Stories Αθλητισμός Ηλεία

O Ηλείος Παραολυμπιονίκης Πολυχρόνης Χρονόπουλος τιμάται από την πένα τριών Ηλείων Λογοτεχνών

Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου, Φωτεινή Αζαμοπούλου και Πάνος Κούρβας του αφιερώνουν ποιήματα τους ως αναγνώριση στο μεγαλείο ψυχής του

Οι τρεις Ηλείοι λογοτέχνες και φίλοι του Παραολυμπιονίκη, Φωτεινή Αζαμοπούλου, Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου και Πάνος Κούρβας, με την πένα τους «μιλούν» για το ψυχικό σθένος και την υπέρβαση ψυχής και σώματος του Ηλείου Παραολυμπιονίκη…   «Έχω δώσει πάρα πολλούς αγώνες έχω λάβει πάρα πολλές φορές συγχαρητήρια για τις επιτυχίες μου, αλλά αυτό είναι πάρα πολύ ιδιαίτερο, είναι πάρα πολύ συγκινητικό», δήλωσε ο Πολυχρόνης Παπανικολάου.

Η Ηλεία των Ολυμπιακών αγώνων είναι περήφανη για τον δικό της -μοναδικό- Ολυμπιονίκη. O Παραολυμπιονίκης Πολυχρόνης Χρονόπουλος, με την εθνική ομάδα της σφαιροβολίας, στο παρελθόν έχει λάβει μέρος σε παγκόσμιους, ευρωπαϊκούς και πανελλαδικούς αγώνες. Το 2004 αγωνίστηκε στην Παραολυμπιάδα της Αθήνας, όπου αναδείχθηκε για ακόμα μία φορά Ολυμπιονίκης.

Στο βιογραφικό του, ο ίδιος, αναφέρει:

«Γεννήθηκα στο Γούμερο Ηλείας. Από δεκατεσσάρων ετών ζω στην Αθήνα. Εργαζόμουν και σπούδαζα παράλληλα στα ΚΕΤΕ Ηλεκτρολόγων. Από το 1983 εξαιτίας ενός τροχαίου ατυχήματος είμαι τετραπληγικός. Συνέχισα τις σπουδές μου και πήρα το πτυχίο Προγραμματιστή Η/Υ. Παράλληλα ασχολήθηκα με την μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό. Αγωνίστηκα στην κολύμβηση, όπου ελάμβανα χρυσό ή ασημένιο μετάλλιο.

Ο Πολυχρόνης Παπανικολάου στην Παραολυμπιάδα της Αθήνας, το 2004, όπου αναδείχθηκε για ακόμα μία φορά Ολυμπιονίκης.

Το 1993, στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Stoke Mandeville στην Αγγλία, κατέκτησα  χρυσό και ασημένιο μετάλλιο. Το 1994, στο πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Μάλτα, κατέλαβα την 7η θέση. Από το 1994 αγωνιζόμουν στον στίβο, στη  σφαίρα. Σε όλα τα Πανελλήνια πρωταθλήματα, κατέκτησα ισάριθμα μετάλλια με μεγάλες επιδόσεις. Συχνά κατέρριπτα το Πανελλήνιο ρεκόρ και συμμετείχα σε όλες τις αποστολές της Εθνικής Ομάδας.

Ο Ηλείος Παραολυμπιονίκης στην Βουλή των Ελλήνων το 2000.

Αγωνίστηκα σε 5 Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα με ένα χρυσό και ένα ασημένιο μετάλλιο και σε 6 παγκόσμια με ένα χάλκινο. Έχω λάβει μέρος σε 3 Παραολυμπιάδες, όπου κατακτούσα την 7η θέση και είμαι παραολυμπιονίκης»…

Ο Πολυχρόνης Παπανικολάου βραβεύτηκε στην «Βραδιά των Άσσων 2017» της εφημ. ΠΑΤΡΙΣ.

Οι τρεις Ηλείοι λογοτέχνες και φίλοι του Παραολυμπιονίκη, Φωτεινή Αζαμοπούλου, Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου και Πάνος Κούρβας, συχνά συναντιούνται με τον αθλητή συχνά-πυκνά στην Αθήνα. Μοιράζονται μαζί του, εκτός από το χιούμορ, τα κοινά βιώματα από τη γενέτειρα τους Ηλεία, τις ιδέες τους για δράσεις στον τόπο τους, αλλά και τις εμπειρίες του αθλητή από τους αγωνιστικούς χώρους. Η δική τους επιβράβευση για τον αθλητή έρχεται μέσα από την ποιητική τους κατάθεση. Με την πένα τους «μιλούν» για το ψυχικό σθένος και την υπέρβαση του Ηλείου Παραολυμπιονίκη. Μια υπέρβαση ψυχής και σώματος που στέκεται πρότυπο μίμησης για όλους μας.

