Αρθρογραφία

Μας φταίει ο καιρός

Είναι και αυτός ο καιρός τελευταία τόσο ενοχλητικός, που δυσκολεύει την γενικότερη κατάσταση, που δεν την πολυσκεφτόμαστε λόγω εξοικείωσης βέβαια, αλλά όπως και να γίνει, τον βιώνουμε κάπως απότομα και μάλλον θα προτιμούσαμε τον κακό μας τον καιρό της καθημερινότητας, παρά αυτόν τον φυσικό και φυσιολογικό.

Βροχή, υγρασία, μούχλα, όλα μαζί και απότομα πέφτουν μέσα στον Νοέμβρη, σαν να μην υπήρχαν ο Σεπτέμβρης και ο Οκτώβρης ,που παρακαλούσαν για λίγη βροχή, αλλά τίποτα, όλα κρατήθηκαν για να έρθουν στο Νοέμβρη, απότομα και απροειδοποίητα, ακολουθώντας μάλλον το παράδειγμα του άλλου του καιρού που λέγεται, χάριν συντομίας και αυτοσαρκασμού, ο κακός μας ο καιρός.

Και ενώ τους προηγούμενους μήνες έγιναν ακόμα και δεήσεις για λίγη βροχή, κανείς δεν ξέρει αν εισακούστηκαν ετεροχρονισμένα, ή τελικά αν δεν εισακούστηκαν και απλά η φύση κανονίζει νομοτελειακά τα καιρικά της όπως νομίζει και όπως προβλέπεται εθιμικά και παραδοσιακά, λίγο γρηγορότερα ή λίγο αργότερα, φυσικά και φυσιολογικά.

Και μας κακοφαίνεται για τη βροχή, την υγρασία και τη μούχλα, γκρινιάζουμε και στηνόμαστε στις οθόνες της τηλεόρασης, για να δούμε τα δελτία καιρού και τους προπαγανδιστές των καιρικών ριάλιτυ, που διαφημίζουν τον καιρό που έρχεται, τον φυσικό και φυσιολογικό ερχομό του, αυτού του καιρού που έρχεται και παρέρχεται, αλλά ποτέ δεν παραμένει με το έτσι θέλω σε χώρους αφιλόξενους, όπως ο καθημερινός κακός μας καιρός.

Για αυτόν τον κακό μας καιρό της καθημερινότητας, που ήρθε και εγκαταστάθηκε απρόβλεπτα και απρόσκλητα, ούτε δεήσεις έγιναν, ούτε παρακάλια, αλλά τελικά αν το καλοπροσέξαμε, κάτι δεν κάναμε καλά, κάπου μπλέξαμε τα πράγματα και τον προκαλέσαμε, αν να τον ζητούσαμε για ένα είδος λύτρωσης, χωρίς καν να ξέρουμε από τι και από ποιον.

Απρόσεχτοι λοιπόν είμαστε και κακομαθημένοι μάλλον και δεν μας νοιάζει καθόλου για τον «κακό μας τον καιρό», που μας κατσικώθηκε την τελευταία 10/ετία και δεν λέει να ξεκουμπιστεί και αποφεύγουμε να διαμαρτυρόμαστε ,ακόμη και να ξεσηκωθούμε, συμβιβαστήκαμε σε όλα τα απαιτούμενα και αιτούμενα που μας έφερε και συνεχίζει να φέρνει, μας εξουδετέρωσε και μας νάρκωσε, χάσαμε τον προσανατολισμό μας και χάσαμε τον δρόμο που οδηγεί στην μεγάλη πλατεία.

Ναι, σε εκείνη την πλατεία και στις άλλες τις μικρότερες που μαζευόμασταν συχνά στο παρελθόν και τον αποθεώναμε, πιστεύοντας ότι είναι η λύτρωσή μας και η απελευθέρωσή μας από τον δυνάστη, προσκαλώντας ουσιαστικά τον επόμενο, τον πραγματικό και σκληρό δυνάστη, με τα μνημόνια που τώρα λέγονται προγράμματα στήριξης, με τις τρόϊκες που λέγονται θεσμοί και με τους «γερμανοτσολιάδες και δοσίλογους» που λέγονται «προστάτες και ευεργέτες»

Κατοχυρώσαμε και συνηθίσαμε έτσι τον κακό μας τον καιρό και υπεκφεύγουμε, ότι δήθεν και τάχα ,μας φταίνε τα φυσικά και φυσιολογικά φαινόμενα του Νοέμβρη και όχι ο μόνιμος ο κακός μας ο καιρός.

Όλη η επικαιρότητα