Η παραχώρηση των εκτάσεων…

«Δώστε πάλι τη γη αλλά προστατέψτε τους πραγματικούς μικρούς αγρότες από Εταιρίες και ‘μεγαλοτσιφλικάδες’ που δρουν κάθε χρόνο ανεξέλεγκτα…»

 

Δικαιολογημένος ο θόρυβος που ξέσπασε για την παραχώρηση εκτάσεων των πρώην λιμνών καθώς η σημειωθείσα καθυστέρηση αποδεικνύεται επιζήμια για τους δικαιούχους καλλιεργητές.

Είδαμε έτσι την κινητοποίηση των τελευταίων ημερών, αλλά και την ένταση που επικράτησε μεταξύ εμπλεκομένων φορέων – υπηρεσιών και των ίδιων των αγροτών…

Όπως είδαμε επίσης τον χειρισμό του θέματος από πρόσωπα που δεδηλωμένα κινούνται στην προεκλογική περίοδο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών. Γεγονός, που ενδεχομένως δεν συνέβαλε στην επίλυση αλλά στην όξυνση των προβλημάτων. Γνωρίζουμε άλλωστε και από το παρελθόν ότι ακόμη και καλές προθέσεις να υπάρχουν όταν αυτές εκφράζονται σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο εκλογικής συγκυρίας, μόνο καχυποψία και κατ’ επέκταση αντίδραση μπορούν να προκαλέσουν!

Ξεκαθαρίζουμε πάντως ότι οι εκτάσεις των πρώην λιμνών πρέπει να παραχωρηθούν και φέτος για την καλλιέργειά τους. Είναι το πλέον σωστό που αναγκαία και θετικά προς τους αγρότες κινείται, και ουσιαστικά προς την υποβοήθηση της τοπικής οικονομίας κατευθύνεται.

Χρειάζεται λοιπόν εγρήγορση για την απόφαση, γιατί ο χρόνος κυλά και αφήνει εκτός δουλειάς (και ελπίδας) τους παραγωγούς που κινδυνεύουν να απολέσουν ένα μεγάλο τμήμα του βασικού εισοδήματός τους.

Συνειδητοποιούμε εξ’ άλλου ότι δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία η απόδοση ευθύνης σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα σχετικά με την χρονοτριβή, όσο η ταχύτητα που πλέον πρέπει να διαθέσουν εκείνοι που αναλαμβάνουν τις διαδικασίες. Και φυσικά αν απαιτηθεί η συνεργασία τους είναι υποχρεωμένοι να αφήσουν κατά μέρος τις γκρίνιες και τις αντιπαραθέσεις για να δουλέψουν σε κοινή συνισταμένη.

Αναμενόμενο είναι πάντως ότι είτε στον επόμενο χρόνο είτε στο άμεσο χρονικό διάστημα μπροστά μας, το καθεστώς θα αλλάξει και η παραχώρηση κατά ένα μεγάλο βαθμό θα είναι διαφορετική.

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης αν και επί του παρόντος βρέθηκε ανέτοιμο ως προς την εφαρμογή είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι η σημερινή εικόνα θα αλλάξει. Ο διαγωνισμός θα διευρυνθεί και το δικαίωμα της καλλιέργειας θα μεταφερθεί και εκτός παραλίμνιων κοινοτήτων…

Ζητούμενο λοιπόν είναι να προστατευθούν από μια τέτοια απόφαση οι αγρότες μας ή τουλάχιστον να θιγούν όσο το δυνατόν λιγότερο τα συμφέροντά τους. Ειδικά αν επικρατήσουν τα σχέδια για την… “εισβολή” γιγαντιαίων εταιριών στην εκμετάλλευση των εκτάσεων.

Και όταν επισημαίνω ότι “πρέπει να προστατευθούν” εννοώ ακριβώς τους μικρούς καλλιεργητές που προσπαθούν από την συγκεκριμένη γή να ζήσουν την οικογένειά τους, αγωνιώντας κάθε χρονιά για την εξέλιξη της παραγωγής.

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που όλο το προηγούμενο διάστημα έμειναν απροστάτευτοι τελικά, όχι από τις προαναφερόμενες επιχειρήσεις αλλά από τους λεγόμενους «μεγαλοπαραγωγούς» ή όπως θα τους χαρακτηρίζαμε σε παλαιότερη εποχή «μεγαλοτσιφλικάδες» οι οποίοι σε… ξένη γη εκμεταλλεύονται αδιακόπως τους μεροκαματιάρηδες αγρότες, δρώντας ανεξέλεγκτα και με ανύπαρκτο μέχρι τώρα το δημόσιο έλεγχο…

Εν κατακλείδι, όποιον τρόπο και αν επιλέξει η κεντρική εξουσία, να… ξαναμοιράσει τις εκτάσεις, οφείλει να το κάνει με δικαιοσύνη, θέτοντας «ασφαλιστικές δικλείδες» τάξης και νομιμότητας, διαφυλάττοντας αυτό που θα νομοθετήσει…