Παγκόσμια ημέρα ΑμεΑ, καλεσμένος στο Λύκειο όπου εργάζεται η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου, στην Αθήνα, μοιράζεται εμπειρίες με τους μαθητές

Γράφει η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου:

«Ο Σείριος»

Κι όταν τα φώτα της σκηνής τρεμόσβηναν

η κακιά ώρα ταχυδρόμησε στο σπίτι

τα επείγοντα μαντάτα:

«Στη μέση του σκηνικού

ο λαμπερός Σείριος

σέρνει τα βήματα βαριά».

Κι όταν η δίκοπη ώρα

μετρούσε χιόνι

με τις νιές φτερούγες σου

να κρούουν τα σύννεφα

στο φοβισμένο κράσπεδο του πόνου

συ, δεν κοίταξες πίσω

μάζεψες της πνοής σου τα πυρόφυλλα

και σύντροφος εγίνηκες

με τους αγέρωχους κενταύρους.

Κράτησες τη λόγχη της τρύπιας καρδιάς

κι έστρεψες την ψυχή σου στα μάτια των άστρων.

Ζώστηκες το στήθος του πελάγου

και σα γοργόνειρο αητόπουλο επέταξες

με του Ολυμπισμού τον δίσκο και τη σφαίρα

ίσαμε τα πόδια του Θεού.

Δικός σου ο ουρανός

ψηλά στο καταφύγιο των άθλων

που στέριωσες τη νίκη της ικμάδας.

Δικιά σου η ψυχή τ’ ανέμου και της μοίρας

που ανάστρεψες.

Κι ο Σείριος δικός σου.

(Από την ποιητική συλλογή «ΤΗΣ ΗΛΕΙΟΠΕΤΡΑΣ», εκδόσεις «Δρόμων», Αθήνα, Ιούλιος 2020)

Γράφει ο Πάνος Κούρβας:

«Με τις φτερούγες της ψυχής»…

Αργοπορημένοι έφτασαν οι οιωνοί

στο δρόμο με τα στημένα δόκανα

εσύ, λουλούδι που τ’ άρωμά του άδειασε

και με αιματόβρεχτο γιόμισε πόνο.

Νογώντας το φίλιο του θανάτου νόημα

την καρδιά να μιλήσει ξεκλείδωσες

όγκωσαν της σκέψης τα κύματα

της αδικίας τιμωρός είχες γίνει.

Άκουσες ανάτασης σάλπιγγες

στους απελπισμένους χόρεψες στοχασμούς

την αισιοδοξία η δύναμή σου κέντρισε

ορέχτηκες τα θέλω της ζωής.

Ιαχές του θριάμβου γροικάς

στην πλάτη σου φυτρώνουν φτερούγες

αγάπης ψήγματα σοδιάζεις

κει που τα πουλιά την αθωότητα τιτιβίζουν.

Στα οχυρωμένα της νηφαλιότητας σύνορα

τράνεψε η πνοή σου

στην θεία των άθλων ανύψωση

στεφάνι φόρεσες από χαραυγές ολύμπιες.

Την πατρίδα πιότερο λάμπρυνες

καμπάνες γιορτάσιμα χτυπούν

της αρετής η θωριά φτεροκοπά

στης ψυχής σου το στασίδι…

(Από την ποιητική συλλογή «ΕΙΜΑΡΜΈΝΗ», εκδόσεις «Δρόμων», Αθήνα, Ιούλιος 2020)

Γράφει η Φωτεινή Αζαμοπούλου:

Μαύρους οιωνούς

συ, ψηλά εκτίναξες

με σφαίρα, στ’ άστρα.

Σύννεφα βαριά

διέσχισε ο δίσκος σου·

πας μεσούρανα.

Πολυχρόνη μου

στην άσφαλτο σύρθηκες

άγγιξες κορφές.

Μετά η ζωή

σου φύλαξε εκπλήξεις·

άλκιμος ξανά.

Στο βεληνεκές

απαρχή σου στάθηκε

η κακή στιγμή.

Στην αναποδιά

είσαι συ η ελπίδα·

το παράδειγμα.

(Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή χαϊκού)

Όλη η επικαιρότητα