Αρθρογραφία

Λουκέτα και αλυσίδες

Σε διακοπές στην πατρίδα βρίσκεται εδώ και κάποιες ο Αμερικανοέλληνας φίλος μας, ο οποίος τον τελευταίο καιρό δραστηριοποιείται σε τουριστικές επιχειρήσεις σε γειτονικά χώρα, είναι παρών όμως καθημερινά στην ουζοπαρέα στο καφενείο στη γωνία της πλατείας.

Και όπως ίσως παρατηρήσατε δεν είναι απλά παρών, αλλά συμμετέχει και κατευθύνει σχεδόν όλες τις πολιτικοκοινωνικές συζητήσεις, μάλιστα δε τελευταία άφησε να εννοηθεί ότι εκφράζει και κυβερνητικές απόψεις, πέραν της μόνιμης αισιοδοξίας που τον διακατέχει και  την εξηγεί απλά ως επαγγελματική συνήθεια εξ Αμερικής όπου είχε σοβαρές επιχειρήσεις.

Χθες το μεσημέρι όμως ξεπέρασε τα όρια και μάλιστα ενώ ήρθε σε αντίθεση με τις προηγούμενες θέσεις του περί επερχόμενης ανάπτυξης και ανάκαμψης της οικονομίας και της κοινωνίας, επέμενε να υποστηρίζει την άποψη ότι συνεχίζονται τα λουκέτα στις επιχειρήσεις και δεν φαίνεται πολύ κοντά ορίζοντας ανάπτυξης.

Άρχισε να αναφέρει οικονομικά στοιχεία, με αναλύσεις και προοπτικές, όπου δεν φαινόταν πουθενά ανάκαμψη, πλην μόνον  μιας μικρής πιθανότητας να αλλάξει το κλίμα και εφόσον γίνει αυτό και ενθαρρυνθούν οι ξένοι επενδυτές με κίνητρα στις διαδικασίες και στην φορολογία, να αρχίσουν δειλά-δειλά να γίνονται επενδύσεις και ακόμη πιο αργά να αρχίσει να φαίνεται ανάκαμψη.

Και βέβαια το δυσάρεστο στην όλη παρουσίαση  ήταν που επέμενε ότι συνεχίζονται με τους ίδιους ρυθμούς τα λουκέτα στην αγορά και μάλιστα συμπτωματικά μας έβαλε να παρακολουθούμε το απέναντι κατάστημα σιδηρικών, που κάνει χρυσές δουλειές ,όπως μας είπε, σε πώληση λουκέτων και αλυσίδων και μας επέβαλε να επιδείξουμε προσοχή, ώστε να επιβεβαιώσουμε την άποψή του.

Παρέθεσε βέβαια και στατιστικά στοιχεία περί του θέματος του κλεισίματος καταστημάτων, κάτω από το βάρος της υψηλής φορολογίας κυρίως, αλλά και της αδυναμίας του τραπεζικού συστήματος να χρηματοδοτήσει την αγορά, επιδιδόμενο μόνο σε χρηματοδότηση μικρής κλίμακας, σε μεγάλες επιχειρήσεις που απέμειναν όρθιες  και η χρηματοδότηση αφορά μόνο την απλή συντήρηση και επιβίωση.

Κολλήσαμε και εμείς στην είσοδο του απέναντι καταστήματος, μάλιστα κάποιοι πελάτες ήταν και γνωστοί μας, γεγονός που ενεθάρρυνε το Αμερικανοέλληνα φίλο μας, ώστε να ερευνήσει τις τσάντες με τα ψώνια και πραγματικά να μας δείξει τα λουκέτα και τις αλυσίδες, που προορίζονταν για το σφράγισμα των καταστημάτων τους.

Τα βλέπετε ασφαλώς λέει ο φίλος μας και δεν είναι κατασκευάσματα δικά μου, άσχετα αν βλέπω στην κυβέρνηση την προσπάθεια που καταβάλει για ανάκαμψη και επάνοδο στην κανονικότητα, καθώς επίσης βλέπω και τους ακραίους, οι οποίοι ονειρεύονται την  «επανάσταση», αλλά χωρίς οι ίδιοι να επιθυμούν να τσαλακωθούν και να αγωνιστούν, απλά απευθύνονται στους πρώην δήθεν αγανακτισμένους, οι οποίοι από το 2012 και δώθε αποσύρθηκαν σε άγνωστους τόπους.

Και εμείς, ενώ τον παρακολουθούμε, το μάτι μας είναι στραμμένο στην είσοδο του καταστήματος σιδηρικών, με τα λουκέτα και τις αλυσίδες.

Όλη η επικαιρότητα