Αρθρογραφία

Κοίτα να ξεχρεώσεις…

Θυμάμαι παλιά στο χωριό που έλεγε η μάνα στον πατέρα: «Κοίτα αυτόν το μήνα να ξεχρεώσεις το μπακάλη, μη μας βρει ο καινούργιος χρόνος να χρωστάμε» και απαντούσε ο πατέρας: «Εννοείται, πως είναι δυνατόν να αφήσω παλιά χρέη για τον καινούργιο χρόνο, ξέρεις ότι πρέπει να μπούμε καθαροί στον καινούργιο χρόνο και να έχουμε μούτρα για τις επόμενες δυσκολίες».

Απλά μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας δηλαδή ,από απλούς και καθαρούς ανθρώπους, με καθαρούς λογαριασμούς και καθαρές σκέψεις για την επιβίωση με εντιμότητα, αξιοπρέπεια και οπωσδήποτε προστασία της κοινωνικής συνοχής της μικρής τους και έντιμης κοινωνίας.

Και ποιος από εμάς σήμερα δεν θα ήθελε την τακτοποίηση όλων των λογαριασμών πριν αλλάξει ο χρόνος, όλοι μας βέβαια, ακούγεται μέσα μας η φωνή της μάννας προς τον πατέρα και μας υπενθυμίζει την βασική αρχή της οικονομίας χωρίς πρωτογενή ελλείμματα, και βέβαια χωρίς συσσωρευμένα, που εν τέλει συνεπάγονται μνημόνια, προαπαιτούμενα, απαιτούμενα, αξιολογήσεις, ρυθμίσεις και ασφαλώς εξάρτηση και απώλεια αξιοπρέπειας.

Όσο όμως και αν το θέλουμε, σαν άτομα, αλλά και σαν οργανωμένη κοινωνία, δυστυχώς δεν γίνεται, ο χρόνος θα αλλάξει και θα φορτώσει στον καινούργιο όλες τις συσσωρευμένες αμαρτίες του, όλα τα ελλείμματα του πρότερου βίου μας, συσσωρευμένα και ατάκτως τοποθετημένα στον ειδικό λογαριασμό που κατασκευάσαμε αυθαίρετα και άλογα, για να καλύπτουμε και να κουκουλώνουμε την ανικανότητά μας.

Και πως άλλωστε να γίνει αυτό, με μειωμένες συντάξεις, μισθούς, με κλεισμένες επιχειρήσεις, με ανεργία, με έλλειψη παραγωγής, πως να μπορέσουμε αλήθεια να ξεχρεώσουμε τα συσσωρευμένα ελλείμματα, αφού δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ούτε τα τρέχοντα, που εν τέλει συσσωρεύονται και τοποθετούνται στον ειδικό λογαριασμό που προαναφέραμε;

Αναγκαστικά θα σταματήσουμε να βγαίνουμε στην πλατεία, θα αποφεύγουμε τον μπακάλη και αυτός θα μας στέλνει τα μαντάτα με τον γείτονα, κι εμείς θα αρχίσουμε να αποφεύγουμε και τον γείτονα, σιγά-σιγά θα κάνουμε παρέα μόνο με τους άλλους αδύναμους κρίκους της κοινωνίας μας, θα μας κοιτάζουν περιφρονητικά οι έχοντες και κατέχοντες, κι εμείς θα αποφεύγουμε να κυκλοφορούμε, να μιλάμε ,να ακούμε και να βλέπουμε, θα έχουμε χάσει την αξιοπρέπειά μας και θα περιθωριοποιηθούμε στον κόσμο των ομοιοπαθών αναγκαστικά και καταχρηστικά.

Και αναρωτιόμαστε, γιατί αλήθεια και σε τι φταίξαμε εμείς οι ίδιοι, ώστε να καταντήσουμε έτσι και να φτάσουμε στο σημείο να γίνουμε αποδιοπομπαίοι και χρεωμένοι από πάνω, μήπως δεν κάναμε σωστές επιλογές στο παρελθόν, μήπως εμπιστευτήκαμε λάθος ανθρώπους και βασιστήκαμε σε λάθος καταστάσεις και ψεύτικες προοπτικές, μήπως επιδοθήκαμε σε σπατάλες και υπερβολικά έξοδα, καταστρατηγώντας βασικές αρχές της οικονομίας, της ηθικής και της αξιοπρέπειας;

Και τι μπορούμε αλήθεια να κάνουμε ώστε να επανέλθουμε σε μία κατάσταση ανεκτής κανονικότητας και να ανακτήσουμε έστω ένα τμήμα της χαμένης αξιοπρέπειας, ξέρει μήπως κανείς;

Επαναδημοσίευση από τις ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ της 2.12.2016….

Όλη η επικαιρότητα