Αρθρογραφία

Από καρδιάς: Οι στιγμές …μ’ ένα «θρύλλο»

Άρθρο της Σοφίας Βαρουξή.

Μου λείψατε αληθινά στην Κυριακάτικη κουβεντούλα μας. Θέλω να πιστεύω ότι νιώσατε κι εσείς την έλλειψή της. Αν αυτό συμβαίνει τότε θα σας υποσχεθώ ότι θα κάνω τα καλύτερα για να με έχετε κοντά σας.

Η ζωή και ο θάνατος του Μίκη Θεοδωράκη, του υπερμεγέθη Μίκη με την  χαρισματική παρουσία και μοναδικότητά του, ήταν αυτό που μας κράτησε συγκινημένους τον Σεπτέμβριο.

Γοητευτική η προσωπικότητά του, για όλους εμάς που μεγαλώσαμε μαζί του, με τα τραγούδια του και τη δύναμη της ψυχής του.

Όλη η Ελλάδα και όχι μόνο ήταν εκεί στο τελευταίο του «αντίο». Ο Μίκης Θεοδωράκης δεν πεθαίνει ποτέ, γιατί έδωσε τον πραγματικό του εαυτό και δέθηκε περισσότερο με όλον τον κόσμο, ως ιδεαλιστής και ηρωικός αγωνιστής που ξεπερνούσε όλα τα εμπόδια, που έπαιρνε ρίσκο, που έμαθε να αγαπά και να μεγαλώνει με εσωτερική ηρεμία.

Ήταν ο  Μίκης ο απίστευτα ρομαντικός, ο συναισθηματικός,ο  ευαίσθητος.

Για εκείνον, η μοναδική γυναίκα της ζωής του, η αγαπημένη του Μυρτώ, τον άκουσα να λέει ανθρώπινα: «θέλω να φύγω πρώτος, δεν θέλω να φύγει πρώτη η Μυρτώ και να μείνω μόνος χωρίς αυτή…»

Ήταν ονειροπόλος πολύ, λέγοντας: «θα ήθελα να είχα τρεις καρδιές».

Την  μία να αγαπά, την άλλη να αγωνίζεται και την τρίτη να δημιουργεί.

Ναι λοιπόν υπήρξε και ανθρώπινος ο Μίκης Θεοδωράκης. Που του άρεσαν οι σοκολάτες, που έτρωγε πολλές σαλάτες, οτέ  με ελιές. Ποτέ ελιές, ούτε να περνούν από μπροστά του, ούτε να τις μυρίσει.

Θα ήθελα να καταγράψω αυτή την ιδιαίτερη αδυναμία του. Όταν βρεθήκαμε μαζί, μετά από την πετυχημένη συναυλία στο θέατρο «Φλόκα», στο βραδινό μενού, στο φιλόξενο «Αντώνιος», καθόμουν δίπλα του, μαζί με τον άντρα μου, όταν είπε στον σερβιτόρο: «Πρόσεξε σε παρακαλώ μην φέρεις τη σαλάτα με ελιές,  να τις βγάλεις αν υπάρχουν ήδη μέσα, θα το μυρίσω…».

Εκεί του είπα γελώντας ότι την ίδια ιδιοτροπία την έχω και εγώ. Τον κατάλαβα και εκείνη τη στιγμή τον έζησα πιο ανθρώπινο, άμεσο και φιλικό.

Για τον αξέχαστο Μίκη μας, που ανήκει σε όλους μας, δεν θεωρώ τον θάνατο ως ένα τέλος, αλλά ως μια άλλη αρχή… Εκεί που είναι στο φως του Θεού,  θα τραγουδούν τους ύμνους του για πάντα…

Όλη η επικαιρότητα