Κόσμος Υγεία

Κορωνοϊός-Ιταλία: Ν. Κακόγιαννος: Ζώντας σε μία πόλη που «σιώπησε»

Μιλά στην ΠΑΤΡΙΣ της Κυριακής για το πως είναι η καθημερινότητα στην Ιταλία της καραντίνας – Η ζωή έχει αλλάξει τόσο πολύ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα

 

Ο Νίκος Κακόγιαννος κάνει το διδακτορικό του στο Ινστιτούτο Μοριακής Ογκολογίας IFOM (είναι στο τελευταίο έτος). Ζει στο Μιλάνο, πλέον δουλεύει στο σπίτι και   μας δίνει μια εικόνα για το πώς είναι η καθημερινότητα στην Ιταλία της καραντίνας.

« Από τη Δευτέρα το βράδυ η Ιταλία είναι μια χώρα στην κόκκινη ζώνη.Όλα ξεκίνησαν λίγες εβδομάδες πριν όταν οι εφημερίδες και η τηλεόραση άρχισαν να «μιλούν» για τη νέα ασθένεια: «Ο ιός από την Κίνα έρχεται!»

Τα πρώτα κρούσματα έκαναν την εμφάνισή τους. Η περιοχή μπήκε σε καραντίνα αλλά δεν βοήθησε ιδιαίτερα, γιατί ήταν ήδη πολύ αργά…Το χειρότερο είναι αυτή η αίσθηση αβεβαιότητας. Σχεδόν καθόλου θόρυβος στους δρόμους. Όλα έχουν χάσει την ένταση τους, όλα είναι μπερδεμένα. Η κατάσταση μοιάζει εξωπραγματική. Αυτή η αίσθηση αναμονής φθείρει ψυχολογικά…»μας λέει

 

Πως είναι η ζωή σε καραντίνα;

Μέχρι τις 11 Μάρτη δεν είχαμε σημαντικές αλλαγές τουλάχιστον όσο αφορά την εργασία καθώς μας είχαν δώσει το δικαίωμα ναπηγαίνουμε στη δουλειά εάν έχουμε κάποια πειράματα που είναι σε εξέλιξη. Ταυτόχρονα είχαμε την δυνατότητα να δουλέψουμε και από το σπίτι εάν έχουμε για παράδειγμα να αναλύσουμε κάποια δεδομένα στον υπολογιστή από πειράματα που έχουμε ήδη κάνει. Όμως, στις 12 Μάρτη μας διώξανε όλους για το σπίτι.

Αυτό που σίγουρα έχει αλλάξει είναι η κοινωνική μου ζωή εκτός της δουλειάς γιατί όλα είναι κλειστά.

Από την αρχή της εβδομάδας αυτής έκλεισαν σχεδόν τα πάντα. Μόνο σούπερ μάρκετ, φαρμακεία είναι ανοικτά. Κι οι όποιες μετακινήσεις γίνονται κατόπιν σχετικής άδειας και μόνο για κάτι εξαιρετικά επείγον

Είναι δύσκολη η καθημερινότητα;

Η καθημερινότητα, μέχρι που ξεκίνησα να μένω στο σπίτι, ήταν γεμάτη αγωνία. Δεν μπορούσες να εμπιστευτείς κανέναν, είτε ήταν συνάδελφος, είτε ήταν φίλος. Δεν μπορούσες να δουλέψεις με κανέναν, φοβόσουν να φας και το φαγητό που σου σερβίρανε. Η απόδοση στη δουλειά μειώθηκε δραματικά. Αλλά και τώρα που δεν χρειάζεται να πάω στη δουλειά νιώθω και πάλι αγωνία για το τι θα γίνει στην Ιταλία, στην Ελλάδα αλλά και σε όλο το κόσμο.

Γύρω σας διαδραματίζονται σκηνές πανικού; 

Τα πρώτα 2 κρούσματα ξεκίνησαν από μια πόλη αρκετά κοντά στο Μιλάνο στις 21/02/2020 και σε λιγότερο από 24 ώρες είχαν «ξεπεταχτεί» στα 20.

Στις 22/02/2020, Σάββατο, είδα τα εστιατόρια κοντά στο σπίτι μου γεμάτα και τον κόσμο να περπατάει χωρίς να έχει συμβεί τίποτα.

Την επόμενη μέρα όμως που τα κρούσματα τριπλασιάστηκαν ο κόσμος πανικοβλήθηκε και έτρεξε και άδειασε τα σουπερ μάρκετ.

Η μεγάλη καθημερινή αύξηση των κρουσμάτων από κει και πέρα άρχισε να επηρεάζει τον κόσμο.

Στη δουλειά ήταν καθημερινό θέμα συζήτησης και ο κόσμος σκεφτόταν αν θα επιστρέψει στο τόπο του ή όχι.

Επίσης μέσα σε 1 με 2 μέρες αδειάσανε τα ράφια με τα αντισηπτικά χεριών και εξαφανίστηκαν οι χειρουργικές μάσκες από φαρμακεία και σούπερ μάρκετ.

Ο κόσμος και συγκεκριμένα οι ερευνητές από το ερευνητικό κέντρο που δουλεύω, πανικοβλήθηκαν και αυτοί γιατί το Σαββατοκύριακο πήγαν στο κέντρο και έκλεψαν ειδικές μάσκες που τις έχουμε για να εργαζόμαστε με επικίνδυνες χημικές ουσίες.

Στις βδομάδες που πέρασαν η αγωνία και ο φόβος κλιμακώνονταν.

Ένα δεύτερο παράδειγμα πανικού ήταν πρόσφατα όταν η Ιταλική κυβέρνηση ανήγγειλε πως όλη η Ιταλία θα αποκλειστεί για να περιορίσει την εξάπλωση του ιού.

