Καλή σχολική χρονιά!

kali_sholiki_hronia.jpg

Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς θα μου επιτρέψετε να καταθέσω μερικές σκέψεις και μερικές συμβουλές που έχουν να κάνουν γενικά με τη συμπεριφορά τη δική σας και των παιδιών στις σχολικές διεργασίες. Πρώτα απ’ όλα ξεχάσετε ότι πηγαίνετε εσείς  σχολείο. Τα μαθητικά σας χρόνια (καλώς ή κακώς) έχουν παρέλθει χωρίς επιστροφή. Πάψτε να ασχολείστε με τις εργασίες των παιδιών σας και αφήστε τους τη δυνατότητα να μάθουν πώς να μαθαίνουν.  Μη συγκρίνετε ποτέ το παιδί σας με τα άλλα παιδιά. Το κάθε παιδί είναι διαφορετική οντότητα (το ίδιο διαφορετική και από τη δική σας), τούτο σημαίνει ότι έχει διαφορετική ιδιοσυγκρασία, διαφορετική ψυχοσύνθεση, διαφορετική σχέση χρονολογικής και πνευματικής ηλικίας και διαφορετικό ρυθμό ανάπτυξης. Ως εκ τούτου ο τρόπος και ο χρόνος που αφομοιώνει και εμπεδώνει το κάθε γνωστικό αντικείμενο είναι εντελώς ξεχωριστός για κάθε παιδί. Προσπαθήστε να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες από το παιδί σας. Όλα τα παιδιά δεν έχουν τις ίδιες ικανότητες και δεξιότητες. Ούτε εσείς με τους συνομηλίκους σας έχετε, ακόμη και αν δεν το παραδέχεστε.  Είναι πολύ πιο σπουδαίο και χρήσιμο για το παιδί σας να είστε ρεαλιστές από το να περιμένετε να κάνει πράγματα  που δεν μπορεί να καταφέρει. Με λίγα λόγια μην απαιτείται από το παιδί σας να είναι τέλειο και να φέρνει οπωσδήποτε το «10». Δεν υπάρχει μόνο η κορυφή στη ζωή του ανθρώπου, υπάρχει και η μετριότητα, η οποία μάλιστα και επικρατεί αριθμητικά.  Αυτό που σε κάθε περίπτωση προέχει είναι να ενισχύσετε την αυτοεικόνα του παιδιού σας.

Έχετε εμπιστοσύνη στο δάσκαλο του παιδιού σας και μη ρίχνετε σε αυτόν το φταίξιμο για ότι νομίζετε ότι δεν πάει καλά με το παιδί. Μην επεμβαίνετε στη δουλειά του δασκάλου, δεν είστε ειδήμονες και σίγουρα δεν έχετε σπουδάσει παιδαγωγικά. Κανείς, ούτε εσείς στη δική σας δουλεία,  περιμένει από τον άλλο να του «μάθει» τη δουλειά του. Μην κατηγορείται το δάσκαλο μπροστά στα παιδιά, διαφυλάξτε το κύρος του, είναι εξαιρετικά σημαντικό για την ψυχική ισορροπία του παιδιού σας. Μην πιστεύετε αμέσως τα παράπονα του παιδιού σας. Δε σας λέει ψέματα, θέλει απλά να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του, γιατί  στον εγωκεντρικό ηθικό του κόσμο  έχει ανάγκη να φταίει πάντα κάποιος άλλος με αποτέλεσμα να βλέπει την αλήθεια μόνο  από τη δική του οπτική σκοπιά. Δεχτείτε τα «αρνητικά» σχόλια του δασκάλου. Είναι προτιμότερο να  απαιτείτε από αυτόν να μη «σας χαϊδεύει τα αυτιά», ώστε να γνωρίζετε τις πραγματικές δυνατότητες του παιδιού και να μη βρεθείτε προ εκπλήξεων αργότερα (Γυμνάσιο, Λύκειο). Συζητήστε με το δάσκαλο οτιδήποτε σας απασχολεί. Πρέπει να είναι ενήμερος για ό,τι συμβαίνει στο σπίτι, μην του κρύβετε οικογενειακά θέματα, διότι δε θα μπορεί να αιτιολογήσει τη συμπεριφορά του παιδιού και να κάνει την ανάλογη παιδαγωγική παρέμβαση. Πάψτε να νομίζετε ότι όλοι οι δάσκαλοι δουλεύουν με τον ίδιο τρόπο και μη συγκρίνετε τη δουλειά ενός δασκάλου με τη δουλειά ενός άλλου δασκάλου που έχει την ίδια τάξη. Η παιδαγωγική δεν είναι καρμπόν.  Δεν είναι κανείς σε θέση να γνωρίζει τις «ειδικές» συνθήκες της κάθε τάξης, παρά μόνο ο ίδιος ο δάσκαλος της τάξης, άρα είναι δύσκολο  να κρίνει κανείς τη δουλειά ενός δασκάλου απ’ έξω.

Δημιουργήστε σχέσεις τρυφερότητας, αγάπης, ασφάλειας και εμπιστοσύνης με το παιδί σας. Μην ξεχνάτε ότι με το παιδί σας δεν είστε φίλοι  και ούτε θα γίνετε ποτέ. Οι ρόλοι πρέπει να είναι διακριτοί: εσείς είστε οι γονείς και αυτά είναι τα παιδιά. Προσπαθήστε να βάλετε όρια στο παιδί – απαιτούνται – αλλά με ήρεμο τρόπο εξηγώντας του πάντα τη χρησιμότητά τους. Μην είστε πολύ «εύκολοι» στις τιμωρίες και ιδίως σε αυτές που γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι θα αποτύχουν ή δεν μπορούν να εφαρμοστούν. Θυμηθείτε ότι η τιμωρία μπορεί να είναι μια συμπεριφορική ενέργεια που στοχεύει στο να κάνει το παιδί υπάκουο, αλλά δεν παύει να είναι μια σκληρή πράξη και να έχει αμφίδρομα επακόλουθα. Άλλωστε η ανυπακοή, σν δε συνοδεύεται από ψυχοπαθολογικά αίτια, είναι τις περισσότερες φορές αποτέλεσμα κάποιου προβλήματος στις σχέσεις σας με το παιδί. Αυτό σημαίνει ότι  δημιουργούνται «ρήγματα» στις μεταξύ σας σχέσεις και μπροστά στον κίνδυνο αποξένωσης πρέπει να αντιδράσετε άμεσα διορθώνοντας τα. Είναι πολύ βασικό να θυμάστε ότι μέσα από τους τρόπους που εσείς αντιμετωπίζετε το παιδί σας, θα μάθει κι εκείνο να αντιμετωπίζει τόσο τον εαυτό του όσο και τους άλλους. 

Καλή σχολική χρονιά!

Στασινοπούλου Τζωρτζίνα