Ηλεία

«Λέσχη» του μπριτζ ο Κακόβατος!

Αν κάποιος σας έλεγε ότι υπάρχει ένα μέρος στην Ηλεία όπου οι κάτοικοί του παίζουν σχεδόν καθημερινά μπριτζ με την τράπουλα, θα σας φαινόταν παράξενο και διόλου πιστευτό. Κι όμως, στον Κακόβατο του δήμου Ζαχάρως το παιχνίδι μπριτζ, ιδιαίτερα δημοφιλές στο εξωτερικό, μετρά σχεδόν εκατό χρόνια ισχυρής και αναλλοίωτης παράδοσης!

Η εφ. «Πατρίς» επισκέφθηκε ένα από τα καφενεία του χωριού και διέκοψε για λίγο το παιχνίδι προκειμένου να μιλήσει με αυτούς που διατηρούν αυτήν την ασυνήθιστη παράδοση στο χωριό και να μας διηγηθούν την ιστορία της και τι ξεχωριστο προσφέρει αυτό το παιχνίδι.

«Το μπριτζ μετρά περίπου έναν αιώνα ιστορίας στο χωριό μας. Πρωτοήρθε το 1920 από έναν Ηλείο Αξιωματικό του Ελληνικού Στρατού, τον Στρατηγό Μπουκουβάλα. Το εν λόγω παίγνιο έφτασε εδώ από την εποχή που η Ελλάδα συμμετείχε στο πλευρό της Αγγλίας στην Ουκρανική εκστρατεία στην Κριμαία, γύρω στα 1919, όταν ο Έλληνας στρατηγός Μπουκουβάλας νόσησε από φυματίωση και αναγκάστηκε να επιστρέψει για θεραπεία στην Ελβετία, όπου και έμαθε να παίζει μπριτζ. Στη συνέχεια επέστρεψε με αναρρωτική στην Αθήνα και μετά ήρθε στο χωριό του, διαδίδοντας το παιχνίδι», μας εξιστορεί ο κ. Δημήτρης Τάγαρης σχετικά με την προέλευση του παιχνιδιού και προσθέτει ότι αρχικά το προτιμούσαν κυρίως άτομα που ανήκαν στους κύκλους της υψηλούς διανόησης, αλλά μετέπειτα διαδόθηκε και στα υπόλοιπα κοινωνικά στρώματα και έγινε λαϊκό άθλημα.

«Είναι το μόνο παιχνίδι με τράπουλα που ξεκινά να παίζεται από αριστερά. Ίσως και για αυτό θεωρείται πιθανότερη η προέλευσή του από τη Μεγάλη Βρετανία, αν και ερίζουν πολύ για αυτήν. Άλλοι λένε ότι έχει ρωσικές ρίζες, άλλοι λένε ότι έχει γαλλικές.» σημειώνει στην εφ. «Πατρίς» ο κ. Τάγαρης.

Λιγοστεύουν οι γνώστες του μπριτζ

Δίπλα του κάθεται ο κ. Βασίλης Χριστόπουλος, ο οποίος μας μυεί στο μπριτζ εξηγώντας μας τα βασικά.

«Το μπριτζ παίζεται πάντα με τέσσερις παίκτες, δύο συμπαίκτες και δύο αντίπαλους που προσπαθούν να δημιουργήσουν το “χτίσιμο” της γέφυρας, εξού και η ονομασία μπριτζ.. Το παιχνίδι λήγει από τη στιγμή που θα δημιουργηθεί η πρώτη γέφυρα. Η θέση του παίκτη που δεν παίζει, ονομάζεται “μορ”. Το αντίπαλο ζευγάρι παίζει με τον ίδιο τρόπο και προσπαθεί να σε εμποδίσει να δημιουργήσεις τη γέφυρά σου», μας αναλύει ο κ. Χριστόπουλος, εκφράζοντας το παράπονό του για την αδιαφορία της νεότερης γενιάς.

«Δυστυχώς, δεν είναι αρκετά δημοφιλές παιχνίδι προς τις νεότερες γενεές. Έχουμε μείνει μόλις τέσσερις στο χωριό που παίζουμε πλέον μπριτζ. Η διαφορά του με τα άλλα παιχνίδια της τράπουλας είναι ότι το μπριτζ δεν είναι τυχερό παιχνίδι, αλλά πνευματικό και τεχνικό. Απαιτεί σκέψη, υψηλό βαθμό προσοχής και συγκέντρωσης. Διεξάγονται Πανελλήνιοι αγώνες μπριτζ και υπάρχει Πανευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αλλά και Ολυμπιακοί Αγώνες», υπογραμμίζει στην εφ. «Πατρίς» ο κ. Χριστόπουλος.

Η κρυφή γοητεία του μπριτζ

Ο κ. Πέτρος Μπηλιώνης είναι ένας από τους τέσσερις που συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να παίζουν μπριτζ στον Κακόβατο και μοιράζεται με την εφ. «Πατρίς» τη δυσκολία αλλά και τη γοητεία του παιχνιδιού.

«Χρειάζεται ένας περίπου μήνας για να μάθει κάποιος να παίζει το βασικό μπριτζ. Για να μάθεις να παίζεις καλό μπριτζ, θα πρέπει να γνωρίζεις να παίζεις πρέφα, διαφορετικά είναι αρκετά δύσκολο να μάθεις. Βέβαια, από τη στιγμή που μαθαίνεις, δεν έχεις πλέον προτίμηση για άλλα παιχνίδια με τράπουλα. Είναι ένα παιχνίδι που απαιτεί ησυχία και σκέψη, ώστε να μπορούν οι παίκτες να κάνουν καλές και έξυπνες κινήσεις», επισημαίνει ο κ.Μπηλιώνης.

«Παίζω μπριτζ εδώ και 40 χρόνια, από 18 ετών. Προσπάθησα να το μάθω και σε κάποιους νεότερους και στην Καλίδονα, αλλά δεν “έκατσε” η παρέα. Έτσι, μείναμε εμείς τα στερνοπούλια να παίζουμε ακόμα το παιχνίδι. Έχει διάρκεια περίπου μία ώρα, ή και περισσότερο, και σε κρατά σε πνευματική εγρήγορση», μας εξηγεί ο κ. Δημήτρης Καραπαναγιώτης, συμπληρώνοντας ότι κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί έρευνες που συσχετίζουν το μπριτζ με το αλτσχάιμερ, τονίζοντας ότι όταν το μυαλό είναι σε εγρήγορση, περιορίζονται οι πιθανότητες να εμφανίσεις άνοια.

Ο κ. Τάγαρης μας αναφέρει ότι υπάρχει ελληνική ομοσπονδία μπριτζ και 60 σωματεία σε όλη την Ελλάδα και εκφράζει την επιθυμία να ιδρυθεί και στον Πύργο τέτοια λέσχη.

«Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία λέσχη μπριτζ στον Πύργο, γιατί τα πνευματικά παιχνίδια δεν ασκούν πλέον τον ίδιο ενθουσιασμό στις νεότερες γενεές όπως άλλοτε. Μόνο τέσσερις έχουμε απομείνει που γνωρίζουν και εξακολουθούν να παίζουν μπριτζ», προσθέτει ο κος Τάγαρης με την ελπίδα να γοητευθούν οι νεότεροι και να συνεχίζουν την εκατόχρονη παράδοση του Κακοβάτου.

Όλη η επικαιρότητα