Ξανά, ο κόσμος έτρεξε και άδειασε τα σούπερ μάρκετ. Επίσης το ίδιο βράδυ της αναγγελίας κόσμος που κατάγεται από τη νότια Ιταλία αλλά ήταν στη Λομβαρδία για διάφορους λόγους πήρε τα τελευταία τρένα για το νότο και κάποιοι από αυτούς μετέφεραν μαζί τους και τον ιό στη νότια Ιταλία.

Υπάρχει φόβος? Μαθαίνουμε για πολεμική κατάσταση και καραμπινιέρους στους δρόμους. Πόσο απέχει από την πραγματικότητα; Εσείς φοβάστε;

Σίγουρα υπάρχει φόβος και ανησυχία. Το έβλεπα στα μάτια των ανθρώπων και στο πρόσωπό τους πίσω από τις μάσκες. Είναι όλοι καχύποπτοι. Μετά το διάγγελμα της Ιταλικής κυβέρνησης για ολικό αποκλεισμό και υποχρέωση των πολιτών να μείνουν σπίτι υπάρχουν καραμπινιέροι και αστυνομικοί οι οποίοι κάνουν περιπολίες και σταματάνε τον κόσμο για έλεγχο, δηλαδή γιατί είναι εκτός σπιτιού και που πάνε.

Πρέπει να έχουμε ένα χαρτί πάνω μας υπογεγραμμένο που λέει ότι πάμε είτε στη δουλειά, είτε στο σούπερ μάρκετ, είτε στο γιατρό, είτε είναι έκτακτη ανάγκη να πάμε κάπου.

Αυτή μας η δήλωση θα ελεγχθεί αργότερα και αν είναι ψευδής θα έχουμε πρόστιμο μέχρι και 3 μήνες φυλάκιση.  Εμένα προς το παρόν δεν με έχουν σταματήσει. Το όλο κλίμα μεταφέρει μια ανησυχία και φόβο σε όλους μας.

Πότε αντιληφθήκατε  την κρισιμότητα της κατάστασης;

Ως βιολόγος ερευνητής δουλεύω κι εγώ με ιούς για διάφορα πειράματα οπότε έχω αρκετές γνώσεις για τα χαρακτηριστικά διαφόρων ιών.

Μέσα στις πρώτες 24 ώρες αφού πρωτοεμφανίστηκε ο ιός στην Ιταλία κοίταξα αμέσως να ενημερωθώ καλύτερα τι έγινε στην Κίνα και πως το αντιμετώπιζαν μέχρι εκείνη τη στιγμή. Από τη Κίνα κατάλαβα πως πρόκειται για έναν πολύμεταδοτικόιό. Επίσης, κοίταξα τη συσχέτιση του νέου ιού με τους ιούς του SARS και MERS από παλαιότερα για να δω πως αντιμετωπίστηκε η κατάσταση τότε με αυτούς τους δύο συγγενικούς ιούς με τον SARS COV 2.

 

Υπάρχουν ελλείψεις σε τρόφιμα, φάρμακα ή άλλα είδη?Διαπιστώνετε κρούσματα αισχροκέρδειας; 

Τα σούπερ μάρκετ μπορεί να αδειάζουν σε μέρες πανικού αλλά τα ξαναγεμίζουν άμεσα. Από φάρμακα είναι σίγουρο πως τα αντισηπτικά χεριών και οι μάσκες είναι σε έλλειψη. Δεν γνωρίζω με σιγουριά κάτι άλλο.

Κρούσματα αισχροκέρδειας υπάρχουν. Θυμάμαι, λίγες μέρες αφού είχε κάνει την εμφάνισή του ο ιός στην Ιταλία, στην εταιρία Άμαζον ένα μπουκαλάκι 30ml αντισηπτικό να κάνει 100 ευρώ. Επίσης, ενημερώθηκα ότι κάποιοι επωφελήθηκαν την κατάσταση και πήγαιναν σε σπίτια ηλικιωμένων προσποιούμενοι ότι θα τους έδιναντεστ να κάνουν για να δουν αν είναι θετικοί για τον ιό και τελικά τους έκλεβαν.

Τι κάνετε στην προσπάθειά σας να μην νοσήσετε; Τι δεν κάνετε; 

Πλύσιμο χεριών μέχρι 30-40 φορές την ημέρα, γι’αυτό και τα χέρια μου έχουν ξεραθεί αλλά ξεκίνησα να βάζω μια κρέμα για τη ξηρότητα. Δεν ακουμπάω το πρόσωπό μου. Απόσταση 1-2 μέτρων από οποιονδήποτε πάντα. Δεν βγαίνω για καφέδες ή σε εστιατόρια αν και τώρα είναι όλα κλειστά. Μένω στο σπίτι και βγαίνω μόνο για να πάω στο σούπερ μάρκετ. Ακολουθώ τις οδηγίες του παγκόσμιου οργανισμού υγείας, και της κυβέρνησης.

Από την εμπειρία σας τι θα μας συμβουλεύατε;

Οι άλλες χώρες πρέπει να μάθουν από την Κίνα και την Ιταλία και να μην κάνουν τα ίδια λάθη. Να πάρουν μέτρα νωρίτερα.Μεγάλη σημασία παίζει και τι βαρύτητα δίνει ο καθένας μας στο θέμα, αφού ένας χρειάζεται να πει «εντάξει, έχω λίγο πυρετό και βήχω αλλά θα πάω για έναν καφέ» και κάπως έτσι θα μολύνει όλη τη πόλη του και κατ’ επέκταση και άλλους.

Ακούστε το γιατρό σας και τον ΕΟΔΥ. Πάρτε το θέμα στα σοβαρά.

Όλη η επικαιρότητα