημάτων και δυστυχώς ή ακόμα καλύτερα ευτυχώς, αυτά δεν δύνανται να μεταδοθούν διαδικτυακά.

Ουδείς αμφιβάλλει πως οι νέες τεχνολογίες μας χαρίζουν απλόχερα τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε νέες σχέσεις, να έρθουμε πιο κοντά, να επικοινωνήσουμε με ανθρώπους που υπό άλλων συνθηκών δε θα γνωρίζαμε ποτέ! Να ξεπεράσουμε τα φράγματα της απόστασης και να συνομιλούμε με φίλους που βρίσκονται στην άλλη άκρη της γης!
Την ίδια στιγμή όμως ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να παραμελήσουμε τις προσωπικές μας σχέσεις με τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας! Και το πιο επικίνδυνο είναι πως οι επιδράσεις των νέων αυτών τρόπων επικοινωνίας και κατ’ επέκταση των νέων αυτών τρόπων επαφής στα νέα αυτά μέσα, ίσως να μην μπορούν να προβλεφθούν χρησιμοποιώντας την κονωνική μας εμπειρία από το παρελθόν.

Επαφίεται σε όλους εμάς να μην αφήσουμε τα χρόνια της τεχνολογίας να γίνουν τα χρόνια της μοναξιάς μας!
Τελικά είναι πιο εύκολη η ανθρώπινη επαφή με 10.000 άτομα και πιο δύσκολη με ένα!

Ίσως γιατί έχουμε μάθει να υψώνουμε τείχη στην αληθινή επικοινωνία και επαφή παρά να χτίζουμε γέφυρες για να τη συναντήσουμε αληθινά!

Και δρώντας καθ’ αυτόν τον τρόπο νοσούμε πραγματικά βιώνοντας τη πιο μεγάλη νόσο: να μην είμαστε τίποτα για κανέναν! Γιατί ο άνθρωπος ζει απ’ τη στιγμή που βρίσκει μία θέση στη ζωή του άλλου!
“Σ’ αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους! Πρέπει να αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται!” Σεφέρης.

Ας αναζητήσουμε λοιπόν την ανθρώπινη επαφή βιωματικά.
Ας μάθουμε να βλέπουμε και να ακούμε με την καρδιά μας!
Γιατί η ανθρώπινη επαφή είναι το άγγιγμα της ψυχής!