Βιβλίο

“Η Νίκη” του Χρήστου Χωμενίδη

1061338.jpg

 Νίκη απλώνει τη ζωή της σαν πανί στις 500 σελίδες του βιβλίου. Πάνω της προβάλλονται τα δραματικά γεγονότα που συγκλόνισαν -και όρισαν- την Ελλάδα το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Όμως, προσέξτε: ο Χωμενίδης γραφεί πρωτίστως μυθιστόρημα, κοινώς ακόμα και ένας αλλοδαπός, που δεν έχει την παραμικρή σχέση ή φόρτιση με τα γεγονότα, θα το ακολουθήσει με μια ανάσα ως το τέλος. Αλλά και από την άλλη, η αναπαράσταση της εποχής είναι τόσο επαρκής, ώστε από όποια πλευρά και αν δεις τη «Νίκη», στο τέλος τής πιστώνεις πληρότητα. Ναι, η «Νίκη» είναι πλήρης σε όνειρα και απογοητεύσεις. Και σε μεγάλα ψέματα που σβήνουν μέσα σε πικρές αλήθειες. Από τη μιζέρια της Αριστεράς μέχρι τις συμβατικές φόρμες του έρωτα. Από τους ήρωες ως τους ρεαλιστές. Νομίζω ότι ο αναγνώστης θα γυρίζει συνέχεια γύρω από την πλοκή, πότε με τα γυαλιά του ιστορικού παρατηρητή και πότε με τη ματιά που ακολουθεί μία μυθιστορηματική αφήγηση. Εδώ ο Χωμενίδης διαπράττει και μία πονηριά: έχοντας αλλάξει τα ονόματα των χαρακτήρων του, απέκτησε το δικαίωμα να επενδύσει την πραγματικότητα με περισσότερο μύθο. Αυτό δεν αλλοιώνει την ιστορική ακρίβεια – κάθε άλλο, επιτρέπει στην κλωστή να ξετυλιχτεί πιο γρήγορα, πιο όμορφα.

Όλη η επικαιρότητα